René Magritte (1898-1967) - Clouds

René Magritte (1898-1967), (d´apres) -χέρι Signed in pencil by Mr. Charly Herscovici, Πρόεδρος της MAGRITTE Foundation

Lithograph on BFK Rives vellum.

Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε ανάτυπο
Lithography made under the control of the Succession Magritte, authenticated by the blind seal Succession, signed on the stone bottom left and hand signed in pencil by Mr. Charly Herscovici, President of the MAGRITTE Foundation (with initial on the same side of the number)
Dimensions: 44x30 cm.
René Magritte, ο διακεκριμένος βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που πειράζουν τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά στοιχεία του λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.

Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζεται με ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στη μέση της θέασης. Πάνω από αυτήν την μυστηριώδη σφαίρα, stylized clouds fill the sky, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβεία μαγρί, που συνυπάρχει με ποιότητα ονείρου. Ο René Magritte μας δίδαξε ότι μια εικόνα ενός αντικειμένου δεν είναι το αντικείμενο από μόνη της, και στην σημερινή αγορά τέχνης υψηλού ρίσκου, τα αστρονομικά ποσά που συνδέονται με masters blue-chip όπως ο Da Vinci, ο Picasso, ο Klimt, ο De Kooning, ο Cézanne, ο Gauguin, ο Pollock, ο Rothko, ο Modigliani, ο Rembrandt, ο Warhol, ο Van Gogh, ο Bacon, ο Seurat, ο Giacometti, ο Monet, ο Basquiat, ο Lichtenstein, ο Munch και ο Qi Baishi αποδεικνύουν το επιχείρημά του — θυμίζοντάς μας ότι πίσω από κάθε πολυπληθή προσφορά πολλών εκατομμυρίων δολαρίων κρύβεται η τελική σουρεαλιστική αλήθεια: «Ceci n’est pas un million de dollars», διότι η αξία ενός πίνακα είναι απλώς καμβάς, χρώματα και μια κοινά μοιρασμένη πολιτισμική ψευδαίσθηση.

Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση ταυτόχρονης οικειότητας και βαθιάς ξενείας. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια απίθανη όραση. Η σφαίρα, αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αμφισβητεί τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συνεισφέρουν στην συνολική αναστάτωση της ατμόσφαιρας με το να αποτελούν μέρος αυτής της αλλόκοτης σκηνής. Ο Magritte δημιουργεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φαντάζεται και τη φύση της αναπαράστασης.