Hans Hartung (1904-1989) - T1971-H13 - Licensed print - COA

Offset λιθογραφία του Hans Hartung (*)
Αναπαραγωγή του έργου «T1971-H13», το οποίο φιλοτέχνησε ο Hartung το 1971.
Αποτυπωμένο πάνω σε χαρτί vellum υψηλού βάρους (220 g).
Εκδόθηκε από την Arte-Paris.
Η έντυπη νόμιμη εκτύπωση έχει εξουσιοδοτηθεί από το Ίδρυμα Hartung-Bergman
Υπογεγραμμένο στην πλάκα από τον καλλιτέχνη.

Τα χαρακτηριστικά:

Διαστάσεις: 60 x 80 cm
Έτος: 2024
Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει τοποθετηθεί σε κάδρο ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό προσφέρεται σε τέλεια κατάσταση).
Απόκτηση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί με προσοχή σε φάκελο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα τεκμηριώνεται με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς για την τελική αξία του έργου, με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Hans Hartung είναι σημαντικός Γερμανός ζωγράφος, που πολιτογραφήθηκε Γάλλος, γνωστός για τα αφηρημένα του έργα με μαύρες καλλιγραφικές γραμμές σε φόντο χρωμάτων.
Γεννήθηκε στο Λειψία σε οικογένεια φυσικών. Ο παππούς του υπήρξε επίσης αυτοδίδακτος ζωγράφος και συνθέτης. Μεταξύ 1915 και 1926 μελέτησε κλασικές γλώσσες στο Dresden Gymnasium και φιλοσοφία και ιστορία της τέχνης στο πανεπιστήμιο και στη Σχολή Καλών Τεχνών του Λειψίας. Μετέπειτα εισήλθε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δρέσδης.
Κατά το θερινό διάστημα του 1926 ταξίδεψε ποδηλατικά στη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Το 1931 εκθέσε για πρώτη φορά στη Δρέσδη. Το 1937, σε ομαδική έκθεση στο Jeu de Paume, Παρίσι (Γαλλία), γνώρισε τον μεγάλο ισπανό γλύπτη Χουλιό Γκαρθάνο, ο οποίος άσκησε βαθιά επιρροή επ’ αυτού. Ο Γκαρθάνο του παρείχε κάθε είδους βοήθεια και τον ενθάρρυνε να ακολουθήσει το δικό του καλλιτεχνικό δρόμο.
Κατά την προπολεμική περίοδο, ο Hartung εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να αποφύγει το ναζιστικό καθεστώς και εξέθεσε σε αρκετές γκαλερί. Το 1938 συμμετείχε σε ομαδική έκθεση κατά του ναζισμού στη Γκαλερί New Burlington του Λονδίνου (Μεγάλη Βρετανία).
Το 1939 συνελήφθη στην Ισπανία και αργότερα εγγράφηκε στη Λεγεώνα των Ξένων στη βόρεια Αφρική. Το 1944 τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια του πολιορκητικού πυρός του Belfort και έχασε ένα πόδι. Μετά τον πόλεμο απέκτησε Γαλλική ιθαγένεια και το 1947 πραγματοποίησε σημαντική ατομική έκθεση στο Παρίσι.
Από την αρχή απέφυγε το κίνημα της Μπαουχάουζ, το οποίο θεώρησε απλά μόδα εποχής. Οι Πινέλες του, απολύτως αφηρημένες, αντικατοπτρίζουν την άποψή του για την αναπαράσταση της πραγματικότητας: η ελεύθερη και καθαρή έκφραση πρέπει να ξεπερνά την πραγματικότητα. Η γρήγορη πινελιά αποτέλεσε βασικό χαρακτηριστικό της μεθόδου εργασίας του.
Η ταχύτητα στη δημιουργική διαδικασία ήταν, κατά τα λόγια του, μια πνευματική ανάγκη. Έλαβε διάφορα βραβεία, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Guggenheim το 1956 και το 1960 το Μεγάλο Διεθνές Βραβείο της Μπιενάλε της Βενετίας.