Τεράστιο δόντι Μεγαλοδόντη - Απολιθωμένο δόντι - otodus megalodon - 139 mm - 113 mm

Otodus megalodon.
Το όνομα του είδους, megalodon, προέρχεται από τα ελληνικά και σημαίνει «μεγάλο δόντι»), κοινώς γνωστός ως Megalodon ή Megalodonte, είναι ένα εξαφανισμένο είδος γιγαντιαίου καρχαρία που έζησε από το κατώτερο Miocene έως το κατώτερο Pliocene, περίπου 23-3,6 εκατομμύρια χρόνια πριν. Στο παρελθόν πιστευόταν ότι το O. megalodon ανήκε στην οικογένεια Lamnidae και ήταν στενός συγγενής του μεγάλου λευκού καρχαρία (Carcharodon carcharias), αλλά μεταγενέστερες μελέτες το επαναταξινόμησαν στην εξαφανισμένη οικογένεια Otodontidae. Αν και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους και ισχυρότερους θηρευτές που έχουν ζήσει ποτέ, το μεγαλοδόntον γνωρίζεται μόνο μέσω αποσπασματικών απολιθωμάτων και το εξωτερικό του όσο και το μέγιστο του μέγεθος παραμένουν αβέβαια· διάφοροι επιστήμονες ακόμη διαφωνούν ως προς το πώς έμοιαζε περισσότερο: ως μια πιο κοντή εκδοχή του μεγάλου λευκού καρχαρία (Carcharodon carcharias), ως ελέφαντοκαρχαρίας (Cetorhinus maximus) ή ως καρχαρίας ταύρος (Carcharias taurus). Η πιο πρόσφατη εκτίμηση με το μικρότερο εύρος σφάλματος υποδηλώνει μέγιστο μήκος μέχρι 17,3 μέτρα. Τα δόντια αυτής της είδους ήταν παχιά και ανθεκτικά, κατασκευασμένα για να αρπάζουν την λεία και να σπάνε τα οστά, και οι τεράστιες σαγόνες του ήταν ικανές να ασκήσουν δύναμη μήτρας από 108.500 έως 182.200 Νουτς.
Ο μεγαλοδόntον πιθανότατα άφησε σημαντικό αντίκτυπο στην οργάνωση των θαλάσσιων κοινοτήτων, αφού τα απολιθώματα που έχουμε στη διάθεσή μας δείχνουν ότι είχε κοσμοπολίτικη κατανομή. Οι συνήθεις λεία του ήταν άλλα μεγάλα θαλάσσια ζώα, όπως φάλαινες, φώκιες και θαλάσσιες χελώνες. Οι νεαροί ζούσαν στα θερμά παράκτια ύδατα και τρέφονταν με ψάρια και μικρές φάλαινες. Σε αντίθεση με τον μεγάλο λευκό καρχαρία, που επιτίθεται στις λεία του από κάτω, ο μεγαλοδόntον πιθανότατα χρησιμοποιούσε τους ισχυρούς σαγόνες του για να συντρίψει τον θώρακα, ανοίγοντας καρδιά και πνεύμονες της λείας του.
Παρά το μέγεθός του, ο μεγαλοδόntον βρισκόταν σε ανταγωνισμό με άλλους μεγάλους θαλάσσιους θηρευτές, όπως ο κητήρας θηρευτής Livyatan, οι μακροραφτιώδεις καρχαρίες και, ίσως, προγονοί όρκων (Orcinus). Δεδομένου ότι αυτός ο καρχαρίας προτιμούσε θερμές θάλασσες, πιστεύεται ότι ο ψυχρός ωκεανός που συνόδευε την έναρξη των παγετώνων, μαζί με τη μείωση του επιπέδου της θάλασσας και τη συνακόλουθη εξαφάνιση περιοχών αναπαραγωγής, ίσως συνέβαλαν στην πτώση του. Μια μείωση της ποικιλίας των φυσητήρων και μια μετακίνηση της κατανομής τους προς τις πολικές περιοχές θα μπορούσε να μείωσε την πρωτογενή πηγή τροφής αυτού του θηρευτή. Η εξαφάνιση του μεγαλοδόntον συμπίπτει με την τάση για γιγαντισμό στους φυσητήρες.
Λάτρης πανέμορφος, εξαιρετική γοητεία για το σύμβολο ενός αθάνατου θηρευτή:
εκπλήσσει το εντυπωσιακό δόντι του μεγαλοδόntον.
Άβγολόγιο όχι περιλαμβανόμενο, κατασκευασμένο με υλικό ανάκτησης και χρησιμοποιείται μόνο για φωτογραφικούς σκοπούς.
Καλός διαγωνισμός.