Stefan Pelmus (1949) - TOTEM

Στο Totem (1969), ο Ștefan Pelmuș προσκαλεί τον θεατή σε έναν κόσμο όπου η εικόνα γίνεται σύμβολο, και το σύμβολο γίνεται περάσμα προς το άγνωστο. Εκτελεσμένο σε λάδι πάνω σε κόντρα-πλακέ, το έργο ανήκει στο βαθιά προσωπικό οπτικό σύμπαν του καλλιτέχνη, όπου αρχαϊκά σύμβολα, πνευματικές αναφορές και προγονικά μοτίβα συγκλίνουν σε μια αινιγματική και έντονα ποιητική γλώσσα.
Οι τοτεμικοί εικονογραφικοί του χαρακτήρες φαίνονται να ανήκουν σε μια εποχή πέρα από τη χρονολογία — ένα βασίλειο αρχαίων μνημών, αόρατων συνδέσεων και κόσμων που μένουν λίγο έξω από το πεδίο της λογικής. Οι σύμβολές του δεν περιγράφουν απλώς· προτείνουν, αγγίζουν και προσκαλούν περισυλλογή, όπως θραύσματα ενός ξεχασμένου χειρογράφου που περιμένουν να ερμηνευθούν.
Υπάρχει κάτι βαθύτατα συγκινητικό σε αυτή τη συνάντηση. Το έργο μιλά ήσυχα για την αδιάκοπη αναζήτηση της ανθρωπότητας για νόημα, αίσθηση του ανήκειν και υπέρβαση, ανοίγοντας ένα χώρο αναστοχασμού όπου το οικείο δίνει τη θέση του στο μυστήριο.
Περισσότερο από μια εικόνα, το Totem γίνεται ένα εσωτερικό ταξίδι: μια ματιά σε έναν προγονικό κόσμο, ταυτόχρονα μυστηριώδη και περιέργως οικείο, όπου το ορατό και το αόρατο φαίνεται να αγγίζουν.