Kunisada • Θέα του Σέκι • Bijin Tōkaidō • Ιαπωνική ξυλογραφία - Ιαπωνία - Edo Period (1600-1868)






Έχει μεταπτυχιακό στην Ιστορία Ιαπωνικής Τέχνης με άνω των 10 ετών εμπειρία.
50 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141104 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Δημοσιευμένο αρχαίο ξύλινο εκτύπωμα Edo από τον Utagawa Kunisada, View of Seki από τη Bijin Tōkaidō, μορφή chuuban (περίπου 25,7 × 18,5 cm), εκδότης Sanoya Kihei, περίπου το 1838, σε κατάσταση ικανοποιητική με καλά διατηρημένη αποτύπωση και χρώμα.
Περιγραφή από τον πωλητή
Utagawa Kunisada (歌川国貞 / 三代豊国, 1786–1865), signed Kōchōrō Kunisada ga (香蝶楼 国貞画)
Τίτλος: View of Seki
Τεχνική: Χαρακτικό ξύλου (mokuhanga), πολύχρωμο (nishiki-e)
Ημερομηνία: περί το 1838 (Tenpō 9)
Εκδότης: Sanoya Kihei (佐野屋喜兵衛 / Kikakudō)
Μορφή: Chūban tate-e, περίπου 25.7 × 18.5 cm (10.1 × 7.3 inches)
----------------------------------------------------------------
Κατάσταση
Έκδοση & Χρώματα: Μια καλά διατηρημένη εκτύπωση με καλή κορεστικότητα χρωμάτων σε όλη την επιφάνεια.
Χαρτί: Πολύ καλή κατάσταση. Το washi είναι στέρεο και εύκαμπτο, εξαιρετικά καλά διατηρημένο για ένα εκτύπωμα σχεδόν 190 ετών.
----------------------------------------------------------
Η Σειρά — Το Ξεχασμένο Αριστούργημα της Ενδονήσιο, στην εταιρεία του Όρους Φούτζι και της Τōκαϊδō
Υπάρχει ένα περιέργως κενό στην Δυτική αντίληψη του ukiyo-e. Κάθε συλλέκτης γνωρίζει τα Τριάντα Έξι Τοπία του Όρους Φούτζι του Χοκουσαϊ (1830–32) και τις Πενήντα Τρεις Σταθμούς της Τōκαϊδō του Χιροσίτζε (1833–34). Είναι, δικαίως, οι δίδυλοι πυλώνες της επανάστασης της σειριακής εφαρμογής τοπίου που μεταμόρφωσε το μέσο της ξυλογραφίας στις αρχές της δεκαετίας του 1830. Αλλά αν ζητήσεις από τον ίδιο συλλέκτη το όνομα της μεγάλης τρίτης σειράς Τōkaidō της περιόδου — του σχεδιασμού του πιο εμπορικά επιτυχημένου καλλιτέχνη ολόκληρης της Εντό, του ίδιου του Utagawa Kunisada — σχεδόν βέβαια θα κοιτάξει προς τα κάτω χωρίς να θυμάται κάτι.
Αυτή η σειρά είναι αυτή. Δημοσιευμένη από τον Sanoya Kihei γύρω στο 1838, περιλαμβάνει 56 σχέδια σε μορφή chūban, το Tōkaidō Gojūsan Tsugi no Uchi του Kunisada (πολλοί την ονομάζουμε σήμερα «Bijin Tōkaidō») και θεωρείται ένα από τα πιο ευφάνταστα εκτυπωτικά πρότζεκτ της ύστερης Εντό περιόδου. Ο Kunisada παραδέχθηκε ότι δεν ήταν ειδικός για το τοπίο — αυτό ήταν το πεδίο ευθύνης του Χιροσίτζε, και ο Kunisada σεβόταν τα όρια. Έτσι έκανε κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον: πήρε τα ήδη διάσημα τοπία του Χιροσίτζε στην Τōkaidō και τα μετέφερε στο υπόβαθρο κάθε σχεδίου, κατόπιν τοποθέτησε μια υπέροχη σταθερή ομορφιά στο προσκήνιο, διαχωρίζοντάς την από το τοπίο με ένα απαλό σύννεφο αδιάκριτου χαρτιού. Οι δύο καλλιτέχνες ήσαν φίλοι και συχνά συγκυρίες, και η σειρά του Kunisada πρέπει να κατανοηθεί όχι ως λογοκλοπή αλλά ως φόρος τιμής — μια γνώριμη, τρυφερή διαφήμιση μεταξύ των δύο κύριων αστέρων του ukiyo-e.
Αυτό που καθιστά τη σειρά τόσο γοητευτική είναι το οπτικό αίνιγμα που κάθε εκτύπωση θέτει. Η γυναίκα στο προσκήνιο δεν συνδέεται ρητά με τον σταθμό πίσω της — δεν υπάρχει λεζάντα που να εξηγεί τη σχέση της με το μέρος. Αλλά αν κοιτάξεις προσεκτικά, η σύνδεση εμφανίζεται. Στον Yoshida, στηρίζεται σε ένα μπαλκόνι με χειρολαβή, με τρόπο που θυμίζει τις φημισμένες φλερτ Meshimori-onna του εν λόγω σταθμού· στη Narumi, φορεί kimono βαμμένο με το τοπικό Arimatsu shibori· στη Chiryū, εδώ, κουβαλά ένα αγκάθι και ένα καλάθι — προφανώς μια γυναίκα από την ύπαιθρο, ίσως αγρότισσα που δουλεύει τα λιβάδια που τροφοδοτούν την ιπποδρομία πίσω της. Κάθε εκτύπωση είναι ένα μικρό παζλ, ένα απόσπασμα ενός ευρύτερου διαλόγου ανάμεσα στο τοπίο και την ομορφιά, ανάμεσα στον δρόμο του Hiroshige και τον λαό του Kunisada.
Και ο πραγματικός θησαυρός αυτών των εκτυπώσεων είναι η αμεσότητά τους. Ενώ ο Hiroshige και ο Hokusai ζωγραφίζαν την Ιαπωνία σε κλίμακα βουνών και καθέτων δρόμων, ο Kunisada επαναφέρει την κλίμακα σε μια μεμονωμένη μοντέρνα νεαρή γυναίκα που στέκεται στο πλάι του δρόμου — αιχμαλωτισμένη σε κίνηση, εν μέσω ματιού — με ολόκληρη την Εντό Ιαπωνία να unfolds πίσω από τον ώμο της. Δεν υπάρχει άλλη σειρά Τōkaidō που να το κάνει αυτό.
Ιστορία πωλητή
Utagawa Kunisada (歌川国貞 / 三代豊国, 1786–1865), signed Kōchōrō Kunisada ga (香蝶楼 国貞画)
Τίτλος: View of Seki
Τεχνική: Χαρακτικό ξύλου (mokuhanga), πολύχρωμο (nishiki-e)
Ημερομηνία: περί το 1838 (Tenpō 9)
Εκδότης: Sanoya Kihei (佐野屋喜兵衛 / Kikakudō)
Μορφή: Chūban tate-e, περίπου 25.7 × 18.5 cm (10.1 × 7.3 inches)
----------------------------------------------------------------
Κατάσταση
Έκδοση & Χρώματα: Μια καλά διατηρημένη εκτύπωση με καλή κορεστικότητα χρωμάτων σε όλη την επιφάνεια.
Χαρτί: Πολύ καλή κατάσταση. Το washi είναι στέρεο και εύκαμπτο, εξαιρετικά καλά διατηρημένο για ένα εκτύπωμα σχεδόν 190 ετών.
----------------------------------------------------------
Η Σειρά — Το Ξεχασμένο Αριστούργημα της Ενδονήσιο, στην εταιρεία του Όρους Φούτζι και της Τōκαϊδō
Υπάρχει ένα περιέργως κενό στην Δυτική αντίληψη του ukiyo-e. Κάθε συλλέκτης γνωρίζει τα Τριάντα Έξι Τοπία του Όρους Φούτζι του Χοκουσαϊ (1830–32) και τις Πενήντα Τρεις Σταθμούς της Τōκαϊδō του Χιροσίτζε (1833–34). Είναι, δικαίως, οι δίδυλοι πυλώνες της επανάστασης της σειριακής εφαρμογής τοπίου που μεταμόρφωσε το μέσο της ξυλογραφίας στις αρχές της δεκαετίας του 1830. Αλλά αν ζητήσεις από τον ίδιο συλλέκτη το όνομα της μεγάλης τρίτης σειράς Τōkaidō της περιόδου — του σχεδιασμού του πιο εμπορικά επιτυχημένου καλλιτέχνη ολόκληρης της Εντό, του ίδιου του Utagawa Kunisada — σχεδόν βέβαια θα κοιτάξει προς τα κάτω χωρίς να θυμάται κάτι.
Αυτή η σειρά είναι αυτή. Δημοσιευμένη από τον Sanoya Kihei γύρω στο 1838, περιλαμβάνει 56 σχέδια σε μορφή chūban, το Tōkaidō Gojūsan Tsugi no Uchi του Kunisada (πολλοί την ονομάζουμε σήμερα «Bijin Tōkaidō») και θεωρείται ένα από τα πιο ευφάνταστα εκτυπωτικά πρότζεκτ της ύστερης Εντό περιόδου. Ο Kunisada παραδέχθηκε ότι δεν ήταν ειδικός για το τοπίο — αυτό ήταν το πεδίο ευθύνης του Χιροσίτζε, και ο Kunisada σεβόταν τα όρια. Έτσι έκανε κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον: πήρε τα ήδη διάσημα τοπία του Χιροσίτζε στην Τōkaidō και τα μετέφερε στο υπόβαθρο κάθε σχεδίου, κατόπιν τοποθέτησε μια υπέροχη σταθερή ομορφιά στο προσκήνιο, διαχωρίζοντάς την από το τοπίο με ένα απαλό σύννεφο αδιάκριτου χαρτιού. Οι δύο καλλιτέχνες ήσαν φίλοι και συχνά συγκυρίες, και η σειρά του Kunisada πρέπει να κατανοηθεί όχι ως λογοκλοπή αλλά ως φόρος τιμής — μια γνώριμη, τρυφερή διαφήμιση μεταξύ των δύο κύριων αστέρων του ukiyo-e.
Αυτό που καθιστά τη σειρά τόσο γοητευτική είναι το οπτικό αίνιγμα που κάθε εκτύπωση θέτει. Η γυναίκα στο προσκήνιο δεν συνδέεται ρητά με τον σταθμό πίσω της — δεν υπάρχει λεζάντα που να εξηγεί τη σχέση της με το μέρος. Αλλά αν κοιτάξεις προσεκτικά, η σύνδεση εμφανίζεται. Στον Yoshida, στηρίζεται σε ένα μπαλκόνι με χειρολαβή, με τρόπο που θυμίζει τις φημισμένες φλερτ Meshimori-onna του εν λόγω σταθμού· στη Narumi, φορεί kimono βαμμένο με το τοπικό Arimatsu shibori· στη Chiryū, εδώ, κουβαλά ένα αγκάθι και ένα καλάθι — προφανώς μια γυναίκα από την ύπαιθρο, ίσως αγρότισσα που δουλεύει τα λιβάδια που τροφοδοτούν την ιπποδρομία πίσω της. Κάθε εκτύπωση είναι ένα μικρό παζλ, ένα απόσπασμα ενός ευρύτερου διαλόγου ανάμεσα στο τοπίο και την ομορφιά, ανάμεσα στον δρόμο του Hiroshige και τον λαό του Kunisada.
Και ο πραγματικός θησαυρός αυτών των εκτυπώσεων είναι η αμεσότητά τους. Ενώ ο Hiroshige και ο Hokusai ζωγραφίζαν την Ιαπωνία σε κλίμακα βουνών και καθέτων δρόμων, ο Kunisada επαναφέρει την κλίμακα σε μια μεμονωμένη μοντέρνα νεαρή γυναίκα που στέκεται στο πλάι του δρόμου — αιχμαλωτισμένη σε κίνηση, εν μέσω ματιού — με ολόκληρη την Εντό Ιαπωνία να unfolds πίσω από τον ώμο της. Δεν υπάρχει άλλη σειρά Τōkaidō που να το κάνει αυτό.
