Tijs Dragtsma (1992) - Windblown Beneath the Stars

Windblown Beneath the Stars ξεκινά με ένα πρόσωπο αιχμάλωτο σε μια κίνηση, τα μαλλιά σκίζονται πλάγια από έναν άνεμο που δεν με συντονίζει ποτέ πλήρως, οι μπούκλες διαλύονται στο σκοτάδι. Ό,τι ήταν ήσυχο στο αρχικό σκίτσο έχει μειωθεί σε μόνο δύο καταστάσεις, το φως που επιβιώνει και το μαύρο που δεν επιβιώνει, οπότε το απομένει είναι ένα πρόσωπο χτισμένο εξ ολοκλήρου από τη συγκράτηση.

Τίποτα από αυτά δεν προστέθηκε. Κάθε τρίχα μαλλιών, κάθε πινελιά φωτός πάνω από το ζυγωματικό, κάθε μικρό σημείο διασκορπισμένο σαν ψύχος ή χιόνι που πέφτει, αφαιρέθηκε από ένα συμπαγές πεδίο μπλε, δεν σχεδιάστηκε πάνω σε αυτό. Αυτή είναι η ήσυχη πειθαρχία της σειράς αυτής, η εικόνα εμφανίζεται μέσα από την αφαίρεση, μέσα από ένα πεδίο μεμονωμένων εντυπώσεων και ελεγχόμενων γδάρσεων κομμένων στην επιφάνεια αντί για οποιοδήποτε χρωστικό ή εκτύπωση τοποθετημένο πάνω της.

Το γυαλί είναι ένα βαθύ, κρύο μπλε, και εκείνο το χρώμα δεν είναι διακόσμηση εδώ. Το μπλε είναι ο νυχτερινός ουρανός και ο ανοιχτός αέρας, το χρώμα της απόστασης και η σταθερή αντίσταση σε έναν άνεμο που θέλει να σε κινήσει, και κάθεται γύρω από αυτό το φιγούρα όπως η ανάμνηση γύρω από μια στιγμή που ήσουν σίγουρος ότι θα σβήσει αλλά κατά κάποιον τρόπο δεν το έκανε.

Από απέναντι στην αίθουσα το πρόσωπο διαβάζεται ολόκληρο, μεγαλοπρεπές, αιχμαλωτισμένο σε εκείνη την μία αιωρούμενη στιγμή. Πλησίασε και διαλύεται σε ένα πεδίο λεπτών χαράξεων και διασκορπισμένων σημείων, μια ιδιωτική κοσμογονία που αποκαλύπτεται πίσω σε ένα πρόσωπο μόνο όταν βγεις πάλι από κοντά, με τον ίδιο τρόπο που τα αστέρια γίνονται ουρανός μόνο από απόσταση.

Η εικόνα είναι πάντα εκεί, με ή χωρίς άμεσο φως, δεν εξαφανίζεται και ποτέ δεν ανάβει. Αυτό που αλλάζει είναι μόνο το τι κάνει το φως σε αυτήν, υπό ισχυρότερο φθορισμό οι χαράξεις πιάνουν και λάμπουν και η αντίθεση βαθαίνει, και γύρω από τη φιγούρα η ίδια η αίθουσα και εσύ, παρασύρεστε στο καθρέφτισμενο μπλε, έτσι ώστε να κοιτάς την ίδια στιγμή να βρίσκεις τον εαυτό σου αιχμαλωτισμένο στον ίδιο άνεμο.

Windblown Beneath the Stars συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, στην οποία ένα χαραγμένο εικονικό στοιχείο τοποθετείται σε έγχρωμο καθρέφτη γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου, μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει την όραση σε συμμετοχή.

"Ορισμένα πρόσωπα δεν φωτίζονται. Είναι αποκαλυμμένα."

Σχετικά με το Art on Mirror – Blue

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε έγχρωμο καθρέφτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται κομμάτι του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά μπλε επιφάνεια καθρέπτη από ακρυλικό γυαλί. Οι χαράξεις υπάρχουν πάντοτε, φωτεινές απέναντι στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντικατοπτρίζει το δωμάτιο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτάζει.

Από απόσταση η εικόνα φαίνεται σαφής και πλήρης, ένα χλωμό φιγούρα κρατημένο σε ένα πεδίο μπλε. Πλησίασε πιο κοντά και το έργο ανοίγει σε μια λεπτή ιστιοδρομία από μεμονωμένες εντυπώσεις, λεπτές και καλά μελετημένες, καθεμιά βασική για το όλον. Πίσω και ανάμεσά τους το καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε το περιβάλλον στο έργο να αλλάζει με τον τόπο που κρέμεται, ενώ το ίδιο το εικόνα παραμένει σταθερά στη θέση.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μπλε υπόβαθρο απορροφά και αντανάκλαει, οι χαραγμένες γραμμές πιάνουν και κρατούν, και κάτω από μια εστιασμένη προβολέα η αντίθεση βαθαίνει μέχρι το φιγούρα να πάρει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Με πιο μαλακό φως το χρώμα προβάλλει και το έργο εγκαθίσταται σε ένα ήρεμο ύφος, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το μπλε είναι το χρώμα της νύχτας, του βαθιού νερού και της ήρεμης απόστασης. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος πάνω στο οποίο το κάθε έργο σε αυτή τη σειρά τεμαχίζεται, και τα υποκείμενα επιλέχθηκαν για να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη εικόνα του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε ένα νέο έδαφος. Επομένως τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την έλλειψη, αυτά από την αντανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα του.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης με ωθεί συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνέρχονται.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά από μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά ό,τι δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα ξεπηδούν μέσα από την έλλειψη, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρόν.

Με μαγεύει η αντίθεση. Ανάμεσα στην ισχύ και την ευθραυστότητα. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό προς ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην ανάλογη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνέρχονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.