Tijs Dragtsma (1992) - Sealed Against the Deep

Sealed Against the Deep ξεκινά με ένα μόνο αντικείμενο drawn close, close enough that little else survives inside the frame: ένα άδειο χαλκό Diving helmet, το round faceplate στραμμένο προς εσένα, και πέρα από το γυαλί ένα άνοιγμα βαθιάς μαυρίλας όπου κανένα πρόσωπο, κανένα μάτι, κανένας απόκριση δεν περιμένει.

Η εικόνα υπάρχει γιατί το υλικό αφαιρέθηκε, όχι προστέθηκε. Ούτε μπογιά, ούτε εκτύπωση, ούτε μελάνι πλησιάζουν σε αυτήν την επιφάνεια. Το υπόλοιπο σχεδιάζεται μέσα από ελεγχόμενες χαραγές που τεμάχονται σε ένα βαθύ μπλε χρωματισμένο καθρέπτινο γυαλί, ένα χρώμα που φέρει το βάρος της θάλασσας αυτής καθαυτής, την πίεσή της, το κρύο της, την απόσταση από οτιδήποτε αναπνέει.

Ένα λεπτό φωτεινό περιθώριο σημειώνει το γιακά όπου ο χαλκός θα πιάνει το τελευταίο διαθέσιμο φως, ενώ όλα όσα βρίσκονται πέρα από αυτό δίνουν χώρο στο σκοτάδι, ένα απόλυτο μαύρο κενό που πιέζει από κάθε άκρη. Το κράνος βρίσκεται κεντρικά μέσα στο πλαίσιο αλλά ποτέ δε το γεμίζει, έτσι το κενό γύρω του γίνεται εξίσου το θέμα με το κράνος αυτό καθεαυτό.

Οι χαράξεις είναι πάντα παρούσες, στο φως της ημέρας όσο και στο σκότος. Το φως δεν δημιουργεί αυτήν την εικόνα, την οξύνει: κάτω από μια ριγμένη δέσμη ο περιθώριος αποκτά βάθος και η αντίθεση μεταξύ χαλκού και μαύρου βαθύνει. Αυτό που αλλάζει με το δωμάτιο είναι μόνο η αντανάκλαση γύρω από το έργο, ποτέ η ίδια η εικόνα, κομμένη στην επιφάνεια του χρωματισμένου γυαλιού.

Αυτή η αντανάκλαση είναι όπου μπαίνεις στη δουλειά. Γύρω από το κράνος, στο πεδίο του μπλε ανάμεσα στις χαράξεις, ο χώρος και το ίδιο σου το σχήμα συσσωρεύονται, έτσι ώστε να βλέποντας ένα κράνος που έχει σχεδιαστεί να σφραγίζει αντί βαθιού φανταζεσαι ότι στέκεσαι στη θύρα του. Από μια απόσταση η δουλειά διαβάζεται ως ένα ακίνητο, μνημειώδες αντικείμενο· κοντά διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ελεγχόμενης επιφανειακής βλάβης.

Sealed Against the Deep συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror του Tijs Dragtsma, στην οποία χαραγμένες εικόνες τοποθετούνται σε χρωματιστό καθρέπτινο γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέμμα σε συμμετοχή.

"Μερικές βαθιές δεν προορίζονταν ποτέ να γίνουν ορατές. Μόνο σφραγισμένες απέναντι."

Σχετικά με το Art on Mirror – Blue

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράζεται σε χρωματιστό καθρέπτινο γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά μπλε καθρεπτινή επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι χαράξεις υπάρχουν πάντοτε, λαμπερές έναντι του χρώματος, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντανακλά το δωμάτιο, το φως ημέρας και τον θεατή.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα αγγειακό μορφή που κρατείται σε ένα πεδίο μπλε. Προχωρήσε περισσότερο και το έργο ανοίγει σε μια ευαίσθητη πλέξη ατομικών σημαδιών, λεπτών και συνειδητών, κάθε ένα ουσιαστικό για το σύνολο. Πίσω και μεταξύ τους η καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε το περιβάλλον στο έργο να αλλάζει με τον τόπο όπου κρέμεται, ενώ η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μπλε υπόβαθρο απορροφά και αντανακλά, οι χαράξεις πιάνουν και κρατούν, και υπό μια εστιασμένη προβολή το αντίθεση βαθύνει μέχρι η φιγούρα να πάρει σμιλευμένο, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα. Στον πιο απαλό φωτισμό το χρώμα προβάλλεται και το έργο σταθεροποιείται σε μια πιο ήσυχη ρυθμική, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το Blue είναι το χρώμα της νύχτας, του βαθιού νερού και της ήσυχης απόστασης. Αυτή είναι η συναισθηματική βάση στην οποία κάθε έργο σε αυτή τη σειρά έχει τοποθετηθεί, και τα θέματά του επιλέχθηκαν για να ανήκουν σε αυτήν.

Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Εδώ τα μαύρα έργα αντλούν δύναμη από την έλλειψη, ενώ αυτά τα έργα την αντλούν από την αντανάκλαση. Ο θεατής πλέον δεν κοιτά μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί ένα συνεχές επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη στατική αλλά εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου ύλη, δομή, φως και συναίσθημα συνυφαίνονται.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί μια ύλη να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα οικοδομούνται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα προκύπτουν μέσω της ελλείπουσας παρουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι ο κοινός δέσμευση στην αυθεντικότητα, τη σαφήνεια και τη συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάδραση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκεντρώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν σχηματισμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.