Tijs Dragtsma (1992) - David in the Green

Ο Ντέιβιντ στης Πράσινης φέρνει το πιο διάσημο κεφάλι του Μικελάντζελο σε ένα υλικό που δεν υπάρχει στη Φλωρεντία: βαθύ πράσινο καθρέπτισμα γυαλιού, χαραγμένο παρά χαραγμένο, όχι σκαλισμένο. Ο τριπλός τέταρτος γύρος διατηρείται ακέραιος, ο συνοφθαλμισμένος φρύος, οι μαρμάρινες μπούκλες, το βλέμμα προσανατολισμένο κάπου πέρα από τον θεατή, όλα σχηματισμένα όχι με προσθήκη αλλά με αφαίρεση, ένα πεδίο απόμονωμένων σημείων που αντικαθιστούν αιώνες κοπτικής δουλειάς.

Το πράσινο φέρει τη δική του βαρύτητα εδώ. Είναι το χρώμα της πατίνας, του μπρούτζου και του λιθου που έχουν επιβιώσει αρκετό χρόνο ώστε να αλλάξουν χρώμα με το πέρασμα του χρόνου, και καλύπτει τον Ντέιβιντ όπως ο χρόνος καλύπτει κάθε μνημείο που έχει ξεπεράσει τη δική του στιγμή. Η νεότητα που κάποτε συμβόλιζε την αντίσταση μιας πόλης τώρα στέκεται μέσα σε ένα χρώμα που μιλά για αντοχή αντί για θρίαμβο.

Ούτε χρώμα, ούτε μελάνι, ούτε pigment. Εικόνα χαραγμένη στην επιφάνεια του χρωματιστού καθρεπτισμένου γυαλιού, και μένει εκεί, παρούσα με ή χωρίς άμεσο φως. Το φως προσθέτει όχι την εικόνα καθ’ εαυτήν αλλά το βάθος της: κάτω από μια ισχυρότερη πηγή οι μαρτιές πιάνουν και κρατούν το φως, η αντίθεση βαθαίνει, οι μπούκλες φαίνονται να στρέφονται μέσα στη σκιά τους. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ορθώνει.

Από απέναντι το κεφάλι διαμορφώνεται σε ένα μονουμένου μεγαλοπρεπές, μια ενιαία σκοτεινή και αχνή μάζα άμεσα αναγνωρίσιμη. Κοντά, εκείνη η βεβαιότητα διαλύεται σε ένα πεδίο λεπτών χαραγμένων γραμμών, μεμονωμένων και απείθαρχων, που συμφωνούν να γίνουν ένα πρόσωπο μόνο από απόσταση. Μεταξύ αυτών των δύο αναγνώσεων είναι όπου το έργο πραγματικά ζει.

Επειδή το υπόβαθρο είναι καθρέφτης, όχι τοίχος, το δωμάτιο συνεχίζει να εισέρχεται στο κομμάτι. Όποιος στέκεται στο μπροστά από τον Ντέιβιντ ελκύεται μέσα στην επιφάνεια γύρω από το γλυπτό, φευγαλέα παρών ανάμεσα στα σημάδια, παρακολουθούμενος από ένα πρόσωπο που έχει παρακολουθηθεί και το ίδιο για πέντε αιώνες. Το να βλέπεις το έργο γίνεται ένας τρόπος να στέκεσαι μέσα του.

Ο Ντέιβιντ στην Πράσινη συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, στην οποία χαραγμένες εικόνες ενσωματώνονται σε χρωματιστό καθρέπτισμα γυαλιού και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν αποτελεί καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέπτης μετατρέπει το βλέμμα σε συμμετοχή. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Κάποια πρόσωπα σκαλίζονται μια φορά και θυμούνται πάντα. Αυτό εδώ χαράσσεται σε πράσινο και ζητά να κοιταχτείς ξανά."

Σχετικά με το Art on Mirror – Green

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα δουλειάς όπου η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέπτισμα γυαλιού, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά πράσινη γυάλινη επιφάνεια από ακρυλικό γυαλί. Οι χαράξεις υπάρχουν πάντα, φωτεινές μέσα στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντανακλά το δωμάτιο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτάζει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρά και πλήρως, ένα αχνό άτομο μες σε ένα πεδίο πράσινο. Πλησίασε και το έργο ανοίγει σε μια ευαίσθητηweb από μεμονωμένα σημάδια, λεπτά και επίμονα, καθένα ουσιώδες για το σύνολο. Μπροστά και ενδιάμεσα τους ο καθρέφτης κάνει το ίδιο που κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, ώστε το περιβάλλον μέσα στο έργο να αλλάζει με το μέρος όπου κρέμεται, ενώ το ίδιο το εικόνα παραμένει σταθερά στη θέση του.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ορθώνει. Το πράσινο υπόβαθρο απορροφά και αντανακλά, οι χαραγμένες γραμμές πιάνουν και διατηρούν, και υπό ένα εστιασμένο φως η αντίθεση βαθαίνει μέχρι το πορτρέτο να πάρει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Σε πιο απαλό φως το χρώμα προχωρά προς τα εμπρός και το έργο εγκαταλείπει ένα ήσυχο καταγραφικό ύφος, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το πράσινο είναι το χρώμα της ανάπτυξης, των δασών και των πραγμάτων που επιστρέφουν ξανά. Αυτό είναι το συναισθηματικό υπόβαθρο που κάθε έργο σε αυτή τη σειρά θέτει απέναντι, και οι θεματολογίες επιλέγονται ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει τη χαραγμένη εικόνα του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε ένα νέο υπόβαθρο. Όπου τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την απουσία, αυτά τα έργα την αντλούν από τον καθρέφτη. Ο θεατής δεν είναι πλέον μόνο παρατηρητής του έργου. Ο θεατής είναι μέσα του.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με ωθεί συνεχώς η επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως στατικό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνδυάζονται.

Το έργο μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

ΜWithin TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται όπως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα οικοδομούνται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, τον αναστοχασμό ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με ενδιαφέρει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και θραύσης. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ του ορατού και του ανοικτού σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνυφαίνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.