Tijs Dragtsma (1992) - Frida in the Green

Η Frida Kahlo δεν χρειάζεται πλακέτα ονόματος. Το πλεγμένο στέφανο από λουλούδια, τα ενωμένα φρύδια, το ευθύ βλέμμα, μια ματιά αρκεί. Στην Frida in the Green, αυτό το πρόσωπο δεν ζωγραφίζεται ή τυπώνεται. Διαμορφώνεται ως πεδίο ατομικών σημείων σε βαθύ πράσινο χρωματιστό καθρέπτη, έτσι ώστε η εικόνα να φαίνεται ότι αναδύεται από την ίδια την επιφάνεια.

Τα μαλλιά, τα φρύδια, τα λουλούδια στα αυτιά της και το σχέδιο του μπλουζ της συλλέγονται σε έντονο, καθαρό φως απέναντι σε έναν καθρέφτη που αλλιώς παραμένει βαθύς, ήρεμος πράσινος. Γύρω από αυτό το φως το πρόσωπο κρατά τη σκιά του, τα μέρη που έμειναν ανέγγιχτα υποχωρούν προς το χρώμα, σκούρο και α−κίνητο. Η εικόνα ζει στη διαφορά αυτή, στο τι επιτρέπεται να λάμψει και στο τι μένει σιωπηλό.

Το πράσινο μεταφέρει τη δική του φόρτιση εδώ. Είναι το χρώμα της ανάπτυξης και του κήπου στον οποίο επέστρεψε ξανά και ξανά, το χρώμα μιας ζωής που επιμένει παρά τον πόνο, και απλώνεται γύρω από πορτρέτο της σαν τη σιωπή σε ένα δωμάτιο μετά από όσα έχουν ειπωθεί.

Επειδή η επιφάνεια είναι χρωματισμένος καθρέφτης, το δωμάτιο γύρω από το έργο δεν απουσιάζει ποτέ από αυτό. Τοιχογραφίες, άλλα έργα, οι άνθρωποι που περνούν από μπροστά, όλα καταλήγουν να εγκατασταθούν στο πράσινο ανάμεσα και γύρω από τα σημάδια, ώστε όποιος στέκεται μπροστά στη Frida in the Green να γίνεται, για μια στιγμή, κομμάτι του πορτρέτου της και αυτός.

Η εικόνα δεν περιμένει το φως για να υπάρξει. Υπάρχει σε ένα ήσυχο δωμάτιο όσο και κάτω από μια κατεύθυνόμενη ακτίνα, πάντα παρούσα στην επιφάνεια. Το φως δεν τη δημιουργεί, τη ακονίζει. Υπό δυνατότερο φως το πεδίο των σημαδιών πιάνει και συγκεντρώνεται, η αντίθεση βαθαίνει, η αντανάκλαση γύρω της μετακινείται ενώ το πορτρέτο διατηρεί τη θέση του.

Η Frida in the Green συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror του Tijs Dragtsma, στην οποία γρατζουνισμένες εικόνες τοποθετούνται σε χρωματισμένο καθρέπτη γυαλιού και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέπτης μετατρέπει το βλέμμα σε συμμετοχή.

"Κοίταξε πίσω μακροχρόνια πριν τολμήσει κανείς να την κοιτάξει πραγματικά."

Σχετικά με το Art on Mirror – Green

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται πάνω σε χρωματισμένο καθρέφτη γυαλιού, και ο κόσμος απέναντι από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά πράσινη καθρεπτιζόμενη επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι γρατζουνιές είναι πάντα εκεί, φωτεινές ενάντια στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να ανακλά τον χώρο, το φως της μέρας και το πρόσωπο που κοιτάζει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρά και πλήρης, ένα χλωμό ομοίωμα που βρίσκεται σε ένα πεδίο πράσινο. Μια βήμα πιο κοντά και το έργο ανοίγει σε ένα ευαίσθητο δίχτυο ατομικών σημαδιών, λεπτών και σκόπιμων, κάθε ένα ουσιώδες για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους η καθρέπτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέπτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, οπότε το περιβάλλον μέσα στο έργο αλλάζει με τον χώρο όπου κρέμεται, ενώ το ίδιο το εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το πράσινο έδαφος απορροφά και ανακλά, οι γραμμές που χαράχθηκαν πιάνουν και κρατούν, και υπό εστιασμένο φως η αντίθεση βαθαίνει μέχρι η μορφή να πάρει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Με πιο απαλό φως το χρώμα προβάλλει και το έργο κάθεται σε μια ήσυχη κλίμακα, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το πράσινο είναι το χρώμα της ανάπτυξης, των δασών και των πραγμάτων που επιστρέφουν. Αυτό είναι το συναισθηματικό υπόβαθρο σε κάθε έργο σε αυτή τη σειρά, και τα θέματα επιλέχθηκαν για να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη εικόνα του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε ένα νέο έδαφος. Εκεί που τα μαύρα έργα αντλούν δύναμη από την απουσία, αυτά τα έργα την αντλούν από την ανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Περί του Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια συνεχή επιθυμία εξερεύνησης νέων οπτικών γλωσσών. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Μέσα στο TD Fine Art Studio κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Μερικά έργα οικοδομούνται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα ξεπετιούνται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγεύει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να φτιάξω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην επαναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και το стремτικό οράμα για δημιουργία έργων που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.