Tijs Dragtsma (1992) - Where a Face Once Bloomed

«Where a Face Once Bloomed» ανοίγει σε ένα μπρούντζινο ανάγλυφο που παλιώνει σε μια ήρεμη πρασινωπή πατίνα, που μόνο δεκαετίες ατμόσφαιρας και βροχής μπορούν να αφήσουν πίσω. Εκεί που θα υπήρχε το πρόσωπο, δεν υπάρχει τίποτα: ένα απόλυτα στρογγυλό, απόλυτα λείο κενό, κλειστό και μαύρο, που καταβροχθίζει ένα μεγάλο μέρος του κάδρου. Μόνο ένα στενό φωτεινό χείλος επιβιώνει γύρω από το κρανίο, μια τελευταία γραμμή φωτός που διατηρεί το σχήμα ενός κεφαλιού που έχει αλλού σβηστεί.

Το πορτρέτο δεν εφαρμόζεται πάνω στην επιφάνεια. Ούτε χρώμα. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Χαλκογραφείται βαθιά σε πράσινο-μικτό καθρέφτη γυαλί, και αυτό το πράσινο δεν είναι συμπτωματικό: είναι το χρώμα στο οποίο έχει φθαρεί το μπρούντζινο, η πατίνα του χρόνου που έχει γίνει μόνιμη στο υλικό αντί να φωτογραφηθεί απλώς. Η ομοιότητα υπάρχει μόνο επειδή υλικό έχει αφαιρεθεί, ελεγχόμενες ζημιές στην επιφάνεια αντικαθιστούν τη χρωστική.

Βλέποντας από απέναντι, το κράνο διαβάζεται ως ένα μεγαλοπρεπές-γεύμα: πραγματεία μάζας, σκιάς και ενός κενού που τραβάει το μάτι προς το κέντρο του. Πλησίασε και η βεβαιότητα διαλύεται σε ένα πεδίο λεπτών γρατζουνιών, καθεμία να πιάνει το φως διαφορετικά, καμία από μόνη της, όλες μαζί ο λόγος που ένα πρόσωπο μπορεί να λείπει και ένα πορτρέτο μπορεί να υφίσταται.

Ο καθρέφτης ποτέ δεν επιτρέπει στον θεατή να σταθεί έξω από το έργο. Γύρω από το κράνο, μέσα από το ακούσιο γυαλί ανάμεσα στις γρατζουνιές, ο χώρος και το άτομο που κοιτάζει διπλώνονται στην αντανάκλαση, έτσι ώστε όποιος μελετά αυτό το χαλασμένο πορτρέτο να βρίσκεται, για μια στιγμή, διπλωμένος μέσα σε αυτό, να στέκεται όπου κάποτε ανθούσε ένα πρόσωπο.

Το φως δεν δημιουργεί αυτήν την εικόνα. Την ακονίζει. Οι γρατζουνιές διατηρούν το σχήμα τους σε χαμηλό φως και σε φως πλήρες, σε ήσυχο δωμάτιο και σε φωτεινό, το μόνο που αλλάζει είναι η αντανάκλαση που διαπερνά την επιφάνεια, ποτέ το πορτρέτο ίδιο, ποτέ το κενό στο κέντρο του.

Το κενό είναι το ίδιο θέμα με το κράνο, ταυτότητα ξεφτιλισμένη μέχρις ότου μόνο το περίγραμμά της να παραμείνει, εδρασμένο σε ένα πράσινο τόσο βαθύ που διαβάζεται σχεδόν ως απουσία, με το ίδιο το πρόσωπο του θεατή ζωγραφισμένο μέσα στον χώρο όπου άλλοτε βρισκόταν ένα πρόσωπο. Where a Face Once Bloomed συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, στην οποία χαραγμένες εικόνες τοποθετούνται σε έγχρωμο καθρέφτη γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέμμα σε συμμετοχή.

«Ένα πρόσωπο μπορεί να αφαιρεθεί. Το σχήμα που αφήνει πίσω του δεν μπορεί.»

Σχετικά με το Art on Mirror – Green

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε έγχρωμο καθρέφτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή είναι κομμένη σε μια βαθιά πράσινη καθρεπτική επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι χαράξεις υπάρχουν πάντα, φωτεινές ενάντια στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντανάκλαται το δωμάτιο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτάζει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρά και πλήρης, ένα αχνό βιéμα held σε ένα πεδίο πράσινου. Πλησίασε και η εργασία ανοίγει σε ένα ευαίσθητο δίχτυ ξεχωριστών σημειώσεων, λεπτών και προσεκτικών, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους ο καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε τα περιβάλλοντα στη δουλειά να αλλάζουν με τον τόπο όπου κρέμεται, ενώ η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το πράσινο υπόβαθρο απορροφά και αντανακλά, οι γραμμές με τη φθορά αγκαλιάζουν και κρατούν, και υπό ένα εστιακό ορθοστάτη το αντίθεση βαθαίνει μέχρι να πάρει η φιγούρα μια γλυπτική, σχεδόν λαμπρή ποιότητα. Σε πιο ήπιο φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο καταλήγει σε μια ήσυχη καταγραφή, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το πράσινο είναι το χρώμα της ανάπτυξης, των δασών και των πραγμάτων που επανέρχονται. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος με το οποίο κάθε έργο σε αυτήν τη σειρά εστιάζει, και οι θεματα επιλέχθηκαν για να ανήκουν σε αυτό.

Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη εικόνα του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε ένα νέο έδαφος. Εκεί όπου τα μαύρα έργα αντλούν δύναμη από την απουσία, αυτά τα έργα την αντλούν από τον καθρέφτη. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου ύλη, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου αρχίζει συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούργιο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα δομούνται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τους ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μενώ μαγεμένος από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που αφήνεται ελεύθερο σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην αναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου ενοποιούνται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την επιδίωξη να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακεκριμένα, στοχευμένα και ζωντανά.