Tijs Dragtsma (1992) - Horns Drawn From Fire

Horns Drawn From Fire ξεκινά από εκεί που ο ταύρος εξαφανίζεται στη δική του σκοτεινιά, με το χαμηλωμένο κεφάλι του και τη μάζα του σώματος δοσμένες ως μία σώμα μη φωτισμένη μορφή, έτσι ώστε το ζώο να διαβάζεται λιγότερο ως κάτι παρατηρημένο και περισσότερο ως κάτι που θυμάται, ένα σχήμα που κρατείται στην άκρη της ορατότητας.

Μόνο το περίγραμμα επιβιώνει ως κάτι κοντά σε φως, ένα λεπτό φωτοστέφανο που αγκαλιάζει την άκρη του ζώου και πεθαίνει ξανά εντός εμβέλειας, και κατά το καμπύλο των κέρατων δύο λεπτές λαμπερές γραμμές που φαίνεται ότι έχουν σχεδιαστεί ευθείως από σπινθάρια. Τίποτα άλλο δεν προσφέρεται. Ούτε γη, ούτε δάπεδο, ούτε τοίχο, μόνο το ζώο και το σκότος που το κρατά.

Η εικόνα δεν εφαρμόζεται στην επιφάνεια του καθρέφτη, ανοίγεται σε αυτόν, διαμορφωμένη μέσω ενός πεδίου ελεγχόμενων γρατζουνιών που δουλεύονται σε βαθύ κόκκινο χρωματιστό καθρέφτη γυαλί, έτσι ώστε αυτό που λάμπει δεν είναι χρώμα ή εκτύπωση αλλά το υλικό το ίδιο που πιάνει φως along its wound.

Το κόκκινο φέρει εδώ τη δική του φόρτιση, το χρώμα του αίματος που παραμένει ζεστό κάτω από το δέρμα, της ζέστης που δεν έχει ακόμη γίνει φλόγα.

Επειδή η επιφάνεια είναι καθρέφτης όσο και εικόνα, ο χώρος και όποιος σταθεί μπροστά της έλκονται προς το κόκκινο γύρω από τα κέρατα και το σκοτάδι του σώματος. Το έργο δεν ολοκληρώνεται ποτέ από τον τοίχο στον οποίο κρέμεται, ολοκληρώνεται από το άτομο που πλησιάζει αρκετά κοντά για να πιαστεί εντός του.

Από απόσταση ο ταύρος είναι μεγαλόπρεπος, μια ενιαία σκοτεινή μάζα με κέρατα φωτισμένα σαν προειδοποίηση. Κοντινό εκείνο το ίδιο το σώμα διαμορφώνεται σε ένα πεδίο ατομικών σημείων, υπομονετικό και ακριβές, απόδειξη ότι η εικόνα πήρε αντί να προσθέσει. Το φως δεν τη δημιούργησε, απλώς οξύνει ό,τι υπήρχε ήδη, και η αντανάκλαση μπορεί να αλλάξει με το δωμάτιο, αλλά η εικόνα μένει.

Horns Drawn From Fire συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, στην οποία γρατζουνισμένες απεικονίσεις τοποθετούνται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέμμα σε συμμετοχή.

"Η φωτιά δεν βρίσκεται γύρω από τον ταύρο. Είναι αυτό που αποτελείται ο ταύρος."

Σχετικά με το Art on Mirror – Red

Art on Mirror αποτελεί ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά στο έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά κόκκινη καθρεφτισμένη επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι χαράξεις υπάρχουν πάντοτε, λαμπερές απέναντι στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους εξακολουθεί να απεικονίζει το δωμάτιο, το φως της ημέρας και το άτομο που βλέπει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα αχνό σχήμα κρατημένο σε ένα πεδίο κόκκινου. Πλησιάζοντας, το έργο ανοίγει σε ένα ευαίσθητο ιστό από ατομικά σημάδια, ήπια και με πρόθεση, καθένα απαραίτητο για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους το καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε το περιβάλλον στο έργο να αλλάζει με τον χώρο όπου κρέμεται, ενώ η εικόνα παραμένει σταθερά στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το κόκκινο έδαφος απορροφά και αντανακλά, οι γρατζουνισμένες γραμμές πιάνουν και κρατούν, και υπό έντονο φως οι αντίθεση βαθαίνει μέχρι η φιγούρα να αποκτήσει γλυπτό, σχεδόν φεγγαρίσιο χαρακτήρα. Με πιο απαλό φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο καταλήγει σε ένα ηπιότερο καταγραφικό καθεστώς, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το Red είναι το χρώμα του αίματος, της φωτιάς και όλων όσων δεν μπορούμε να μείνουμε ήρεμοι γι’ αυτά. Αυτό είναι το συναισθηματικό υπόβαθρο εναντί όλων των έργων σε αυτή τη σειρά, και τα θέματα επιλέγονται ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε ένα νέο έδαφος. Εκεί τα μαύρα έργα εξάγουν την δύναμή τους από την απουσία, αυτά από την αντανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί μια συνεχής επιθυμία να διερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη έναν σταθερό στυλ, αλλά ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνονται.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα и οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα προκύπτουν από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην ανάκληση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν αποτελεί μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.