Tijs Dragtsma (1992) - A Canal's Silent Mirror

Ο Ασημένιος Καναλιού Σιωπηρός Καθρέφτης κρατά μια από τις παλαιότερες χειρονομίες του Άμστερνταμ, μια σειρά από στενά, δέκατου επεσήμου αιώνα σπίτια που στέκονται ώμο με ώμο πάνω σε ήρεμο νερό, κάθε γοτθασιά διαφορετικό προφίλ ενάντια στη νύχτα, κάθε παράθυρο ένα μικρό ιδιωτικό ήλιο. Ο καναλός από κάτω κάνει ό,τι κάνουν πάντοτε οι καναλοί: επαναλαμβάνει την πόλη προς τα πίσω σε εαυτό, μαλακωμένος, διπλασιασμένος, ποτέ δεν ακριβώς το ίδιο δύο φορές.

Σε αυτή τη δουλειά, η επανάληψη δεν ζωγραφίζεται ούτε τυπώνεται. Ούτε χρώμα. Ούτε μελάνι. Η εικόνα σχηματίζεται μέσα από ελεγχόμενες γρατζουνιές σε σκληρό ακρυλικό γυαλί, ένα πεδίο λεπτών σημαδιών που αφαιρεί αντί να προσθέτει, ώστε τα σπίτια και η αντανάκλασή τους να ξεπροβάλλουν από ό,τι έχει αφαιρεθεί αντί από ό,τι έχει κατατεθεί.

Τα φωτισμένα παράθυρα διατηρούν τη λάμψη τους ως πεδία πυκνών, λεπτών γρατζουνιών, αρκετά φωτεινά για να διαβαστούν ως ζεστασιά από απέναντι σε ένα δωμάτιο. Οι γοτθές και ο τοίχος από τούβλα επιβιώνουν ως λεπτότερες γραμμές, ήσυχης αρχιτεκτονικής που διατηρεί το σχήμα της στο σκοτάδι. Όπου αρχίζει το νερό, οι ίδιες γραμμές χαλαρώνουν και μαλακώνουν, έτσι ώστε η καθρεπτόμενη πόλη να αισθάνεται ένα βήμα μακριά από βεβαιότητα από ό,τι τα σπίτια που βρίσκονται πάνω από αυτήν.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, με ή χωρίς άμεσο φως. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Υπό γινόμενο γωνιακό φως τα παράθυρα βαθαίνουν, η αντανάκλαση αποκτά βάρος και ο καναλός διαβάζεται με λίγο περισσότερο ή λίγο λιγότερο ήσυχο, ποτέ δεν χάνει το σχήμα του.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο, το έργο διαβάζει ως μια ενιαία monumental νυχτερινή σκηνή, έναν δρόμο που κρατά την ίδια αντανάκλασή του σαν ένα μυστικό που κρατάει μερικώς. Πλησιάστε πιο κοντά και η βεβαιότητα διαλύεται σε ένα πεδίο μεμονωμένων σημαδιών, απόδειξη ότι η εικόνα χτίστηκε όπως η μνήμη, σημαδάκι-σημάδι προς σημάδι, ποτέ ακριβώς πλήρης.

Κάτω από την αρχιτεκτονική κάθεται κάτι πιο προσωπικό, η παλιά ιδέα ότι ένα σπίτι είναι επίσης ένα είδος μάρτυρα, που στέκεται πάνω από το νερό που έχει παρακολουθήσει κάθε εκδοχή της πόλης να έρχεται και να φεύγει. Η αντανάκλαση μεταβάλλεται με το φως, τη σεζόν, την ώρα, όπως και η μνήμη από μόνη της.

Ο Ασημένιος Καναλιού Σιωπηρός Καθρέφτης συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικονιστική εικόνα χτίζεται μέσα από ελεγχόμενες ζημιές στην επιφάνεια αντί για χρώμα ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου οι ζημιές δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Το σπίτι θυμάται. Το νερό επαναλαμβάνει μόνο ό,τι του λένε."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στα οποία η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα ευάλωτο πλέγμα γραμμών, κάθε μια μια συνειδητή κίνηση, κάθε μια ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο υπόβαθρο απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντικατοπτρίζουν. Καθώς το φως μετατοπίζεται κατά την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα μένει καθαρό και ορισμένο. Από μια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσα τόσο γοητευτικό είναι η ήρεμη ένταση. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικεία, ατμοσφαιρική και ζωντανή με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προβάλλει έξω από το μαύρο. Σε άλλες, να επιστρέφει στη σιωπή. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξυνότητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χειρονομία. Μαζί they forming not only an image, but a presence, one that continues to reveal itself with every change of light.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα οικοδομούνται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγεύει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φέρω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που να κρατά την προσοχή, να προσκαλεί σκέψη και να συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό Σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που νιώθονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.