Tijs Dragtsma (1992) - Concrete Face Awakens

Το Concrete Face Awakens παρουσιάζει ένα πρόσωπο που ανέχεται πάνω από έναν πύργο από ωμή, μπετονένια αρχιτεκτονική, σαν το κτίριο να έχει περάσει χρόνια χωρίς θόρυβο στο να γίνει ένα άτομο. Ράμφες, προεξοχές και σκιασμένες εσοχές διπλώνουν σε ένα μέτωπο, ένα μάτι, τη γέφυρα της μύτης, μέχρι η δομή και το πρόσωπο να μην είναι πλέον δύο ξεχωριστά πράγματα.

Υπάρχει μια ήσυχη αμηχανία σε αυτή τη συγχώνευση. Χτίζουμε τοίχους για να φυλάξουμε την ταυτότητα, και εδώ η ταυτότητα έχει μεγαλώσει ξανά μέσα από τον τοίχο, κοιτάζοντας με ένα σταθερό μάτι. Το έργο θέτει το ερώτημα τι συμβαίνει όταν οι χώροι που κατασκευάζουμε αρχίζουν να κρατούν περισσότερα από εμάς από ό,τι είχαμε προγραμματίσει, όταν το σκύρο μνήμης θυμάται ένα πρόσωπο.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Η εικόνα χαρακώνεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, προωθείται προς τα εμπρός μέσω ελεγχόμενης ζημιάς της επιφάνειας αντί να τοποθετηθεί πάνω στην επιφάνεια. Το πρόσωπο και ο πύργος μοιράζονται το ίδιο δέρμα, κατασκευασμένο με αφαίρεση, όχι προσθήκη.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, σε κάθε φως. Το φως δεν τη δημιουργεί, τη διαμορφώνει. Κάτω από κατευθυνόμενο φως, οι χαράξεις πιάνουν και αντανακλούν, ο στίχνος του σκυροδέματος βαθαίνει και το μάτι φαίνεται να σας κρατά για λίγο περισσότερο. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνει το πρόσωπο μέσα από το πέτρωμα.

Από την άλλη πλευρά ενός δωματίου, το έργο διαβάζεται ως μνημείο, ένα τμήμα αρχιτεκτονικής που έχει παγιδευτεί σε μεταμόρφωση. Πλησιάστε και αυτό το μνημείο ανοίγει σε ένα λεπτό πεδίο ελεγχόμενων χαράξεων, επιλύεται πίσω σε ένα πρόσωπο μόνο όταν απομακρύνεστε ξανά, όπως ακριβώς ένα άτομο βλέπεται πραγματικά μόνο από ένα ορισμένο απόσταση.

Το Concrete Face Awakens συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς στην επιφάνεια αντί για χρωματισμό ή εκτύπωση. Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Η πόλη έχτισε τον πύργο. Ο πύργος κράτησε το πρόσωπο."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτό, ευαίσθητο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό ιστό γραμμών, κάθε μία μια συνειδητή χειρονομία, κάθε μία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την διαμορφώνει. Το μαύρο επιφάνει απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μεταβάλλεται διαγύρω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα φαίνεται καθαρή και καθορισμένη. Από αλλη γωνία μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από έναν εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήσυχη ένταση. Η πράξη της χαράξεως είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το figura δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλουχίας γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Στις ορισμένες στιγμές, ο υποκείμενος φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει σε ακινησία. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, μεταξύ οξύτητας και ηρεμίας, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγίξει τον χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε χαραγή κρατά μια στιγμή, μια αναπνοή, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, καθορίζομαι από μια συνεχώς επίμονη επιθυμία εξερεύνησης νέων οπτικών γλωσσών. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως μια εξελισσόμενη ζώνη ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συναντώνται.

Το έργο μου συχνά ξεκινά από μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναισθήμα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

ΜWithin TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εκδηλώνονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Εκπλήσσομαι από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και εύθραυστης καταστάσεως. Μεταξύ εξουσίας και αισθήματος. Μεταξύ ορατού και αυτού που μένει ανοικτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συντονίζονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν σχηματισμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.