Tijs Dragtsma (1992) - Echo Tommy Shelby

Echo Tommy Shelby είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για την κούραση που μεταφέρεται ως πανοπλία, ελεγχόμενο κίνδυνο και μια σιωπή που λέει περισσότερα από οποιαδήποτε λέξη.

Ο Tommy Shelby δεν υψώνει τη φωνή του. Δεν χρειάζεται. Υπάρχει μια ηρεμία μέσα του που φέρει το πλήρες βάρος αυτού που έχει επιβιώσει, αυτού που έχει κάνει και αυτού που παραμένει ικανός να κάνει. Τα μάτια δεν αποκαλύπτουν τίποτα. Αυτή είναι η δύναμη.

Η εικόνα δεν φτάνει μέσα από μπογιά ή εκτύπωση. Εμφανίζεται μέσω αφαίρεσης. Ελεγχόμενες γρατζουνιές σε ακρυλικό γυαλί κρατούν το πορτρέτο σε ένταση, πιάνουν το φως από μια γωνία για να προβάλλουν το πρόσωπο προς τα εμπρός, και στη συνέχεια το αφήνουν στη σκιά καθώς ο θεατής μετακινείται. Το flat cap ξεθωριάζει στα άκρα. η ματιά διατηρείται. Η οξύτητα και η γαλήνη εναλλάσσονται με κάθε κίνηση.

Από απόσταση, ο συνδυασμός διαβάζεται ως μεγαλόπρεπος. Ο χαμηλός φωτισμός, η μοναδική φώτιση σε όλη τη δομή του δέρματος, το βαθύ περιβάλλον σκοτάδι καταλήγουν σε ένα πορτρέτο αδιαμφισβήτητης παρουσίας. Πλησιάστε και αυτή η παρουσία ανοίγεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενης επιφάνειας ζημιάς, κάθε ίχνος ακριβής, το άτομο αιωρείται ανάμεσα στην ανάδειξη και την εξαφάνιση.

Κάτι σωστό υπάρχει σε αυτό το μέσο για το συγκεκριμένο θέμα. Ο Tommy Shelby είναι ένας άνδρας διαμορφωμένος από ό,τι δεν μπορεί να αναιρέσει, από αποφάσεις που έχουν αφήσει σημάδια κάτω από την επιφάνεια. Οι γρατζουνιές δεν τον διακοσμούν. Αποτελούν αντανάκλαση ενός πράγματος που ήδη υπήρχε.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Αυτή η εργασία συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς της επιφάνειας αντί χρωμάτων ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Το φως βρίσκει ό,τι διατηρεί η σιωπή."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένες γραμμές ριγμένες σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνει το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως σε κοντινή απόσταση το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτή, εύθραυστη και σχεδόν αβ weighed. Το φαινομενικά σταθερό αποκαλύπτει ένα ευαίσθητο πλέγμα γραμμών, κάθε μία συνειδητή κίνηση, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Το μαύρο επιφάνει αφομοιώνει, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντικατοπτρίζονται. Καθώς το φως μετακινούνται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το άτομο φαίνεται σαφές και ορισμένο. Από μια άλλη γωνία απαλύνεται και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό φως σκιάς, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Τι κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη της γρατζουνιάς είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το άτομο ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές το θέμα φαίνεται να βγαίνει προς τα εμπρός από το μαύρο. Σε άλλες, επανέρχεται στην ησυχία. Είναι σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και τη γαλήνη, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι απλά μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτει τον εαυτό της με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τιτς Ντράγκτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχής επιθυμία για εξερεύνηση νέων οπτικών γλωσσών. Δεν θεωρώ την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συν-binding.

Η δουλειά μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με καινούργιο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά ό,τι δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα οικοδομούνται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα προκύπτουν μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από την αντίθεση. Μεταξύ της δύναμης και της ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκεντρώνονται. Δεν είναι μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.