Tijs Dragtsma (1992) - Veiled in Silver Hush

Κρυμμένο σε Ασημένιο Σιγαλισμό, το έργο εμφανίζει μια ώριμη γυναίκα να ξαπλώνει κάτω από ένα κάλυμμα τόσο διάφανο που φαίνεται υφαντό από φως μόνον. Η μορφή της μαλακώνει υπό το ύφασμα, αιχμαλωτισμένη σε μια μοναδική σκληρή ακτίνα που πέφτει από πάνω, ενώ το υπόλοιπο πλαίσιο παραδίδεται σε ένα βαθύ, καθαρό μαύρο. Λεπτός κόκκος και αιωρούμενη σκόνη αιχμαλωτίζουν το ίδιο φως, μικροί μάρτυρες μιας στιγμής που κρατείται απόλυτα σταθερή.

Ουδεμία μπογιιά. Ουδεμία εκτύπωση. Ουδεμιά μελάνη. Η εικόνα γρύλλεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, δομημένη με αφαίρεση παρά με προσθήκη, ένα πορτραίτο που απεικονίζεται με ελεγχόμενες γδαρσίματα αντί για χρωστική. Μία οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

Η εικόνα είναι πάντοτε παρούσα, σε φως ημέρας, στη σκιά, από οποιαδήποτε γωνία. Το φως δεν τη δημιουργεί. Την οξύνεται. Κάτω από κατευθυνόμενο φως οι γδαρσίματα συγκρατούνται και η αντίθεση βαθαίνει, το πέπλο φαίνεται να ανυψώνεται λίγο περισσότερο· σε πιο απαλό φως το ίδιο άτομο επιστρέφει σε σιγή. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα.

Το πέπλο είναι το αληθινό κύριο θέμα. Κρύβει και αποκαλύπτει με την ίδια κίνηση, όπως συχνά κάνει μια ορισμένου είδους αξιοπρέπεια, επιλέγοντας τι να φανερώσει και τι να διατηρήσει ιδιωτικό. Δεν υπάρχει τίποτε βιαστικό στο ανάπαυσμα αυτής της γυναίκας. Δεν κρύβεται. Απλώς δεν έχει αποκαλυφθεί πλήρως.

Βλέποντας από την αντίπερα όχθη ενός δωματίου, το έργο διαβάζεται ως ένα μοναδικό επικό фигτό, θεατρικό και ζωγραφικό, κοντά στη σιγή ενός παλιού καμβά ενός δασκάλου. Πλησιάστε πιο κοντά και αυτή η φιγούρα διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγμένων γδαρσίμάτων, σημάδια που μόνον όταν βρεθείτε πίσω, επανέρχονται ως σώμα, πέπλος, κρατημένος ανάσα.

Το Veiled in Silver Hush συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί χρωστικής ή εκτύπωσης.

"Το πέπλο δεν κρύβει τίποτα. Μόνο σε παρακαλεί να κοιτάξεις λίγο παραπάνω."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, καθένα από τα έργα αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γδάρσεων που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν ελαφρύ. Τι φάνηκε ως στέρεο αποκαλύπτεται ως ευαίσθητο δίχτυ από γραμμές, καθεμία μια προ deliberate κίνηση, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γδαρμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σώμα φαίνεται καθαρό και οριστικό. Από μια άλλη, απαλώνει και επιστρέφει στη σκότα που προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Τι κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι ο σιωπηλός του τόνος. Η πράξη του γδάρσιματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν έχει πλήρως καθοριστεί. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το subject φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, επιστρέφει στην ηρεμία του. Εκεί βρίσκεται μέσα στην κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την γαλήνη, όπου το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γδάρσιμο κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα γ gesture. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια ύπαρξη που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια σταθερή επιθυμία εξερεύνησης νέων οπτικών γλωσσών. Δεν βλέπω τη τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνενώνονται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Μερικά έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα emerge μέσα από την απουσία, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, στη σαφήνεια και στην συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά το ενδιαφέρον, προσκαλεί ανάμνηση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.