Tijs Dragtsma (1992) - A Turret Sleeps in Undergrowth

Ένας μικρός παιδικός στρατιωτάκος-τροχοφόρο όχημα, τέτοιο που κάποτε βρισκόταν σε ράφι παιδιού ή που μετακινούνταν σε ένα δωμάτιο, με την κάννη υψωμένη σαν να παρακολουθεί ακόμα. Σ’ αυτή τη νέα εργασία, όμως, ξαπλώνει διαφορετικά, μένοντας όχι με μπογιά, αλλά με αφαίρεση υλικού, έτσι ώστε ολόκληρο το πλευρό του να κοιμάται κάτω από ένα τρίχωμα πράσινο.

Η μπούκα, οι τροχοί, η μακριά υψωμένη κάννη διατηρούν μόνο ό,τι χρειάζεται το φως για να τα περιγράψει. Παχιά περιγραμμένα περιγράμματα κρατούν το σχήμα ενωμένο, και τραχειά πεδία από λεπτές τελείες αντικαθιστούν τη λάμψη που θα πέταγε ένα αληθινό τανκ, μαζευόμενη μόνο από τη μεριά που θα έπιανε τον χαμηλό ήλιο. Όλα τα άλλα, το κάτω μέρος της τουρνέτας, η σκιασμένη πλευρά, μένουν ως καθαρό μαύρο, μια σιλουέτα που το μάτι συμπληρώνει από μνήμης αντί από πληροφορίες που δίνονται.

Το χρώμα δεν είναι διακόσμηση. Πράσινο είναι το χρώμα της υποβόσκουσας βλάστησης στην οποία αυτό το μικρό μηχάνημα κατασκευάστηκε για να εξαφανιστεί, το χρώμα της καλύψης και όσων έχουν μείνει εξωτερικά αρκετός χρόνος για να ταξινομηθούν πίσω από χορτάρι. Γραμμένο σε βαθύ πράσινο μπρούτζινο καθρέφτη, το παιδικό τανκ φαίνεται να έχει φτάσει ακριβώς στο σημείο όπου ήταν πάντα προορισμένο, μισοβυθισμένο σε ένα πεδίο από λεπτές, χαλαρές τελείες που διαβάζονται ως γρασίδι στις τροχιές του.

Γύρω του το δωμάτιο παρεμβάλλεται. Τοιχοποιίες, προβολείς, ένα χαμηλό μνημείο, όποιος στέκεται μπροστά στο έργο, όλα κινούνται πάνω στην πράσινη επιφάνεια ανάμεσα στις γρατσουνιές, έτσι η γκαλερί γίνεται το πεδίο στο οποίο κοιμάται το τανκ. Ο θεατής δεν κοιτάζει το κομμάτι από έξω· σταθείς εκεί, σε εκείνη τη στιγμή, είναι μέρος της εικόνας.

Η εικόνα υπάρχει πάντα στην επιφάνεια, με ή χωρίς άμεσο φως. Αυτό που αλλάζει είναι μόνο το βάθος της ανάκλασης γύρω της: κάτω από ισχυρότερο φως η αντίθεση βαθαίνει και οι γρατσουνιές πιάνουν και κρατούν πιο φωτεινά, αλλά το τανκ δεν εμφανίζεται ούτε εξαφανίζεται, και δεν εξαρτάται από την γωνία που κοιτάζει ο θεατής για να υπάρχει. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την αδυνατώνει.

Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror, από τον Tijs Dragtsma, στην οποία οι γρατσουνισμένες απεικονίσεις εντάσσονται σε χρωματιστό καθρέπτη γυαλί, και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέποντας σε συμμετοχή.

"Ακόμη και μια μηχανή μπορεί να κοιμηθεί, μόλις το χορτάρι έχει ξαναφυτρώσει πάνω της."

Σχετικά με το Art on Mirror – Green

Το Art on Mirror αποτελεί ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράζεται σε χρωματιστό καθρέπτη γυαλί, και ο κόσμος εμπρός από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά πράσινη καθρεπτιζόμενη επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι γρατσουνιές υπάρχουν πάντα, φωτεινές εναντίον του χρώματος, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντικατοπτρίζει τον χώρο, το φως της ημέρας και το άτομο που παρατηρεί.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα αχνό σχήμα σε ένα πεδίο πράσινου. Πλησιάζεις λίγο και το έργο ανοίγει σε μια ευαίσθητη ιστιά από μεμονωμένα σημάδια, λεπτά και συνειδητά, κάθε ένα ουσιαστικό για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσα τους το καθρέπτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέπτης. Μεταφέρει τον χώρο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι που το περιβάλλον μέσα στο έργο αλλάζει με τον τόπο όπου κρέμεται, ενώ η ίδια η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την αδυνατώνει. Το πράσινο υπόστρωμα απορροφά και αντικατοπτρίζει, οι γρατσουνιές πιάνουν και κρατούν, και υπό εστιασμένο προβολέα η αντίθεση βαθαίνει μέχρι η μορφή να πάρει γλυπτό, σχεδόν φωτεινό, χαρακτήρα. Με ήπιοτερο φως το χρώμα προβάλλεται περισσότερο και το έργο καταλήγει σε πιο ήσυχο ύφος, χωρίς ποτέ να χάσει το αντικείμενό του.

Το πράσινο είναι το χρώμα της ανάπτυξης, των δασών και των πραγμάτων που επανέρχονται. Αυτό αποτελεί την συναισθηματική βάση στην οποία κάθε έργο σε αυτή τη σειρά έχει οριστεί, και τα θέματα επιλέγονται ώστε να ανήκουν σε αυτήν.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Όπου τα μαύρα έργα αντλούν την ισχύ τους από την απουσία, αυτά αντλούν από την ανάκλαση. Ο θεατής πλέον δεν κοιτάζει μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με驱 είναι μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνονται.

Η δουλειά μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούριο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

ΜWithin TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσα από απουσία, σκιά, αντανάκλαση ή ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, διαύγεια και συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και όσου μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, καλεί σε ανάστροφη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις μαζεύονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά,σκοπίμως και ζωντανά.