Tijs Dragtsma (1992) - Weightless Under Reason

Weightless Under Reason αρχίζει σε ένα μέρος που δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Μια κλασική ιταλική πλατεία, τα τόξα της σιωπηλά και ακριβή, αιωρείται σε ένα σκοτάδι χωρίς δάπεδο και χωρίς ορίζοντα. Στο κέντρο της κρέμεται μια μάρμαρη σφαίρα, λεία και τεράστια, υψωμένη από το έδαφος από τίποτα που το μάτι μπορεί να εξηγήσει. Μια μονάχα άγνωστη φιγούρα στέκεται απομονωμένη, παρακολουθώντας από απόσταση υπερβολικά μεγάλη για άνεση.

Η σκηνή διαβάζεται ως μελέτη πάνω στη λογική αυτή καθεαυτή, το ήσυχο ανθρώπινο ένστικτο να οργανώνει τον κόσμο με κολώνες, γεωμετρία και αναλογία, που τίθεται κατά ενός μυστήριου που δεν μπορεί να το περιέχει πλήρως. Η σφαίρα δεν υπακούει στη βαρύτητα. Η φιγούρα δεν ρωτάει γιατί. Μεταξύ τους απλώνεται μια σιωπή που αισθάνεται λιγότερο κενότητα και περισσότερο σκέψη που αιωρείται εν μέσω κίνησης.

Τίποτα εδώ δεν ζωγραφίστηκε ή τυπώθηκε. Η πλατεία, τα τόξα και η αδύνατη σφαίρα υπάρχουν μόνο επειδή το ακρυλικό γυαλί έχει αλλαχθεί, η επιφάνειά του επεξεργάστηκε με ελεγχόμενες γρατζουνιές μέχρι το φως να βρει έναν τρόπο να περιγράψει αυτό που το χρώμα δεν άγγιξε ποτέ. Αντιστρέψτε το έργο και η αρχιτεκτονική καθαρίζει σε σαφήνεια. Μετατοπίστε το ξανά και απομακρύνεται στο μαύρο, τόσο αβέβαιο όσο η λογική που απεικονίζει.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο το έργο διαβάζεται ως μια ενιαία μεγαλειώδη εικόνα, δροσερή, αρχιτεκτονική, σχεδόν ελαφριά. Πλησιάστε πιο κοντά και η εικόνα αυτή διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς, αμέτρητα μεμονωμένα σημάδια που μόνο σε ορισμένες αποστάσεις και υπό το κατάλληλο φως αποκτούν νόημα. Όσο περισσότερο κοιτάζετε, τόσο περισσότερο η βεβαιότητα που είχατε από μακριά σιωπηλά μεταβάλλεται.

Weightless Under Reason συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρωστήρα ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Ο Λόγος οικοδόμησε την πλατεία. Δεν εξήγησε τη σφαίρα."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γδάρσεις που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτή, ευκίνητη και σχεδόν ελαφριά. Τι φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, καθεμία μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνει. Το μαύρο υπόβαθρο απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σώμα φαίνεται καθαρό και ορισμένο. Από μια άλλη μαλακώνει και επιστρέφει προς τη σκιά από την οποία ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό έναν επικεντρωμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη της γδάρισης είναι άμεση και ανεπίστρεπτη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Και ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσα από τη διαλεκτική της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά προς τα μπρος από το μαύρο. Άλλες φορές, επιστρέφει σε σιωπή. Εκεί βρίσκεται αυτή η κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια κουβαλά τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χάδι. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί μια αδιάκοπη επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου ύλη, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί μια ύλη να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Εκείνη η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά ό,τι δημιούργω.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από το αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραστίας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την αναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο αυτές οι εξερευνήσεις ενοποιούνται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.