Alesandro Milesi (1856 - 1945) - Popolana

Alessandro Milesi
(Βενετία, 1856 – Βενετία, 1945)
Τίτλος: Popolana
Τεχνική: Λάδι σε σανίδα
Διαστάσεις με κάδρο: 47 x 35 cm
Διαστάσεις πίνακα : 26,5 × 14,5 cm
Υπογραφή: χαμηλά δεξιά
Εποχή: μεταξύ τέλους του 19ου αιώνα και αρχών του 20ού αιώνα

Περιγραφή του έργου

Ο πίνακας απεικονίζει μια νέα popolana (πολίτισσα του λαού) σε μια στιγμή περισυλλογής, με το κεφάλι ελαφρά κλινόμενο και το βλέμμα στραμμένο προς τα κάτω. Η κοντινή κάμερα/ερμηνεία συγκεντρώνει την προσοχή στο σώμα, απομονωμένη από οποιαδήποτε ακριβή περιβαλλοντική αναφορά και χτισμένη μέσα από μια αμέσως ύφος ζωγραφικής, με χρωματική ύλη να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο.
Η πινελιά, γρήγορη και σπαθωτή, ορίζουν το πρόσωπο, το χτένισμα και το ένδυμα χωρίς να μείνει σε λεπτομερή περιγραφή. Λίγες πιο έντονες πινελιές, ειδικά τα κόκκινα του προσώπου και του κορσέ, ζωντανεύουν μια χρωματική παλέτα περισσότερο συγκρατημένη, ενώ το υπόβαθρο λύνεται με ήπιες και ζωντανές στρώσεις. Ακριβώς αυτή η εκτελεστική ταχύτητα δίνει στο έργο τον χαρακτήρα μελέτης ή σκίτσου, ίσως προετοιμασίας για μια σύνθεση ευρύτερων διαστάσεων, στην οποία ο Milesi φαίνεται να προτιμά την άμεση απόδοση της στάσης και της εκφράσεως έναντι της αφηγηματικής οριοθέτησης.
Το θέμα εντάσσεται πλήρως στην παραγωγή του καλλιτέχνη αφιερωμένη στους τύπους της Βενετσιάνικης ποπ-κουλτούρας, θέμα που ο Milesi αντιμετώπισε επανειλημμένα δίπλα στην μεγάλη δραστηριότητα του προσωπογράφου. Σε σχέση με τις πιο πολύπλοκες σκηνές του είδους, εδώ το στοιχείο α compensation (ανέκδοτο) είναι περιορισμένο στο ελάχιστο: παραμένει κυρίως η παρουσία της φιγούρας, αιχμαλωτισμένη με αμεσότητα και με την ελευθερία της πινελιάς που χαρακτηρίζει πολλούς από τους μελέτες του πιο επιτυχημένους.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Alessandro Milesi γεννήθηκε στη Βενετία το 1856 και εκπαιδεύτηκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, όπου υπήρξε μαθητής του Napoleone Nani. Μετά από περίοδο που πέρασε στο Βερόνα, επέστρεψε στη Βενετία και επιβλήθηκε γρήγορα ως ερμηνευτής της λαϊκής ζωής της λιμνο-πολιτείας, αναπτύσσοντας μια γλώσσα κοντά αρχικά σε αυτή του Giacomo Favretto, μα σταδιακά πιο ελεύθερη στη ζωγραφική σύνθεση. Παρέμεινε δίπλα στις σκηνές του είδους και αφιερώθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία στον πορτρέτο, φιλοτεχνώντας προσωπογραφίες πολλών πρωταγωνιστών της κοινωνίας και της κουλτούρας της εποχής.
Από το 1895 συμμετείχε συνεχώς στη Μπιενάλε της Βενετίας μέχρι το 1935· το 1912 του φιλοξενήθηκε μια ατομική έκθεση 38 έργων. Έχει επίσης παρουσιαστεί σε πολλές εθνικές και διεθνείς εκθέσεις, εδραιώνοντας φήμη που τον ένωσε με τους βασικούς πρωταγωνιστές της βενετσιάνικης ζωγραφικής του Όθωνα και του Ρεενουβεκεντο.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
Καλή γενική κατάσταση, συμβατή με την εποχή του έργου. Η επιφανειακή ζωγραφική εμφανίζεται ευανάγνωστη, με χρωματισμό διατηρημένο συνολικά και με υπογραφή ορατή στο κάτω αριστερά.

Κάδρο παρών.
Το κάδρο ερμηνεύεται ως τιμητικό

Αποστολή ιχνηλατούμενη και ασφαλισμένη με κατάλληλο περιτύλιγμα.