Σφαίρα Λάπις Λαζούλι Στιλβωμένος - Πλάτος: 110 mm- 1733 g - (1)
03
ημέρες
13
ώρες
31
λεπτά
30
δευτερόλεπτα
 | 2 € | |
|---|---|---|
 | 1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141384 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Μία σφαίρα από λαπίς λαζούλι λεία από το Μπαδάχσαν, Αφγανιστάν, βάρος 1733 g, διάμετρος 110 mm.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
lapis lazuli (UK: /ˌlæpɪs ˈlæz(j)ʊli, ˈlæʒʊ-, -ˌli/; US: /ˈlæz(j)əli, ˈlæʒə-, -ˌliˌ læˈzuːli/) είναι ένας βαθύ-μπλε μεταμορφωμένος βράχος που χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος και εκτιμάται από την αρχαιότητα για το έντονο χρώμα του. Το όνομά του προέρχεται από την περσική λέξη για το λίθο, lāžward,[1] και αποτελεί τη ρίζα για τη λέξη «μπλε» σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των ισπανικών και πορτογαλικών azul και αγγλικών azure. Το lapis lazuli είναι ένας βράχος που αποτελείται κυρίως από τα ορυκτά lazurite, πυρίτης και ασβεστίτης. Ήδη από τον 7ο χριστιανικό χιλιετή π.χ., ο lapis lazuli εξορύσσεται στις ορυζουργικές περιοχές Sar-i Sang,[2] στη Shortugai και σε άλλες ορυχίες στην επαρχία Badakhshan στην σημερινή βορειοανατολική Αφγανιστάν.[3] Ευρήματα από τεχουργήματα lapis lazuli, χρονολογημένα στο 7570 π.χ., έχουν βρεθεί στη Bhirrana, τον αρχαιότερο χώρο του Πολιτισμού της κοιλάδας Ινδού.[4] Ο lapis ήταν εξαιρετικά αξιότιμα από τον Πολιτισμό της Κοιλάδας του Ινδού (3300–1900 π.χ.).[4][5][6] Οι χάντρες lapis έχουν βρεθεί σε νεολιθικούς τάφους στο Mehrgarh, τον Καύκασο, και σε απόσταση μέχρι τη Μαυριτανία.[7] Χρησιμοποιήθηκε στο φέρετρο προσωπίδας του Τουταγχαμών (1341–1323 π.χ.).[8]
Μέχρι το τέλος του Μεσαίωνα, η Ευρώπη άρχισε να εισάγει το lapis lazuli προκειμένου να το αλέσει σε σκόνη και να παρασκευάσει ultramarine χρωστική. Το ultramarine χρησιμοποιήθηκε από μερικούς από τους σημαντικότερους ζωγράφους της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, όπως Masaccio, Perugino, Titian και Vermeer· συχνά προοριζόταν για τα ενδύματα των κεντρικών προσώπων των ζωγραφιών τους, ιδιαίτερα της Παναγίας. Το ultramarine έχει επίσης βρεθεί σε οδοντικές πέτρες της μεσαιωνικής μοναχής και γραφέων, ίσως ως αποτέλεσμα του γλείψιμου των πινέλων κατά τη δημιουργία μεσαιωνικών κειμένων και χειρογράφων.[9]
Ιστορία
Οι ανασκαφές από το Tepe Gawra δείχνουν ότι το lapis lazuli εισήχθη στη Μεσοποταμία περίπου στο τέλος της περιόδου Ubaid, περίπου 4900–4000 π.χ.[10] Μια παραδοσιακή αντίληψη ήθελε ότι το lapis lazuli εξορύσσεται περίπου 1.500 μίλια ανατολικά – στο Badakhshan. Πράγματι, η περσική lāžavard/lāževard, επίσης γραμμένη لاجورد lājevard, ερμηνεύεται συνήθως ότι έχει την προέλευση σε ένα τοπικό τοπωνύμιο.
Από τα περσικά, το αραβικό لازورد lāzaward είναι η etymological πηγή τόσο της αγγλικής λέξης azure (δια μέσω της Old French azur) όσο και του Μεσαιωνικού Λατινικού lazulum, που σήμαινε «ουρανός» ή «天空». Για διασαφήνιση, το lapis lazulī (
lapis lazuli (UK: /ˌlæpɪs ˈlæz(j)ʊli, ˈlæʒʊ-, -ˌli/; US: /ˈlæz(j)əli, ˈlæʒə-, -ˌliˌ læˈzuːli/) είναι ένας βαθύ-μπλε μεταμορφωμένος βράχος που χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος και εκτιμάται από την αρχαιότητα για το έντονο χρώμα του. Το όνομά του προέρχεται από την περσική λέξη για το λίθο, lāžward,[1] και αποτελεί τη ρίζα για τη λέξη «μπλε» σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των ισπανικών και πορτογαλικών azul και αγγλικών azure. Το lapis lazuli είναι ένας βράχος που αποτελείται κυρίως από τα ορυκτά lazurite, πυρίτης και ασβεστίτης. Ήδη από τον 7ο χριστιανικό χιλιετή π.χ., ο lapis lazuli εξορύσσεται στις ορυζουργικές περιοχές Sar-i Sang,[2] στη Shortugai και σε άλλες ορυχίες στην επαρχία Badakhshan στην σημερινή βορειοανατολική Αφγανιστάν.[3] Ευρήματα από τεχουργήματα lapis lazuli, χρονολογημένα στο 7570 π.χ., έχουν βρεθεί στη Bhirrana, τον αρχαιότερο χώρο του Πολιτισμού της κοιλάδας Ινδού.[4] Ο lapis ήταν εξαιρετικά αξιότιμα από τον Πολιτισμό της Κοιλάδας του Ινδού (3300–1900 π.χ.).[4][5][6] Οι χάντρες lapis έχουν βρεθεί σε νεολιθικούς τάφους στο Mehrgarh, τον Καύκασο, και σε απόσταση μέχρι τη Μαυριτανία.[7] Χρησιμοποιήθηκε στο φέρετρο προσωπίδας του Τουταγχαμών (1341–1323 π.χ.).[8]
Μέχρι το τέλος του Μεσαίωνα, η Ευρώπη άρχισε να εισάγει το lapis lazuli προκειμένου να το αλέσει σε σκόνη και να παρασκευάσει ultramarine χρωστική. Το ultramarine χρησιμοποιήθηκε από μερικούς από τους σημαντικότερους ζωγράφους της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, όπως Masaccio, Perugino, Titian και Vermeer· συχνά προοριζόταν για τα ενδύματα των κεντρικών προσώπων των ζωγραφιών τους, ιδιαίτερα της Παναγίας. Το ultramarine έχει επίσης βρεθεί σε οδοντικές πέτρες της μεσαιωνικής μοναχής και γραφέων, ίσως ως αποτέλεσμα του γλείψιμου των πινέλων κατά τη δημιουργία μεσαιωνικών κειμένων και χειρογράφων.[9]
Ιστορία
Οι ανασκαφές από το Tepe Gawra δείχνουν ότι το lapis lazuli εισήχθη στη Μεσοποταμία περίπου στο τέλος της περιόδου Ubaid, περίπου 4900–4000 π.χ.[10] Μια παραδοσιακή αντίληψη ήθελε ότι το lapis lazuli εξορύσσεται περίπου 1.500 μίλια ανατολικά – στο Badakhshan. Πράγματι, η περσική lāžavard/lāževard, επίσης γραμμένη لاجورد lājevard, ερμηνεύεται συνήθως ότι έχει την προέλευση σε ένα τοπικό τοπωνύμιο.
Από τα περσικά, το αραβικό لازورد lāzaward είναι η etymological πηγή τόσο της αγγλικής λέξης azure (δια μέσω της Old French azur) όσο και του Μεσαιωνικού Λατινικού lazulum, που σήμαινε «ουρανός» ή «天空». Για διασαφήνιση, το lapis lazulī (
Λεπτομέρειες
Αριθμός αντικειμένων
1
Κύριο ορυκτό
Lapis Lazuli Sphere
Τύπος ορυκτού
Στιλβωμένος
Συμπληρωματικά στοιχεία
Sphere
Βάρος
1733 g
Προέλευση (Περιοχή / Πόλη)
badakhshan
Χώρα
Αφγανιστάν
Width
110 mm
Πωλήθηκε από τον/-ην
