Paul Pascal (1839-1905) - Palmyre, sous le souffle du couchant






Μεταπτυχιακό στην πρώιμη αναγεννησιακή ζωγραφική, πρακτική στη Sotheby’s και 15 χρόνια εμπειρίας.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141663 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Palmyre, sous le souffle du couchant είναι γκουάς σε χαρτί του 19ου αιώνα από τον Γάλλο ζωγράφο Paul Pascal (1839‑1905), με τίτλο και υπογραφή, απεικονίζοντας ρομαντικό τοπίο από τη Γαλλία και πωλείται με κορνίζα.
Περιγραφή από τον πωλητή
Γεια σας,
Προτείνω ένα έργο του Paul PASCAL (1839-1905), εποικιστή ζωγράφο που αναφέρεται και έχει αξία. Αυτή η γκουάς αυθεντική σε χαρτί γύρω στο 1880 απεικονίζει μέρος του αρχαιολογικού χώρου της Παλμύρας στη Συρία. Στον καταλογολογικό κατάλογο αυτού του ζωγράφου, αυτό το έργο φαίνεται ρητά ως ένα από τα αγαπημένα του θέματα. Οι αρχαίες κολώνες που εμφανίζονται, η μεταφορική καμήλα με τη συνοδεία και οι βεδουϊνικές σκηνές είναι τα κλασικά εικονογραφικά στοιχεία που ο Paul PASCAL χρησιμοποιούσε για να υπαινιχθεί αυτόν τον εξαιρετικό τόπο. Αυτή η γκουάς απεικονίζει τη γεύση του 19ου αιώνα για τα αρχαία κατάλοιπα και τις σκηνές νομαδικής ζωής.
Η παρουσία αρχαίων ερειπίων διπλωμένη δίπλα στη ζωή της νομαδικής ζωής αποτελεί επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο έργο των ανατολιστών. Ζωγράφος-ταξιδιώτης, ο Paul PASCAL πέρασε τη νεότητά του στη Βόρεια Αφρική, γεγονός που τροφοδότησε τη φαντασία του. Τα έργα του συνήθως αντλούν έμπνευση από τόπους που συναντά στην Μέση Ανατολή και στις χώρες του Μαγκρέμπ. Αυτή η ανατολίτικη ζωγραφιά παραμένει ακόμη σήμερα εξαιρετικά περιζήτητη λόγω του θέματος, χιλιοετών, γραφικού και εξωτικού χαρακτήρα. Ο ίδιος ο ζωγράφος-καλλιτέχνης επιδίωκε πρωτίστως να αποτυπώσει μια «ατμόσφαιρα» φωτεινή και ρομαντική, παρά να τεκμηριώσει ένα συγκεκριμένο αρχαιολογικό τόπο.
Το έργο απεικονίζει μια αρχαιολογική ανατολιστική σκηνή σε ένα έρημο πλαίσιο. Το πρώτο επίπεδο καταλαμβάνει ένα πετρώδες έδαφος και ένα μικρό σημείο νερού που αντανακλά τον ουρανό. Αριστερά, τεράστιοι αρχαίοι κίονες κυριαρχούν στη σύνθεση. Κέντρο, μια καμήλα-καραβάνε με ιππείς απεικονίζεται κοντά σε μια βεδουϊνική σκηνή. Το έργο χαρακτηρίζεται από έντονο αντίθεση μεταξύ ουρανού και εδάφους, που παραπέμπει σε ηλιοβασίλεμα. Ο ουρανός, που καταλαμβάνει το μισό άνω μέρος, επεξεργάζεται σε βαθμούς θερμών χρωμάτων από γαλάζιο του αιγιάλ έως την κορυφή, περνώντας από αποχρώσεις πορτοκαλί και ροζ προς τον ορίζοντα. Το έδαφος και οι ερείπια αντιμετωπίζονται σε πιο ψυχρούς τόνους, κυριαρχούμενοι από αποχρώσεις γκρι-μπλέ, βιολέτας και καφέ γης. Το αποτέλεσμα είναι τυπικό για τη γκουάς με ρευστές πινελιές και επικάλυψη στρώσεων που επιτρέπουν να αποδοθούν καλά οι επιδράσεις του φωτός πάνω στα ερείπια και οι αντανάκλασεις στο νερό.
Τον 19ο αιώνα, ο ανατολισμός ήταν κύρια πηγή έμπνευσης για τους Ευρωπαίους καλλιτέχνες. Ο Paul PASCAL, μορφωμένος στις Καλές Τέχνες, εντάσσεται σε αυτή τη ροή που αναζητούσε να συλλάβει την ατμόσφαιρα, το ζωντανό φως και τον εξωτισμό των τοπίων της Νότιας περιοχής. Το έργο αντικατοπτρίζει την ικανότητά του στη γκουάς για να αποδώσει τα εφέ φωτός της ατμόσφαιρας, ιδιαίτερα κατά τις ώρες του λυκόφωτος όταν οι φιγούρες των ερειπίων και των καραβανιών αποκορυφώνονται σε ουρανούς με θερμές, πορτοκαλί και ροζ αποχρώσεις. Ο Paul PASCAL συνέχισε να ζωγραφίζει αυτά τα Μέσο-ανατολικά τοπία ακόμη και μετά την εξορία του στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1893, εμπλουτίζοντας ταυτόχρονα το ρεπερτόριό του με σκηνές της αμερικανικής φύσης.
Διαστάσεις κάδρας: 48 cm x 34 cm
Διαστάσεις του έργου: 28 cm x 19 cm
Ο Paul PASCAL είναι κυρίως διάσημος για τα τοπία του στην Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή. Θεωρείται μεγάλος δάσκαλος της γκουάς αντίθετα με τους σύγχρονούς του που προτιμούσαν油 στον καμβά. Έτσι έκανε τη γκουάς τη μεγάλη του ειδικότητα, καταφέρνοντας να δώσει σε αυτό το μέσο βάθος και φωτεινότητα συγκρίσιμη με τη ζωγραφική λαδιού. Μετά από περιήγηση σε χώρες της βορείου Αφρικής, φέρνοντας σκίτσα τα οποία επεξεργαζόταν αργότερα στο εργαστήριο, ολοκλήρωσε τη ζωή του στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου τα έργα του γνώρισαν μεγάλη επιτυχία μεταξύ των αμερικανών συλλεκτών, μαγευμένων από τις ειδυλλιακές οπτικές της Ανατολής.
Κάτω από το βλέμμα και τα πινέλα του Paul PASCAL, τα ερείπια της Παλμύρας δεν είναι απλά λίθινα υπολείμματα αλλά σιωπηρά μαρτυρίες μιας εποποιίας που ο λυκόφωτας φαίνεται να αναβιώνει στο χρόνο. Ζωντανές από φως που μόνο η νοσταλγία των ταξιδιών μπορεί να προσφέρει, αυτό το γκουάς παραμένει πρόσκληση για να θαυμάσει κανείς την εφήμερη ομορφιά μιας αιώνιας πόλης που η τέχνη ποτέ δεν θα ξεχάσει."
Γεια σας,
Προτείνω ένα έργο του Paul PASCAL (1839-1905), εποικιστή ζωγράφο που αναφέρεται και έχει αξία. Αυτή η γκουάς αυθεντική σε χαρτί γύρω στο 1880 απεικονίζει μέρος του αρχαιολογικού χώρου της Παλμύρας στη Συρία. Στον καταλογολογικό κατάλογο αυτού του ζωγράφου, αυτό το έργο φαίνεται ρητά ως ένα από τα αγαπημένα του θέματα. Οι αρχαίες κολώνες που εμφανίζονται, η μεταφορική καμήλα με τη συνοδεία και οι βεδουϊνικές σκηνές είναι τα κλασικά εικονογραφικά στοιχεία που ο Paul PASCAL χρησιμοποιούσε για να υπαινιχθεί αυτόν τον εξαιρετικό τόπο. Αυτή η γκουάς απεικονίζει τη γεύση του 19ου αιώνα για τα αρχαία κατάλοιπα και τις σκηνές νομαδικής ζωής.
Η παρουσία αρχαίων ερειπίων διπλωμένη δίπλα στη ζωή της νομαδικής ζωής αποτελεί επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο έργο των ανατολιστών. Ζωγράφος-ταξιδιώτης, ο Paul PASCAL πέρασε τη νεότητά του στη Βόρεια Αφρική, γεγονός που τροφοδότησε τη φαντασία του. Τα έργα του συνήθως αντλούν έμπνευση από τόπους που συναντά στην Μέση Ανατολή και στις χώρες του Μαγκρέμπ. Αυτή η ανατολίτικη ζωγραφιά παραμένει ακόμη σήμερα εξαιρετικά περιζήτητη λόγω του θέματος, χιλιοετών, γραφικού και εξωτικού χαρακτήρα. Ο ίδιος ο ζωγράφος-καλλιτέχνης επιδίωκε πρωτίστως να αποτυπώσει μια «ατμόσφαιρα» φωτεινή και ρομαντική, παρά να τεκμηριώσει ένα συγκεκριμένο αρχαιολογικό τόπο.
Το έργο απεικονίζει μια αρχαιολογική ανατολιστική σκηνή σε ένα έρημο πλαίσιο. Το πρώτο επίπεδο καταλαμβάνει ένα πετρώδες έδαφος και ένα μικρό σημείο νερού που αντανακλά τον ουρανό. Αριστερά, τεράστιοι αρχαίοι κίονες κυριαρχούν στη σύνθεση. Κέντρο, μια καμήλα-καραβάνε με ιππείς απεικονίζεται κοντά σε μια βεδουϊνική σκηνή. Το έργο χαρακτηρίζεται από έντονο αντίθεση μεταξύ ουρανού και εδάφους, που παραπέμπει σε ηλιοβασίλεμα. Ο ουρανός, που καταλαμβάνει το μισό άνω μέρος, επεξεργάζεται σε βαθμούς θερμών χρωμάτων από γαλάζιο του αιγιάλ έως την κορυφή, περνώντας από αποχρώσεις πορτοκαλί και ροζ προς τον ορίζοντα. Το έδαφος και οι ερείπια αντιμετωπίζονται σε πιο ψυχρούς τόνους, κυριαρχούμενοι από αποχρώσεις γκρι-μπλέ, βιολέτας και καφέ γης. Το αποτέλεσμα είναι τυπικό για τη γκουάς με ρευστές πινελιές και επικάλυψη στρώσεων που επιτρέπουν να αποδοθούν καλά οι επιδράσεις του φωτός πάνω στα ερείπια και οι αντανάκλασεις στο νερό.
Τον 19ο αιώνα, ο ανατολισμός ήταν κύρια πηγή έμπνευσης για τους Ευρωπαίους καλλιτέχνες. Ο Paul PASCAL, μορφωμένος στις Καλές Τέχνες, εντάσσεται σε αυτή τη ροή που αναζητούσε να συλλάβει την ατμόσφαιρα, το ζωντανό φως και τον εξωτισμό των τοπίων της Νότιας περιοχής. Το έργο αντικατοπτρίζει την ικανότητά του στη γκουάς για να αποδώσει τα εφέ φωτός της ατμόσφαιρας, ιδιαίτερα κατά τις ώρες του λυκόφωτος όταν οι φιγούρες των ερειπίων και των καραβανιών αποκορυφώνονται σε ουρανούς με θερμές, πορτοκαλί και ροζ αποχρώσεις. Ο Paul PASCAL συνέχισε να ζωγραφίζει αυτά τα Μέσο-ανατολικά τοπία ακόμη και μετά την εξορία του στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1893, εμπλουτίζοντας ταυτόχρονα το ρεπερτόριό του με σκηνές της αμερικανικής φύσης.
Διαστάσεις κάδρας: 48 cm x 34 cm
Διαστάσεις του έργου: 28 cm x 19 cm
Ο Paul PASCAL είναι κυρίως διάσημος για τα τοπία του στην Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή. Θεωρείται μεγάλος δάσκαλος της γκουάς αντίθετα με τους σύγχρονούς του που προτιμούσαν油 στον καμβά. Έτσι έκανε τη γκουάς τη μεγάλη του ειδικότητα, καταφέρνοντας να δώσει σε αυτό το μέσο βάθος και φωτεινότητα συγκρίσιμη με τη ζωγραφική λαδιού. Μετά από περιήγηση σε χώρες της βορείου Αφρικής, φέρνοντας σκίτσα τα οποία επεξεργαζόταν αργότερα στο εργαστήριο, ολοκλήρωσε τη ζωή του στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου τα έργα του γνώρισαν μεγάλη επιτυχία μεταξύ των αμερικανών συλλεκτών, μαγευμένων από τις ειδυλλιακές οπτικές της Ανατολής.
Κάτω από το βλέμμα και τα πινέλα του Paul PASCAL, τα ερείπια της Παλμύρας δεν είναι απλά λίθινα υπολείμματα αλλά σιωπηρά μαρτυρίες μιας εποποιίας που ο λυκόφωτας φαίνεται να αναβιώνει στο χρόνο. Ζωντανές από φως που μόνο η νοσταλγία των ταξιδιών μπορεί να προσφέρει, αυτό το γκουάς παραμένει πρόσκληση για να θαυμάσει κανείς την εφήμερη ομορφιά μιας αιώνιας πόλης που η τέχνη ποτέ δεν θα ξεχάσει."
