Ποτήρι κρασιού - περί το 1750 Ελληνική Ρωμαϊκή Μούσα Ερατώ - Γυαλί - Νύμφη Ερατώ

Ένα πραγματικά υπέροχα σκαλισμένο ποτήρι κρασιού / μανδάρα από το δεύτερο τέταρτο του 18ου αιώνα, σε εξαιρετική κατάσταση. Το γυαλί είναι περιμετρικά σκαλισμένο με μυθικά σκηνικά. Ένα άμαξιρο με πάνω τη Μούσα/Νύμφη Ερατώ με το μουσικό όργανο «Λάρι» στο χέρι. Η άμαξα τραβιέται από ένα Πουττό προς ένα τοπίο με δέντρα και λουλούδια, ενώ φαίνεται και ένα πουλί εν πτήσει.

Τίτλος : Σκαλισμένο Ποτήρι Κρασιού με τη Μούσα/Νύμφη Ερατώ
Ημερομηνία : 1725-1750
Τέως : Ολλανδία ή Γερμανία
ΔPeriod Οίκος Ουίλλυμ Γ’ του Οράνζ, Πρίγκιπας του Οράν
Χρώμα : Λαμπερό
Νάπος : Στιλβωμένο σκεύος· Σκαλισμένο με τη μυθολογική Μούσα Ερατώ, συχνά εικονιζόμενη με Λάρι. Αυτή είναι η Μούσα της λυρικής τέχνης, των ερωτικών ποιημάτων και των ύμνων (ερωτικά ποιήματα)
Κλιμάκωση : Σύνθετη βάση με πολλές κόμβες και μια συνεχόμενη αέρα καμπάνα σε ολόκληρη τη στυλίδα
Ποδός : Κωνικό. Ένα αυτοκόλλητο πρόσφατης συλλογής. Η κορυφή του κώνου γύρω από τη βάση είναι ωραία σκαλισμένη
Pontil : Σπασμένο, αιχμηρό (μη λειασμένο)
Γυάλινο είδος : Υαλώδες ελεύθερο από μόλυβδο
Διαστάσεις : Ύψος 18.8 cm; διάμετρος γυάλης 7.8 cm; διάμετρος βάσης 9.2 cm
Κατάσταση : Εξαιρετική, χωρίς κηλίδα ή ρωγμή, για καλή εντύπωση παρακαλώ συμβουλευτείτε τις φωτογραφίες, οι οποίες αποτελούν και μέρος της περιγραφής
Βάρος : 255 γραμμάρια

Ιστορικό υπόβαθρο Ιστότοπος Historiek:
Οι εννέα Μούσες (Μοῦσαι – επίσης Πείραιν) είναι γνωστές από την Ελληνικο-Ρωμαϊκή μυθολογία. Οι αθάνατες νύμφες συμβόλιζαν τις διάφορες κλασικές τέχνες. Ως τέτοιο, ενέπνευσαν καλλιτέχνες και επιστήμονες. Η λέξη «μουσείο» αφορά τις Μούσες. Αποκαλείται ότι προέρχεται από Mouseion (καθέδρα των Μουσών).

Μούσες, πιθανώς Κλειώ, σε ένα αλκοολούχο αγγείο περίπου 430 π.Χ.
Οι Μούσες ήταν οι κόρες του Δία και αδελφές του Απόλλωνα, ο οποίος θεωρείτο αρχηγός τους. Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο τον Αθηναίο, μητέρα τους ήταν η τιτάνδη Mnemosyne, προσωποποίηση της μνήμης. Κατά τη διάρκεια εορτών των Ολυμπιακών θεών, οι Μούσες ήταν συχνά παρούσες για να τραγουδούν, να χορεύουν ή να αποδίδουν ποίηση. Αρχικά υπήρχαν τρεις Μούσες: Μελέτη (μελέτη), Μνήμη (ανάμνηση) και Αοιδή (τραγούδια). Αργότερα, συνήθως μιλούσαν για εννέα Mοίες, ήτοι:
Έρατω – Μούσα του ύμνου, του τραγουδιού, της λυρικής ποίησης και του ερωτικού ποιήματος. Συναχούσε συχνά με ένα μεγάλο μουσικό όργανο στο χέρι.
Ευτέρπη – Μούσα της φλογέρας και της λυρικής ποίησης. Συνήθως απεικονιζόμενη με διπλή φλογέρα στα χείλη.
Κάλιoπη – Μούσα του ηρωικού έπους, του επικού ποιήματος, της φιλοσοφίας και της ρητορικής. Θεωρείτο η πιο ικανή από όλες τις Μούσες και συχνά απεικονιζόταν δίπλα σε γραφείο με μελάνι.
Κλειώ / Κλειώ – Μούσα της ιστοριογραφίας. Συχνά απεικονιζόμενη με βιβλική κίβδη ή κιβώτιο με βιβλία.
Μελπομένη – Μούσα της τραγωδίας και του θρήνου. Συχνά εικονιζόμενη με σφυρί, σπαθί ή μάσκα στο χέρι και στεφάνι από σταφύλια στο κεφάλι.
Πολυμήνια – Μούσα της ρητορικής και των σοβαρών ιερόποιημένων ύμνων. Συχνά απεικονιζόμενη με σοβαρό και προβληματικό πρόσωπο.
Τέρψιχορη – Μούσα του ευχάριστου χορού και της λυρικής ποίησης, χωρίς θρησκευτικό πλαίσιο. Δημοφιλής ανάμεσα στους νέους. Συχνά απεικονιζόμενη με λαίρ στο χέρι.
Θάλεια / Θάλεια – Μούσα της κωμωδίας και της γιορτής. Συχνά απεικονιζόμενη με κωμική μάσκα και κοντό κοντάρι στο χέρι και κισσόστεφάνι στο κεφάλι.
Ουρανία – Μούσα της Αστρονομίας. Το όνομά της σημαίνει κυριολεκτικά ‘ουράνια’. Ψάλλει τις πράξεις των θεών. Συχνά απεικονιζόμενη με έναν ουράνιο σφαίρα στο χέρι.

Ησίοδος και η Μούσα – Γκουστάβ Γκοράου, 1891
Οι Μούσες μερικές φορές ήταν ζηλιάρες και μια μέρα διαμάχονταν με τις λεγόμενες Σειρήνες, μαινόφρονες θεότητες με σώμα πτηνό και κεφάλι γυναίκας που προσπαθούσαν να δελεάσουν τους ακροατές τους με τη φωνή τους. Οι Μούσες θεώρησαν αυτές τις Σειρήνες ως αντιπάλους και πήραν μέρος σε διαγωνισμό τραγουδιού μια μέρα. Μετά τη νίκη των Μουσών, στις Σειρήνες επιβλήθηκε τιμωρία να αφαιρεθούν οι φτερά τους και να βυθιστούν στη θάλασσα και να πνιγούν. Όλα αυτά συνέβησαν στην πόλη Απετρά, που σημαίνει ‘χωρίς φτερά’.

Έναρξη
Σύμφωνα με ορισμένες αφηγήσεις, οι Μούσες ζούσαν στο βουνό Ελικούον στον Κεάτιο, μαζί με τον ίππο Πήγασο. Στο βουνό υπήρχε μια πηγή (Ιπποκρίνη) που διοικούνταν από τις Μούσες και θεωρούνταν η κύρια πηγή έμπνευσης για τέχνη και επιστήμη. Άλλες ιστορίες λένε ότι οι Μούσες ζούσαν στο γειτονικό βουνό Παρνασσός και η πηγή που διαχειρίζονταν ονομάζονταν Καστάλια (βλ. επίσης: Κασταλιανή Πηγή).

Για τη λατρεία των Μουσών είναι λίγα γνωστά. Κάθε τέσσερα χρόνια στην αρχαία ελληνική πόλη Θέσπσια, κοντά στον Ελικώνωνα, διοργανώνονταν ένα φεστιβάλ προς τιμήν τους. Πιθανότατα οι Μούσες αρχικά ήταν πολιούχες θεότητες των ποιητών και αργότερα συνδέθηκαν με περισσότερες τέχνες και επιστήμες. Είχαν επίσης ονομασθεί και Πείριδες, προς την πεδιάδα Πιέρια στην τρέχουσα Μακεδονία όπου λέγεται ότι γεννήθηκαν οι νύμφες.

Στις περισσότερες αφηγήσεις οι Μούσες είναι άγαμες. Υπήρχαν όμως ποιητές που ανέφεραν ότι οι νύμφες γέννησαν μερικούς διάσημους χαρακτήρες της ελληνικής μυθολογίας. Για παράδειγμα ο Ορφέας θα ήταν γιος της Κλειούς.

Στη ρωμαϊκή μυθολογία οι Μούσες ταυτίστηκαν αργότερα με τις Καμενάι. Οι εννέα Μούσες αναφέρονται ήδη στην περίφημη γενεαλογία των Θεών του Ησίοδου, τη Θεογονία (περίπου 700 π.Χ.). Στον εισαγωγικό ύμνο του τοποθετεί τις Μούσες στον Όλυμπο. Σε έναν δεύτερο ύμνο αναφέρονται τα ονόματά τους, αλλά μέχρι εκεί παρουσιάζεται ακόμη μη διαφοροποίηση τους ρόλοι.

Το γυαλί συσκευάζεται προσεκτικά, ασφαλίζεται και αποστέλλεται με συστημένη αποστολή