Anton Kaestner - #471 - L - " Everywhere ".

#471 - L - « Παντού ».
Μονοφυλλικό έργο, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο στο Παρίσι.

Σπρέι ακρυλικό σε πλακίδιο από Plexiglas 3mm (Αντι-UV επεξεργασία).
Ο πίνακας αυτός δεν είναι εκτύπωση. Αποτελεί αυθεντικό ζωγραφισμένο έργο με λαμπερό φινίρισμα «glossy» που προσεγγίζει την εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδικό.
Προσοχή: το μικρό μπλε περιθώριο κόβεται στην φωτογραφία αλλά επιστρέφει στον πίνακα. Τα χρώματα είναι πολύ ωραία.

Διαστάσεις: ιντζ 17,3 × 23 × 16,8 × 0,12 / cm 58,4 × 42,7 × 0,3 χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο (ίντσες 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) συνιστώμενη και διαθέσιμη κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 120€.

Το έργο φέρει υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από την Ελβετία, με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμαται στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose influence plant την ιδέα για το τι θα γινόταν τελικά το πάθημα της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3. Αρχικά με προσέλκυε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, αν και θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς συνοψίζονται με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, μελαγχολίας και βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνει πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήτα άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Οι ταξιδιές μου διεύρυναν την οπτική μου, exposing μια ευρεία γκάμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, εμβάθυνσα στα τοπικά καλλιτεχνικά κινήματα και συμμετείχα στη δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά το επίκεντρο της καριέρας μου στην επιχείρηση, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγά-σιγά εξογκωνόταν κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μορφή μυστικής διαλογιστικής ασκήσεις για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα έβρισκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούριο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να τεστάρω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αληθινές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναστοχαστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την πλα̈τφόρμα μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόψυχα στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου άρχισε γρήγορα να αναγνωρίζεται, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, «Échos», που έγινε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, επέδειξε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστήρες και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εξωθημένο Plexiglas, μια ελαφριά, λεία, λαμπερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα»—οτιδήποτε επιτρέπεται για να διακόψει τη λογική!—να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικά εφέ που δημιουργώ, και να αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/κράτησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται από στρώματα και διαφάνειες, ενώ δίνουν σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «αναπόφευκτες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και φωτεινά.
Κραώ τη μέθοδό μου συνειδητά απλή. Ούτε “συναισθηματισμός” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά εμπειρία του υπάρχω. Ούτε “ταχεία κατανάλωση” ούτε “διανοητικοποίηση / διανοητική κατοχή”, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων ιστοριών της· τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έλεγε ο γαλλικός SF μάστερ Αλαν Νταμαζιό.
Ενώ το έργο μου ίσως μερικές φορές εγείρει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Περαιτέρω, το Plexiglas δίνει στο πίνακα μια αστραφτερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη σιλουέτα του, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί ως διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για κοντινό βλέμμα» και «απόσταση για ολόκληρο το έργο» θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωστρεφή πορεία.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αναζήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να πετύχω. Για μένα, η ζωγραφική είναι καθημερινό μεράκι, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner