HOSAI • Ιερέας Μονγκάκου που κάνει μετάνοια • Τριπτύχιο • Ιαπωνική Ξυλογραφία • Ukiyoe - Ιαπωνία - Meiji period (1868-1912)

** Μία από τις τελικές σκηνές του Ichikawa Danjūrō IX, καταγεγραμμένη μήνες πριν τον θάνατό του. **

Καλλιτέχνης: Utagawa Hōsai 歌川豊斎 (1848–1920), υπογεγραμμένος Utagawa Hōsai hitsu (歌川豊斎筆)
Απόλυτα γνωστός και ως: Kunisada III, Baidō Kunimasa IV, Kōchōrō Hōsai
Σειρά: Kabukiza Shin Kyōgen 歌舞伎座新狂言 — "Νέα Θεάματα στο Kabuki-za"
Παίξιμο: Nachi no Taki Chikai no Mongaku 那智滝祈誓文覚
Επίδειξη: Kabuki-za, Τόκιο, Νοέμβριος 1902
Ημερομηνία εκτύπωσης: Οκτώβριος 1902 (Meiji 35)
Τεχνική: Εκτύπωση ξύλου (mokuhanga) — nishiki-e (πολυχρωμία)
Μορφή: Ōban tate-e triptych (τρεις φέτες)

Ρόλοι απεικονίζονται, από τους καρτούτζ:

Κέντρο: Ichikawa Danjūrō IX 市川團十郎 ως Fudō Myōō 不動明王 και ως Mongaku Shōnin 文覺上人
Αριστερά: Onoe Kikugorō V 尾上菊五郎 ως Seitaka Dōji 制多迦童子
Δεξιά: Nakamura Shikan V 中村芝翫 ως Kongara Dōji 矜羯羅童子
--------------------------------------------------------

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Τα τρία φύλλα ενώθηκαν και στη συνέχεια στραβώθηκαν στα σημεία της δίπλωσης. Η εντύπωση είναι έντονη και τα χρώματα αλώβητα, χωρίς σοβαρά σημεία προς αναφορά. Κάθε φύλλο φέρει μια ελαφριά κάλυψη Wasχ backing.
---------------------------------------------------------------------

Η Σκηνή

Ο Endō Moritō ήθελε τη σύζυγο ενός άλλου άνδρα. Σχεδίασε να σκοτώσει τον Watanabe Wataru και να πάρει για τον εαυτό του την Kesa Gozen· η Kesa, για να σώσει τον άνδρα της, ξάπλωσε στη θέση του άνδρα της στο σκοτάδι, και ο Moritō βρήκε το κεφάλι της προτού καταλάβει τι είχε κάνει. Κούρεψε τα μαλλιά του, πήρε το όνομα Mongaku, και πήγε στο Nachi για μετανοία — στέκεται κάτω από τον μεγάλο καταρράκτη στα μέσα του χειμώνα μέχρι να σταματήσει η καρδιά του από το κρύο. Τον τράβηξαν πίσω από τον θάνατο δύο νεαροί υπηρέτες του Fudō Myōō, οι Kongara και Seitaka, σταλμένοι μέχρι τους καταρράκτες για να τον επαναφέρουν. Έζησε, έγινε ένας από τους πιο σφοδρούς κληρικούς της εποχής του, και ήταν ο Mongaku που αργότερα ώθησε τον Minamoto no Yoritomo σε ανοιχτή εξέγερση εναντίον των Taira.

Ο Hōsai αποτυπώνει ολόκληρο το θαύμα σε μια εικόνα. Το καταρράκτι ρέει αδιάκοπα σε όλες τις τρεις φέτες με λεπτές ευθείες γραμμές γαλάζιου και λευκού — το φυσικό σκηνικό και, δομικά, το πράγμα που ενώνει το triptych. Ο Mongaku βρίσκεται καταρρακωμένος στα ρηχά του πυθμένος της κεντρικής φέτας, γυμνός μέχρι τη μέση, ο μενταγιόν ακόμα στο χέρι, τα μάτια ανοικτά αλλά εξαντλημένα. Πάνω και πίσω του ο Fudō αναδύεται από τη γαύδη κόκκινης φλόγας, γκρίζος στο δέρμα και επιβλητικός, κρατώντας το όρθιο σπαθί και το κονδύλι, ντυμένος σε εκτυφλωτικά διακοσμητικό βήμα αντίθετα με το μαύρο της βραχής και του βράχου. Οι δύο dōji εισέρχονται από τα πλάγια: ο Seitaka αριστερά με κραγιόν κόκκινο σώματος και σχοινί πάνω από τον ώμο του, ο Kongara δεξιά, με αχνό πρόσωπο και ήρεμος, κρατώντας ένα λωτό. Η αντίθεση ανάμεσα στις επίπεδες κόκκινες φλόγες και το δροσερό κάθετο νερό αποτελεί όλο το οπτικό επιχείρημα της εκτύπωσης, και αυτή εκτυπώνεται εδώ με πραγματική δύναμη.

Υπάρχει μια συγκίνηση αναφορικά με το φύλλο πέρα από το ίδιο το θέμα. Ο Danjūrō IX και ο Kikugorō V υπήρξαν οι δύο κυρίαρχοι ηθοποιοί του Meiji θεάτρου — το ήμισυ του θριάμβου Dan-Kiku-Sa που οριοθέτησε το Kabuki στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Kikugorō V πέθανε τον Φεβρουάριο του 1903, ο Danjūrō IX τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Αυτή η παραγωγή, που ανέβηκε τον Νοέμβριο, ήταν από τις τελευταίες φορές που οι δύο εμφανίστηκαν μαζί, και οι εκτυπώσεις από αυτήν ουσιαστικά αποτελούν καταγραφή του τέλους μιας εποχής στη σκηνή του Τόκιο.