Sigmund Freud - Die Zukunft einer Illusion - 1927

FREUD (Σίγκμ.) Το Μέλλον μίας Αυταπάτης. Λειψία, Βιέννη, Ζύριχη, Διεθνής Ψυχαναλυτικός Εκδοτικός Οίκος, 1927. Σε-8, 91 σελ., [2] σελ. (κατάλογος), βιβλιοδεσία με μαλακό κάλυμμα, φύλλα με εκτύπωση σε μπεζ αποχρώσης, ράγισμα στο ράγισμα με μικρή έλλειψη στην αρχή. Πρωτότυπη έκδοση τυπωμένη σε ακριβά χαρτιά.

Ο Φρόυντ (1856-1939) παρουσιάζει εδώ τη ριζικότερη διατριβή του γύρω από τη θρησκεία: συλλογική ψευδαίσθηση που γέννησε η ανάγκη ασφάλειας του ορφανού παιδιού أمام τις δυνάμεις της φύσης, η οποία διατηρείται από την ενήλικη ανθρωπότητα μέσω της επιθυμίας για έναν προστατευτικό πατέρα.

Περιορισμένος αριθμός αντιτύπων σε πέντε χιλιάδες αντίτυπα («Erstes bis fünftes Tausend» αναφερόμενο στο οπίσθιο μέρος του τίτλου)· το έργο δημοσιεύτηκε καθώς ο Ψυχιαναλυτικός Σύλλογος του Παρισιού είχε μόλις ιδρυθεί (1926) και το έργο του Φρόυντ, ακόμη ελάχιστα διαδεδομένο στη Γαλλία, προκαλούσε τις πρώτες του αντιπαραθέσεις μέσα στον ίδιο τον ψυχιαναλυτικό χώρο.

Το αντίτυπο φέρει στην πρώτη σελίδα και στο τίτλο τη γραφή με υπογραφή του πρώτου κατόχου, «Victor Walter», χρονολογημένη «Παρίσι, Μάιος 1928»· το βιβλίο αγοράστηκε στο Παρίσι λίγους μήνες μετά την πρώτη αυστριακή έκδοσή του. Το φύλλο προστασίας φέρει, με το ίδιο χέρι, τρεις χειρόγραφες βιβλιογραφικές αναφορές που παραπέμπουν στον τόμο XIV (1928) του περιοδικού Imago, ιδρυμένο από τον ίδιο τον Φρόυντ: το άρθρο του Pfister «Die Illusion einer Zukunft», άμεση απάντηση στο γερμανικό κείμενο, οι «Bemerkungen zu Freuds Zukunft einer Illusion» του Reik, και μια τρίτη αναφορά μερικώς κομμένη από τη ράχη.

Το σώμα του κειμένου είναι στη συνέχεια σημειωμένο από τη μια άκρη στην άλλη: αποκομμένες φράσεις με μελάνι και με μοβ μολύβι, και ιδιαιτέρως, περιθωριακά κάθε σελίδας, μια μετάφραση ή γλωσσόλλαβος ακολουθούμενος ρωσικά από τη θεωρία του Φρόυντ (Wissenschaft und Technik, Selbstgefühl, Gut und Böse, Leben und Tod), συνοδευόμενη από προσωπικές παραπομπές, συμπεριλαμβανομένου ενός αποσπάσματος από το «Ver» του Πούσκιν μεταφρασμένου περιθωριακά.

Το αντίτυπο αποτελεί έτσι ένα εξαιρετικό ντοκούντο με άμεση μαρτυρία για την πρόσληψη του Φρόυντ εκτός του γερμανόφωνου κόσμου στις αρχές των τέλη της δεκαετίας του 1920: ο Victor Walter, εγκατεστημένος στο Παρίσι αλλά συντάσσοντας τις γλωσσόλογες σημειώσεις στα ρωσικά, μεταφράζει το γερμανικό κείμενο λέξη προς λέξη, παραθέτει περιθωριακά τα δύο κριτικά περιγράμματα που δημοσιεύθηκαν στο Imago από τη δημοσίευσή τους και γεμίζει τα περιθώρια με επιστημονικές σημειώσεις, φτάνοντας την ανάλυση σε ένα σημείο σύγκρισης με τον Πούσκιν, ένδειξη διπλής κουλτούρας που υπηρετεί μια σοφιστικευμένη ανάγνωση. Η εργασία μετάφρασης και σχολιασμού, που διεξάγεται κοντά στο κείμενο από το 1928, προσφέρει σπάνια μαρτυρία για τη ροή ιδεών του Φρόυντ στην ρωσική μετανάστευση του Παρισιού. Ένα μοναδικό και αξιοσημείωτο τεκμήριο της ιστορίας της ψυχιαναλυτικής έρευνας που θα άξιζε μια βαθιά μελέτη.

Η ράχη λιγάκι ξεφτισμένη και σπασμένη, μικροτριβές και ελαφριές λεκέδες στην κάλυψη, άλλα ελαφρά ελαττώματα.