Joaquim Mir Trinxet (1873 - 1940) - Paisaje

Υπογεγραμμένο στο κάτω μέρος "J.Mir"

Η κατάσταση του έργου είναι καλή

Το σχέδιο παρουσιάζεται καλά σε κορνίζα

Διαστάσεις του σχεδίου: 14 x 16 εκ.

Διαστάσεις του κάδρου: 31 x 33 εκ.

Καλή κατάσταση διατήρησης

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Βιογραφία του καλλιτέχνη:

Joaquím Mir i Trinxet γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1873. Νωρίς στη νεότητά του δούλευε στη γαμήλια επιχείρηση κοσμημάτων και υφασμάτων του πατέρα του. Ξεκίνησε τις σπουδές εμπορικής εκτίμησης και αργότερα τις εγκατέλειψε για να αφιερωθεί στη ζωγραφική.
Έτος 1889 ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές στην ιδιωτική ακαδημία του Luis Graner, μαζί με τον Nonell και αργότερα εγγράφηκε στην Official School of Fine Arts of Barcelona.

Το μεγαλύτερο μέρος της εκπαίδευσής του ήταν αυτοδίδακτο, δείχνοντας μεγάλη αγάπη για τη ζωγραφική και το σχέδιο των τοπίων και των ανθρώπων των προαστείων της Βαρκελώνης, μαζί με άλλους καλλιτέχνες όπως ο Joaquim Sunyer, Isidre Nonell, Ricard Canals ή ο Ramón Pichot. Όλοι αυτοί ενδιαφέρονταν για τα θέματα υπό πλήρες ήλιο και ονομάστηκαν ως η "Colla del Zafra" (Ομάδα του σαφράν) λόγω του κυρίαρχου γήινου οργάνου που επικρατούσε στις σκηνές τους.

Τα θέματά του σε αυτά τα σημεία είναι τα προαστικά ή αυτά που αποτυπώνουν τη σκληρή ζωή στη χώρα, όπως το L´hort del rector ή El huerto y la ermita.

Το πιο διάσημο παράδειγμα είναι La catedral dels pobres, όπου απεικονίζει ρεαλιστικά μια ομάδα ζητιάνων στην πύλη της Sagrada Família του Gaudí. Το πρώτο πλάνο, στο οποίο βρίσκεται η οικογένεια των ζητιάνων, είναι βαθειά δραματικό. Η σκιά στην οποία βρίσκονται αντιπαρατίθεται δραματικά με το φως και τη σαφήνεια των έργων.

Στον τέλους του αιώνα γίνεται συχνό μέλος στα Els Quatre Gats, τον χώρο όπου συνέρχονταν οι μοντερνιστές. Λίγο αργότερα ταξιδεύει στη Μαγιόρκα συνοδεία του Santiago Rusiñol.

Κατά τη διαμονή του στο νησί αναπτύσσει μια γλώσσα απολύτως προσωπική. Ανακαλύπτει το φως και το χρώμα του μεσογειακού τοπίου, πιο επιτηδευμένα και φυσικά από τον Καταλανό, και από τότε η ζωγραφική του απομακρύνεται από την κοινωνική κριτική του εξπρεσιονιστικού χαρακτήρα και από τον φωτεινό τοπιογραφικό χαρακτήρα των πρώτων πινάκων του. Ο κεντρικός άξονας της δραστηριότητάς του θα μετατοπιστεί στο τοπίο. Η παλέτα του εμπλουτίζεται με τολμηρή και ποικιλία χρωματογραφίας, διαθέσιμη αυθορύτως και δείχνοντας την exaltation μιας ξεχειλίζουσας φύσης, σχεδόν μη ρεαλιστικής.

Η πέτρα του λιμνοθάλασσας (La roca del estanque) αποτελεί παράδειγμα αυτής της εξύψωσης. Το στυλ του είναι ζωηρό και ισχυρό. Χρησιμοποιεί τους γήινους τόνους, τα μπλε και τα σμαραγδένια για να ζωγραφίσει τα απόκρημνα πετρώματα που αντικατοπτρίζονται στα διαφανή ύδατα, δημιουργώντας ένα παιχνίδι φώτων στο οποίο αυτά τα χρώματα συγχέονται με τα μπλε της θάλασσας.

Παρέμεινε τρία χρόνια στη Μαγιόρκα, στην μικρή κοινότητα Sa Calobra, και εξαιτίας μιας σοβαρής πτώσης από έναν γκρεμό που θα μπορούσε να του κοστίσει τη ζωή, εισήχθη σε ψυχιατρική κλινική στο Reus λόγω σοβαρών νευρικών διαταραχών.

Αφού ανάρρωσε από την ασθένειά του, το 1907 εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στη Tarragona και στις πόλεις L'Aleixar και Maspujols εμπνέει πολλά από τα τοπία του.

Pueblo escalonado είναι ένα από τα καλύτερα έργα του καλλιτέχνη. Αποτυπώνει την ατμόσφαιρα του τοπίου εφαρμόζοντας τις χρωματικές κηλίδες με ζωντάνια και τολμηρές αρμονικά διαβαθμισμένες χρωματικές κλίμακες.

Από το 1921, μετά το γάμο, διαμένει στη Vilanova i la Geltrú και πεθαίνει στη Βαρκελώνη το 1940.

Ο Joaquín Mir υπήρξε ο ανώτατος εκφραστής της δεύτερης γενιάς Καταλανών μοντερνιστών ζωγράφων. Ενανέωσε το τοπιογραφικό είδος στα τέλη του 19ου αιώνα με ένα προσωπικό στυλ έντονα χρωματικό και εκφραστικό.