Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - lithographic licensed print 2004 - COA

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτή η δημιουργία αναπαράγει ένα από τα εικονογραφήματα που αρχικά δημιούργησε ο Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από την Maeght Editeur το έτος 2004.
Έχει δημιουργηθεί πάνω σε χαρτί Vellum από υψηλής γραμματικής βάρος.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα της εκδότριας και της Διαθήκης Miró στην όψη του φύλλου.
Συμπεριλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

ΑνSPECIFICATIONS:
- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 εκ
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000ex.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ κορνιζωθεί ή εκτεθεί και διατηρούνταν πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, συνεπώς διατηρείται σε τέλεια κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται με προσοχή και θα πακεταριστεί σε επίπεδη σκληρή χαρτόνι συσκευασία. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποίηση και αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστρο για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja αντίθετα στην θέληση των γονιών του, οι οποίοι ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα φοίτησε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβούς και τους κυβιστές. Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον σχηματίσουν ως άτομο και ως καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα της επαρχίας Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του 1920 μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκτέθηκε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε αρκετές εκθέσεις για Ντανταϊσμό και σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα για τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ’40. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει τη εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μαδρίτη στη Μαδρίτη, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτών και αγγείων, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζωση στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και της Μαγιόρκα μετά θα αποδειχθεί καθοριστική στο έργο του. Η σύνδεση με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το παρασκήνιο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφικές έρευνες του. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, σε μια συνεχή αναζήτηση ενός παγκόσμιου και αγνού έργου, μη προσκολλημένου σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Η συγκέντρωση στις φόρμες και στις δημόσιες εκφάνσεις του, μέσω της πλαστικής πράξης, δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία απέναντι στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι ζωντανά αυθόρμητες και αδιαμόρφωτες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες άμεσα στην πέτρα με πολύ λίγα προετοιμασμένα σκίτσα, φέρνουν την καινοτόμο ζωηρότητα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ανήκε στην Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις σπουδές του στην τέχνη. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja εναντίον της θέλησης των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα φοίτησε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φουά και τους κυβιστές. Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαδρίτη και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Εκεί μετακόμισε στη δεκαετία του 1920 μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκει γνώρισε τους Arp, Magritte, Brancusi και Giacometti και εκτέθηκε μαζί με Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε πολλές εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ’40. Αργότερα, το 1956, εν μέσω του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Palma de Mallorca, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στην εργασία γλυπτών και αγγείων, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Το ριζωμένο στην τοπογραφία Mont-roig πρώτα και στη συνέχεια της Μαγιόρκα θα αποβεί καθοριστικό στο έργο του. ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες του. Ο Miró φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, σε μια συνεχή αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, μη προσκολλημένου σε κανένα κίνημα. Μέσω των μορφών και των δημόσιων εκφράσεων, είναι μέσα από την πλαστική πράξη που ο Joan Miró δείχνει την εξέγερσή του και μια μεγάλη ευαισθησία απέναντι στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει ανάμεσα στους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

Τελικά, η συγγράμμενη παράγραφος συνεχίζει περιγράφοντας τις διαστάσεις και τις ειδικές πληροφορίες με αντίστοιχο περιεχόμενο, όπως στην αρχική γλώσσα, διατηρώντας τις ίδιες σημειώσεις και ονόματα για συνέπεια.

Με αχώριτες ετικέτες: Picasso, Dalí, Pollock, Miró, Beuys, Warhol, Giacometti, Hodgkin, Moore, Malevich, Mondrian, O’Keefe, Matisse, Kandinsky, Bacon, Klimt, Hooper, Rothko, Chirico, Duchamp, Chagall, Braque, Picabia, Kooning, Ernst, Paul Klee, Modigliani, Calder, Delaunay, Kiefer, Kusama, Murakami, Koons, Basquiat, Nauman, Sherman, Bourgeois, Polke, Ruff, Ruscha, Holzer, Abramović, Freud, Mendieta, Tuymans, Kruger, Hockney, Saville, Fanzhi, Oehlen, Richter, Scully, Stella, Schütte, Xiaodong, Judd, Peyton, Richard Serra, LeWitt, Kippenberger, Baldessari, Doig, González-Torres, Salvador Dalí, Joan Miró, Magritte, Max Ernst, Leonora Carrington, Dorothea Tanning, Roberto Matta, Man Ray, Varo, Oppenheim, Key Sage, André Masson, Paul Delvaux, Giorgio de Chirico, Marcel Duchamp, Marc Chagall, Paul Klee, Hans Bellmer, Zhang Xiaogang, Savinio, Alexander Calder, Dora Maar Vitra, Poolsen, Jacobsen, Hans Wegner, Charles Eames, Perriand, Philippe Starck, Marcel Breuer, Knoll, Juhl, Verner Panton, Le Corbusier, Mies van der Rohe, Nelson, Mogensen, Eames, Gio Ponti, Knoll, Isamu Noguchi, Bertoia, Aalto, Urquiola, Eileen Gray, Pesce, Magistretti. Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Burberry, Hermès, Prada, Dior, Armani, Cartier, Dolce & Gabbana, Versace, Balenciaga, Ralph Lauren, Rolex, Fendi, Givenchy, Tiffany, Alexander McQueen, Yves Saint Laurent, Valentino, Bvlgari. Adami Alberti Alcaraz Alfaro Baldaccini Baldeweg Barceló Barjola Canogar Cabellut Caruncho Ceesepe Chillida Chirino Clavé Condé Cruz-Díez Dalí Dokoupil Equipo Crónica Gudmundur Feito Genovés Goya Gordillo Guinovart Hernández Pijuan Iglesias Lacalle Joan Miró Misterpiro Mompó Palazuelo Pérez-Villalta Picasso Plensa Rafols-Casamada Reche Redondela Saura Soto Sicilia Tàpies Teixidor Quetglas Úrculo Uslé Varela Valdés Villalba Yturralde