Spanish School (XX) - The Peasants' Concert






Πτυχιούχος Γαλλίδα πλειοδότρια, εργάστηκε στο τμήμα εκτιμήσεων της Sotheby’s Παρίσι.
1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 141736 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
The Peasants' Concert είναι μια ισπανική ελαιογραφία, δημιουργήθηκε μεταξύ 1970–1980, αρχική έκδοση, με κάδρο, διαστάσεις 73 × 92 cm (77 × 96 cm με κάδρο).
Περιγραφή από τον πωλητή
Ισπανική Σχολή, δεύτερο μισό του 20ου αιώνα
Συναυλία αγροτών — 1977
Δημιουργός: Ισπανική Σχολή
Τίτλος: Συναυλία αγροτών
Τεχνική: λάδι πάνω καμβά
Ημερομηνία: 1977
Υπογραφή / καταχώριση: υπογεγραμμένο «Plaza» και χρονολογία «77» στην κάτω αριστερή γωνία
Διαστάσεις καμβά: 73 × 92 εκ
Συνολικές διαστάσεις με κάλυμμα: 77 × 96 εκ
Στυλ: εξπρεσιονιστική απεικόνιση με ρίζες μεταϊμπρεσιονιστικές
Καταγωγή: ιδιωτική συλλογή
Περιγραφή
Ένα εντυπωσιακό λάδι πάνω σε καμβά χρονολογημένο το 1977 και υπογεγραμμένο «Plaza», σχεδιασμένο ως μια ζωντανή σκηνή αγροτικής ζωής όπου η ανάπαυση των εργαζομένων μετατρέπεται σε μια μικρή αυτοσχέδια συναυλία στο κέντρο του αγρού.
Κάτω από τη φιλόξενη ευρύτητα ενός φωτεινού ουρανού και ενώ ο χρυσός ορίζοντας των πεδιάδων με σιτηρά απλώνεται μπροστά, αρκετοί αγρότες συγκεντρώνονται κοντά σε ένα κάρο. Απέναντι από την απεικόνιση της ανάπαυλας μετά τη δουλειά, η σκηνή φαίνεται να αιχμαλωτίζει μια από αυτές τις στιγμές αυθορμητισμού όπου η μουσική διαλύει τη σκληρότητα της ημέρας και μετατρέπει λίγα λεπτά ανάπαυσης σε συλλογική γιορτή.
Το κεντρικό συγκρότημα διαρθρώνεται ως μια αυθεντική αλληγορία της δημοτικής μουσικής και της συνύπαρξης. Οι χαρακτήρες φαίνονται να παίζουν, να ακούν, να συνομιλούν και να συνοδεύονται ο ένας τον άλλον, σχηματίζοντας έναν ανθρώπινό κύκλο κλειστό πάνω από τον εαυτό του ενώ το τοπίο συνεχίζει να απλώνεται γύρω τους.
Αυτό το έργο αποτυπώνει κάτι βαθιά παγκόσμιο: τη δυνατότητα της μουσικής να εμφανίζεται εκεί όπου φαινομενικά δεν υπάρχει σκηνή, ούτε κοινό, ούτε τελετουργία. Ένας τύπος αγροτικής jam session, γέννημένη αυθορμητά ανάμεσα σε εργάτες, όπου το πεδίο μετατρέπεται για λίγο σε αίθουσα συναυλιών.
Πινελιά, ύλη και έκφραση
Η ζωγραφική γλώσσα φέρει μια έντονη προσωπικότητα.
Η επιφάνεια δομείται με μια ελεύθερη πινελιά, σφιχτή και γεμιστή, συνδυασμένη με ευρείες εφαρμογές με σπάτουλα. Ο καλλιτέχνης αφήνει ορατές τις διαδρομές της πινελιάς, τα ριγμένα υλικά και, σε ορισμένες ζώνες, τη δική της υφή του καμβά.
Το τοπίο προσεγγίζει ανά στιγμές την αφηρημένη έκφραση. Ο ουρανός αναπτύσσεται με μακριές εσωτερικεύσεις λευκών, κρεμώδων, απαλών μπλε και ροζ, ενώ τα πεδία λύνουν με μια ευρεία γκάμα από κίτρινα, ώχρες και γήινους τόνους.
Αυτή η ελευθερία ύλης προσφέρει στη ζωγραφική ευαισθησία με ρίζες μεταϊμπρεσιονιστικές, παρότι η παραμόρφωση των φιγούρων, ο ζωηρός σχεδιασμός και ο συναισθηματικός ρόλος του χρώματος προσεγγίζουν εξίσου το ισπανικό εξπρεσιονιστικό φαινόμενο της δεύτερης μεταπολεμικής μισής του αιώνα.
Ο ανθρώπινος χορός
Οι φιγούρες συνιστούν την πραγματική καρδιά της σύνθεσης.
Πρόσωπα, χέρια και σώματα περιγράφονται με μαύρους και νευρικούς περιγράμους, σκόπιμα απομακρυσμένοι από μια ακαδημαϊκή απεικόνιση. Ο καλλιτέχνης αναζητά χαρακτήρα αντί τελειότητα ανατομική.
Οι χαρακτήρες πιέζονται ο ένας ενάντια στον άλλο κοντά στο τροχό του κάρου, σχηματίζοντας μια συμπαγή και δυναμική μάζα. Ο μεγάλος τροχός στα ακραία δεξιά λειτουργεί ως οπτικό κλείσιμο της σκηνής και ενισχύει την αίσθηση ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα καρέ που έχει παγώσει μέσα σε μια κίνηση ή την εργάσιμη ημέρα.
Σε δεύτερο επίπεδο, δύο φιγούρες απομακρύνονται διασχίζοντας τα πεδία, εισάγοντας βάθος και reminding μας ότι η εργατική ζωή συνεχίζεται πέρα από αυτή τη σύντομη μουσική παύση.
Μουσική, δουλειά και καθημερινή ζωή
Ένα από τα μεγαλύτερα δέλεαρ του έργου βρίσκεται ακριβώς στην αυξημένη συνύπαρξη μεταξύ εργασίας και γιορτής.
Για αιώνες, η μουσική και οι γεωργικές εργασίες συνδέονταν στενά: τραγούδια συγκομιδής, ύμνοι εργασίας, αυθόρμητες συναντήσεις και μικρές μουσικές στιγμές συντροφεύουν τη ζωή της κοινότητας στο αγροτικό περιβάλλον.
Το Συναυλία αγροτών μετατρέπει αυτόν τον κόσμο στο πραγματικό θέμα της ζωγραφικής.
Δεν συναντούμε μια επίσημη συναυλία, αλλά κάτι ίσως ομορφότερο: μουσική που δημιουργείται ανάμεσα σε φίλους και συναδέλφους κατά τη διάρκεια μιας παύσης της ημέρας, χωρίς σκηνή ή θεατές, απλώς για την απόλαυση του να τη μοιράζονται.
Αυτή η ανάγνωση προσδίδει στη σκηνή μια διάσταση σχεδόν αλληγορική: αντίκρι, στην απέραντο τοπίο και στη σκληρότητα της εργασίας, η μουσική εμφανίζεται ως χώρος ανάπαυσης, κοινότητα και ελευθερία.
Υπογραφή και συγγένεια
Το έργο βρίσκεται σαφώς υπογεγραμμένο «Plaza» και χρονολογημένο «77» στην κάτω αριστερή γωνία.
Η πλήρης ταυτότητα του καλλιτέχνη παραμένει επί του παρόντος ανεπιβεβαίωτη, γι' αυτό το λόγο η ζωγραφική παρουσιάζεται προσεκτικά ως Ισπανική Σχολή, δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.
Η υπογραφή συνιστά, ωστόσο, μια ενδιαφέρουσα ερευνητική οδός ανοικτή για τον μελλοντικό ιδιοκτήτη.
Κατάσταση διατήρησης
Γενική κατάσταση σύμφωνη με την ηλικία της. Παρατηρούνται ραγισμένες κηλίδες (craquelure) και ανομοιομορφίες κυρίως συνδεδεμένες με ζώνες βαριάς ύλης, καθώς και μικρά ενδεικτικά σημάδια φθοράς του χρόνου.
Η ζωγραφιά διατηρεί μια επιφάνεια πλούσια σε παχύστρωσεις, ραβδώσεις, πινελιές και εφαρμογές σπάτουλας, ουσιώδη για την κατανόηση της γλώσσας της.
Διαστάσεις καμβά: 73 × 92 εκ
Συνολικές διαστάσεις με κάλυμμα: 77 × 96 εκ
Το κάλυμμα περιλαμβάνεται ως δώρο και δεν θα αποτελέσει αντικείμενο διεκδίκησης.
Barcelona Art Gallery εκτελεί τις αποστολές μέσω επαγγελματικής εξειδικευμένης εταιρείας, χρησιμοποιώντας προσαρμοσμένα κιβώτια και προστασίες από φουμο. Γίνονται αποστολές σε όλο τον κόσμο. Οι πιθανές επιπλέον χρεώσεις που προκύπτουν από το μεγάλο μέγεθος ή από ορισμένους διαδρομικούς ευρωπαϊκούς ή μη-συνολικούς προορισμούς θα βαρύνουν τον αγοραστή.
Ιστορία πωλητή
Ισπανική Σχολή, δεύτερο μισό του 20ου αιώνα
Συναυλία αγροτών — 1977
Δημιουργός: Ισπανική Σχολή
Τίτλος: Συναυλία αγροτών
Τεχνική: λάδι πάνω καμβά
Ημερομηνία: 1977
Υπογραφή / καταχώριση: υπογεγραμμένο «Plaza» και χρονολογία «77» στην κάτω αριστερή γωνία
Διαστάσεις καμβά: 73 × 92 εκ
Συνολικές διαστάσεις με κάλυμμα: 77 × 96 εκ
Στυλ: εξπρεσιονιστική απεικόνιση με ρίζες μεταϊμπρεσιονιστικές
Καταγωγή: ιδιωτική συλλογή
Περιγραφή
Ένα εντυπωσιακό λάδι πάνω σε καμβά χρονολογημένο το 1977 και υπογεγραμμένο «Plaza», σχεδιασμένο ως μια ζωντανή σκηνή αγροτικής ζωής όπου η ανάπαυση των εργαζομένων μετατρέπεται σε μια μικρή αυτοσχέδια συναυλία στο κέντρο του αγρού.
Κάτω από τη φιλόξενη ευρύτητα ενός φωτεινού ουρανού και ενώ ο χρυσός ορίζοντας των πεδιάδων με σιτηρά απλώνεται μπροστά, αρκετοί αγρότες συγκεντρώνονται κοντά σε ένα κάρο. Απέναντι από την απεικόνιση της ανάπαυλας μετά τη δουλειά, η σκηνή φαίνεται να αιχμαλωτίζει μια από αυτές τις στιγμές αυθορμητισμού όπου η μουσική διαλύει τη σκληρότητα της ημέρας και μετατρέπει λίγα λεπτά ανάπαυσης σε συλλογική γιορτή.
Το κεντρικό συγκρότημα διαρθρώνεται ως μια αυθεντική αλληγορία της δημοτικής μουσικής και της συνύπαρξης. Οι χαρακτήρες φαίνονται να παίζουν, να ακούν, να συνομιλούν και να συνοδεύονται ο ένας τον άλλον, σχηματίζοντας έναν ανθρώπινό κύκλο κλειστό πάνω από τον εαυτό του ενώ το τοπίο συνεχίζει να απλώνεται γύρω τους.
Αυτό το έργο αποτυπώνει κάτι βαθιά παγκόσμιο: τη δυνατότητα της μουσικής να εμφανίζεται εκεί όπου φαινομενικά δεν υπάρχει σκηνή, ούτε κοινό, ούτε τελετουργία. Ένας τύπος αγροτικής jam session, γέννημένη αυθορμητά ανάμεσα σε εργάτες, όπου το πεδίο μετατρέπεται για λίγο σε αίθουσα συναυλιών.
Πινελιά, ύλη και έκφραση
Η ζωγραφική γλώσσα φέρει μια έντονη προσωπικότητα.
Η επιφάνεια δομείται με μια ελεύθερη πινελιά, σφιχτή και γεμιστή, συνδυασμένη με ευρείες εφαρμογές με σπάτουλα. Ο καλλιτέχνης αφήνει ορατές τις διαδρομές της πινελιάς, τα ριγμένα υλικά και, σε ορισμένες ζώνες, τη δική της υφή του καμβά.
Το τοπίο προσεγγίζει ανά στιγμές την αφηρημένη έκφραση. Ο ουρανός αναπτύσσεται με μακριές εσωτερικεύσεις λευκών, κρεμώδων, απαλών μπλε και ροζ, ενώ τα πεδία λύνουν με μια ευρεία γκάμα από κίτρινα, ώχρες και γήινους τόνους.
Αυτή η ελευθερία ύλης προσφέρει στη ζωγραφική ευαισθησία με ρίζες μεταϊμπρεσιονιστικές, παρότι η παραμόρφωση των φιγούρων, ο ζωηρός σχεδιασμός και ο συναισθηματικός ρόλος του χρώματος προσεγγίζουν εξίσου το ισπανικό εξπρεσιονιστικό φαινόμενο της δεύτερης μεταπολεμικής μισής του αιώνα.
Ο ανθρώπινος χορός
Οι φιγούρες συνιστούν την πραγματική καρδιά της σύνθεσης.
Πρόσωπα, χέρια και σώματα περιγράφονται με μαύρους και νευρικούς περιγράμους, σκόπιμα απομακρυσμένοι από μια ακαδημαϊκή απεικόνιση. Ο καλλιτέχνης αναζητά χαρακτήρα αντί τελειότητα ανατομική.
Οι χαρακτήρες πιέζονται ο ένας ενάντια στον άλλο κοντά στο τροχό του κάρου, σχηματίζοντας μια συμπαγή και δυναμική μάζα. Ο μεγάλος τροχός στα ακραία δεξιά λειτουργεί ως οπτικό κλείσιμο της σκηνής και ενισχύει την αίσθηση ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα καρέ που έχει παγώσει μέσα σε μια κίνηση ή την εργάσιμη ημέρα.
Σε δεύτερο επίπεδο, δύο φιγούρες απομακρύνονται διασχίζοντας τα πεδία, εισάγοντας βάθος και reminding μας ότι η εργατική ζωή συνεχίζεται πέρα από αυτή τη σύντομη μουσική παύση.
Μουσική, δουλειά και καθημερινή ζωή
Ένα από τα μεγαλύτερα δέλεαρ του έργου βρίσκεται ακριβώς στην αυξημένη συνύπαρξη μεταξύ εργασίας και γιορτής.
Για αιώνες, η μουσική και οι γεωργικές εργασίες συνδέονταν στενά: τραγούδια συγκομιδής, ύμνοι εργασίας, αυθόρμητες συναντήσεις και μικρές μουσικές στιγμές συντροφεύουν τη ζωή της κοινότητας στο αγροτικό περιβάλλον.
Το Συναυλία αγροτών μετατρέπει αυτόν τον κόσμο στο πραγματικό θέμα της ζωγραφικής.
Δεν συναντούμε μια επίσημη συναυλία, αλλά κάτι ίσως ομορφότερο: μουσική που δημιουργείται ανάμεσα σε φίλους και συναδέλφους κατά τη διάρκεια μιας παύσης της ημέρας, χωρίς σκηνή ή θεατές, απλώς για την απόλαυση του να τη μοιράζονται.
Αυτή η ανάγνωση προσδίδει στη σκηνή μια διάσταση σχεδόν αλληγορική: αντίκρι, στην απέραντο τοπίο και στη σκληρότητα της εργασίας, η μουσική εμφανίζεται ως χώρος ανάπαυσης, κοινότητα και ελευθερία.
Υπογραφή και συγγένεια
Το έργο βρίσκεται σαφώς υπογεγραμμένο «Plaza» και χρονολογημένο «77» στην κάτω αριστερή γωνία.
Η πλήρης ταυτότητα του καλλιτέχνη παραμένει επί του παρόντος ανεπιβεβαίωτη, γι' αυτό το λόγο η ζωγραφική παρουσιάζεται προσεκτικά ως Ισπανική Σχολή, δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.
Η υπογραφή συνιστά, ωστόσο, μια ενδιαφέρουσα ερευνητική οδός ανοικτή για τον μελλοντικό ιδιοκτήτη.
Κατάσταση διατήρησης
Γενική κατάσταση σύμφωνη με την ηλικία της. Παρατηρούνται ραγισμένες κηλίδες (craquelure) και ανομοιομορφίες κυρίως συνδεδεμένες με ζώνες βαριάς ύλης, καθώς και μικρά ενδεικτικά σημάδια φθοράς του χρόνου.
Η ζωγραφιά διατηρεί μια επιφάνεια πλούσια σε παχύστρωσεις, ραβδώσεις, πινελιές και εφαρμογές σπάτουλας, ουσιώδη για την κατανόηση της γλώσσας της.
Διαστάσεις καμβά: 73 × 92 εκ
Συνολικές διαστάσεις με κάλυμμα: 77 × 96 εκ
Το κάλυμμα περιλαμβάνεται ως δώρο και δεν θα αποτελέσει αντικείμενο διεκδίκησης.
Barcelona Art Gallery εκτελεί τις αποστολές μέσω επαγγελματικής εξειδικευμένης εταιρείας, χρησιμοποιώντας προσαρμοσμένα κιβώτια και προστασίες από φουμο. Γίνονται αποστολές σε όλο τον κόσμο. Οι πιθανές επιπλέον χρεώσεις που προκύπτουν από το μεγάλο μέγεθος ή από ορισμένους διαδρομικούς ευρωπαϊκούς ή μη-συνολικούς προορισμούς θα βαρύνουν τον αγοραστή.
