Salvatore Rodriquez (1957) - Dama in rosso

Μια οικεία και συγκεντρωμένη ατμόσφαιρα, σχεδόν εσωτερική φλαμανική, χαρακτηρίζει αυτή τη σκηνή: μια γυναίκα σε ένα αέρινο κόκκινο φόρεμα κάθεται σκέτη με σκεπτικό δίπλα σε ένα πιάνο με ουρά, το πιγούνι ακουμπισμένο στο χέρι σε μια κίνηση ήρεμης ενδοσκόπησης. Το παιχνίδι φωτός και σκιάς, με το πρόσωπο και τους ώμους φωτισμένα από έναν ζεστό φως που αναδεικνύεται πάνω σε σκοτεινό υπόβαθρο, δημιουργεί ένα ισχυρό θεατρικό και σκηνικό αποτέλεσμα.

Η πλούσια φούστα του φορέματος, αποδοσμένη με φαρδιές, μάζες πινελιών και πυκνή χρωματική υφή, κυριαρχεί στη σύνθεση με τις αποχρώσεις του κόκκινου, πορτοκαλί και μπορντό, ενώ στο βάθος διαφαίνεται, σαν σε παιχνίδι καθρεφτών, η φιγούρα μίας άλλης γυναίκας, σε μια παραπομπή της σύνθεσης που προσθέτει βάθος και μυστήριο στη σκηνή.

Η τεχνική της ζωγραφικής, εμπνευσμένη από τον ύστερο-19ο αιώνα, εναλλάσσει τη συνθετική και ζωντανή απόδοση του φόντου με μια μεγαλύτερη επιμέλεια στις λεπτομέρειες του προσώπου και των χεριών, σύμφωνα με μια κομψή εικαστική προσέγγιση με έντονο οπτικό αντίκτυπο.