TALASKY - Brilliancy Before the Storm (Limited Edition)

Φως πριν τη καταιγίδα
Μικτή τεχνική τέχνης από TALASKY
Εντυπωσιακό πλαίσιο: 27 x 27 x 6 cm
Διαβατήριο γνησιότητας

TALASKY (γεν. 1990), που γεννήθηκε ως Gyula Takacs, είναι διεπιστημονικός ουγγρικός καλλιτέχνης, απόφοιτος αρχιτεκτονικής και βιομηχανικός σχεδιαστής. Το έργο του συνδυάζει δομική σκέψη με εννοιολογική έκφραση, χρησιμοποιώντας τόσο ψηφιακές όσο και χειροποίητες τεχνικές. Ο καλλιτέχνης έχει λάβει διεθνείς βραβεύσεις και διακρίσεις στον σχεδιασμό και την τέχνη, και τα έργα του έχουν συλλεχθεί και πωληθεί σε περισσότερες από 20 χώρες σε Ευρώπη, Ασία και Βόρειο Αμερική. Έχει φιλοξενήσει ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε Ευρώπη, μεταξύ των οποίων Μιλάνο, Ελσίνκι, Βερολίνο και Βουδαπέστη. Με το καλλιτεχνικό όνομα TALASKY, δημιουργεί τολμηρά, αναδυόμενα έργα mixed-media που διερευνούν τη γεωμετρία, συνδυασμούς έντονων χρωμάτων, στρατηγική και τη ποιητική ένταση του σκακιέρου. Ως παίκτης του σκακιού, φέρνει στρατηγική αντίληψη απευθείας στην τέχνη του.

Σε αυτό το κομμάτι, ο TALASKY μεταμορφώνει το σκακιέρα σε γλυπτική μελέτη πάνω στην εξουσία, τις συνέπειες και τη βαθιά ήσυχη στιγμή ενός μακροχρόνιου αγώνα.

Γλυπτές και τρισδιάστατα εκτυπωμένες αφηρημένες μορφές σκακιού υψώνονται από μια χειροποίητη γεωμετρική σκακιέρα, η αλληλεπίδρασή τους χρωμάτων, δομής και σκιάς εξάρει την ένταση ανάμεσα στην κίνηση και τη σιωπή. Κομμάτια που επεκτείνονται πέρα από το πλαίσιο αντιπροσωπεύουν αυτά που έχουν «ληφθεί» ή απομακρυνθεί από το παιχνίδι: φιγούρες των οποίων η επιρροή παραμένει ακόμα και μετά την πτώση τους. Η τοποθέτησή τους έξω από το πλέγμα γίνεται υπενθύμιση ότι κάθε νίκη, κάθε θέση, κάθε ματ βασίζεται σε προηγούμενες θυσίες.

Μέσα στο πλέγμα, τα υπόλοιπα κομμάτια κρατούν τη φιλοσοφική στιγμή της απόφασης: τη στιγμή που τίθεται ο ολόχρυσος θρόνος. Εδώ, το ματ δεν απεικονίζεται ως ήττα, αλλά ως μεταμόρφωση: μια μετατόπιση από έλεγχο σε αποδοχή, από στρατηγική σε διαύγεια.

Με την απόσταξη του δράματος του σκακιού σε χρώμα, μορφή και χώρο, ο TALASKY καλεί τους θεατές να δούνε το σκακιέρα ως ένα πορτρέτο της ίδιας της ζωής: δομημένη αλλά ατέλειωτη, περιορισμένη αλλά γεμάτη δυνατότητες, διαμορφωμένη από κάθε κίνηση που προηγήθηκε.