Luigi Rossanigo (1948) - Presenze specchianti

Σε αυτήν την περίοδο αποστέλλω μόνο εντός της ΕΕ.

Το προτεινόμενο έργο είναι ένα λεπτό καθρέπτιστο βιομηχανικό φύλλο αλουμινίου ανάγλυφο ( γκόφραουρα ) και αριθμημένο PdA 2/3, κατασκευασμένο από 21×15 εκ., που στηρίζεται σε χαρτόνι, υπογεγραμμένο πάνω στο φύλλο και στο πίσω μέρος – ορατό στο πλαίσιο διαστάσεων περίπου 17×12 εκ. – με πλαίσιο 32×23 εκ.
Το έργο θα συσκευαστεί προσεκτικά και θα αποσταλεί εντός 3 ημερών με πρωτότυπη foto που φέρει την υπογραφή του καλλιτέχνη — έτοιμο για κρέμασμα ή για στήριξη —
Η αποστολή θα είναι ιχνηλάσιμη και ασφαλισμένη — (δυστυχώς οι φωτογραφίες δεν αποδίδουν ποτέ καλά).

Για όσους αγαπούν τις καινοτομίες και τις επιρροές του 20ού αιώνα θα πρόκειται για ένα πραγματικά ενδιαφέρον έργο περιορισμένης έκδοσης μόλις 3 αντίτυπα — πρακτικά σαν να ήταν ένα μοναδικό αντίτυπο — υπογεγραμμένο πάνω στο φύλλο — με πλαίσιο 32×23×2 εκ. — ένα έργο που ταιριάζει σε κάθε διακόσμηση.

Για όσους αγαπούν τις καινοτομίες του 20ού αιώνα βελτιωμένες τεχνικά στους μήνες των 2000 — ένα συναρπαστικό και καινοτόμο έργο που δεν πρέπει να χάσετε (αυτά τα έργα συλλέγονται καθώς μέχρι στιγμής ο Rossanigo παραμένει ο μόνος καλλιτέχνης που επιχειρεί γκόφραση σε μέταλλο — θα υπάρξει κάποιος που θα κατακτήσει αυτή την τεχνική όπως έχει ήδη γίνει πολλές φορές — δυστυχώς η επιλογή να παραμείνει ένας ανεξάρτητος καλλιτέχνης και ένας ακούραστος ερευνητής είναι μονιμη επιλογή).

…στην αργή και σταθερή πτυχή της ερευνητικής του πορείας ο Luigi Rossanigo ακολούθησε μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική εκπαίδευση, χαρακτηριζόμενη από ποικίλες πειραματισμούς σε διαφορετικά πεδία. Από τις πρώτες ζωγραφικές εμπειρίες όπου το θέμα αντιμετωπίστηκε με άμεση αναφορά στο πραγματικό, ο καλλιτέχνης, στα μέσα της δεκαετίας του ’70, προσέγγισε σταδιακά μια αφαιρετική αντίληψη της μορφής, συνοψισμένη σε μια γροθιά γεμάτη με ταχείς και ειλικρινείς κινήσεις. Αυτή η άτυπη παρένθεση βρήκε τη φυσική της εξέλιξη σε σουρεαλισμό που βιώνεται με μια υπερπροσωπική εσωτερική πρόθεση, ανάμεσα σε αλλοίωση του πραγματικού, με ακρίβεια ενός τσελεφερίνου του 18ου αιώνα. Ταυτόχρονα φροντίζοντας την αγάπη για το πολύτιμο καλλιτεχνικό κόσμημα και προσεγγίζοντας το γλυπτικό περιβάλλον της Καρραράς, ο πολυδύναμος καλλιτέχνης αισθάνθηκε την ανάγκη να πειραματιστεί στην ογκομετρική διαμόρφωση ενός μαρμάρινου ογκώδους μπλοκ, μεταφέροντας σε αυτό την τρισδιάστατη ερμηνεία της ήδη ορατής για το χρυσό κόσμημα. Αυτή η διαδρομή οδήγησε τον Ροσσάνιγκο στην τροποποίηση του δομικού σχήματος του πίνακα, προχωρώντας στη δημιουργία tensostructures και πολυμεταλλικών συνθέσεων, μια νέα διαλεκτική στην οποία καθιερώνεται η συμφωνία μεταξύ ζωγραφικής και γλυπτικής.