VIEUX PARIS - Βάζο (2) - ΒΆΖΕΣ ΜΕ ΔΙΠΛΟ ΧΕΡΟΥΛΙ ΣΕ ΧΡΥΣΟ ΦΥΛΛΟ ΖΕΚΚΙΝΟ, ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΧΡΥΣΩΣΗ - Πορσελάνη σκληρής πάστας - Ζευγάρι αγγείων σε σχήμα αμφορέα

ΑΠΟΣΤΟΛΗ: Μπορώ να πραγματοποιήσω αποστολή σε 24-48 ώρες, γι' αυτό το λόγο η αποστολή είναι λίγο πιο ακριβή, το αντικείμενο θα πακεταριστεί με φιλμ πολυαιθυλενικού περιτυλίγματος και χαρτόνι με τη μέγιστη φροντίδα καθώς πρόκειται για ένα εύθραυστο και πανάκριβο αντικείμενο. Επιπλέον, για αποφυγή κάθε δυσλειτουργίας, θα είναι και ασφαλισμένο.
-Είσαι σε διακοπές; Προσφέρω μια premium υπηρεσία, μέγιστη ευελιξία στην παράδοση, μπορώ να αποστείλω στο σημείο παραλαβής πιο κοντά σε σένα, έτσι θα μπορείς να το παραλάβεις ήρεμα όταν το θες.

ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΣΕ ΘΕΣΗ ΚΛΕΙΔΩΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΗ

Είμαι ένας από τους λίγους πωλητές που μπορεί να στείλει παγκοσμίως χάρη στην κατοχή και την καταχώριση του ΚΩΔΙΚΟΥ EORI, κάτι που εξασφαλίζει αξιοπιστία και ταχύτερη αποστολή ακόμα και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Περιγραφή ιστορικο-καλλιτεχνική
Καλαίσθητο και σπάνιο ζευγάρι πορσελάνινα αγγεία βαμμένα και χρυσωμένα, που μπορεί να συσχετιστεί με τον τύπο και τον διακοσμητικό λόγο της γαλλο-νοτιοϊταλικής παραγωγής της πρώιμης-μέσης του 19ου αιώνα. Το σχήμα με νεοκλασσική γεύση, ο οβάλ κορμός, ο μεγάλος λαιμός, οι πλαστικές λαβές και το τετράγωνο βάση, παραπέμπουν άμεσα στις πορσελάνες του Παρισιού που εισήχθησαν στο Βασίλειο των Δύο Νάπολι και αργότερα διακοσμήθηκαν στα εκλεκτά ατελιέ της Νάπολης.

Η εκτελεστική ποιότητα του ζευγαριού είναι ιδιαίτερα υψηλή. Οι αρμονικές αναλογίες, η πολυπλοκότητα των λαβών, η εκτεταμένη χρήση της χρυσώματος και κυρίως οι φιγρουρικές σκηνές που ζωγραφίστηκαν με επιμελεια υποδηλώνουν παραγωγή προορισμένη για πελάτη υψηλού επιπέδου, αρκετά διαφορετική από τα κοινά διακοσμητικά τηλέφωνο πορσελάνης μαζικής παραγωγής. Σε αυτό το είδος τεμαχίων ο γυάλινος αγγείος δεν ήταν απλώς ένα διακοσμητικό αντικείμενο, αλλά ένα πραγματικό στοιχείο εκπροσώπησης για εσωτερικούς χώρους αριστοκρατίας και αστικής τάξης του 19ου αιώνα.

Ραφαέλε Τζιόβινε και το ναπολιτάνικο περιβάλλον
Από το στυλ, τα θέματα και την διακοσμητική αντίληψη, το ζευγάρι παρουσιάζει ενδιαφέρουσες ομοιότητες με την παραγωγή της εργατικής γωνιάς του Ραφαέλε Τζιόβινε, διάσημου μικρογραφέα και διακοσμητή πορσελάνης που δρούσε στη Νάπολη στην πρώτη mitad του 19ου αιώνα. Μετά την κρίση της Real Fabbrica Ferdinandea, πορσελάνες λευκές προερχόμενες κυρίως από Παρίσι εισάγονταν στη Νάπολη και αναλαμβάνονταν από ντόπιους ειδικούς για να ζωγραφιστούν και να χρυσωθούν. Ο Τζιόβινε υπήρξε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες αυτού του φαινομένου και απέκτησε και τη χορηγία του Φραγκίσκου Α' του Μπορώνο, βασιλιά των Δύο Νάπολι.

Η σύγκριση είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα διότι πολλές δημοπρασίες έχουν τεκμηριώσει αγγεία πορσελάνης του Παρισιού, γύρω στο 1825, πιθανώς διακοσμημένα στη Νάπολη από τον Ραφαέλε Τζιόβινε, με χρυσή βάση και φιγούρες ή ομάδες προσωπών ενσωματωμένες σε ιταλικά αγροτικά τοπία. Ακόμη και το Γενικό Κατάλογος Κληρονομικών Κτισμάτων διατηρεί έργα που αποδίδονται στον Τζιόβινε όπου τα γαλλικά πορσελάνες κοσμούνται με ζωγραφική φιγούρων και χρυσά.

Ζωγραφική εξ ολοκλήρου χειροποίητη
Οι κεντρικές σκηνές εκτελούνται με το χέρι με εξαιρετικά ακριβή τεχνική ζωγραφικής. Οι φιγούρες, τα χέρια, οι πτυχώσεις των φορεμάτων, οι χρωματικές μεταβολές των υφασμάτων και η ατμοσφαιρική δομή του τοπίου δείχνουν το γούστο της μινιατούρας που χαρακτηρίζει την καλύτερη διακόσμηση πορσελάνης της εποχής. Ιδιαίτερα εκλεπτυσμένος είναι ο αντίθεση ανάμεσα στις έντονες αποχρώσεις του βιολέ, του γαλάζιου και του ροζ στα ενδύματα και το πιο σκοτεινό και ομαλό τοπίο που envelops τις φιγούρες.

Ο Ραφαέλε Τζιόβινε και το εργαστήριό του χρησιμοποιούσαν ακριβώς αυτό το ρεπερτόριο φιγφορικών θεμάτων. Το Υπουργείο Πολιτισμού τεκμηριώνει, για παράδειγμα, ένα έργο που αποδίδεται στον Τζιόβινε με νέες γυναίκες και ένα παιδί σε ναπολιτάνικες ενδυμασίες, συνδεδεμένο με τις χαλκογραφίες του Ραφαέλε Άλοχα από σχέδια του Γιακομο Μιλάνι. Αυτό αποδεικνύει πόσο οι εικόνες του πληθυσμού και των ενδυμασιών του Βασιλείου της Ναπολιέων ήταν κεντρικά στο ρεπερτόριο του διακοσμητή.

Η εξαιρετική χρυσίδωση
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία του ζευγαριού είναι η εξαιρετικά πυκνή χρυσίζωση, που καλύπτει τον λαιμό, την είσοδο, τις λαβές, το κάτω μέρος του σώματος, το πόδι και τη βάση. Η επιφάνεια διατηρεί ακόμα αξιοσημείωτη φωτεινότητα και σε πολλαπλά σημεία παρουσιάζει ένα λαμπερό σχεδόν καθρέφτιζον φαινόμενο, χαρακτηριστικό των καλής ποιότητας χρυσώσεων είτε καψουλισμένων είτε στη συνέχεια μαυρισμένων.

Το εύρος των χρυσών τμημάτων απαιτούσε δαπάνες και τεχνικά ευαίσθητη επεξεργασία. Στην πολυτελή πορσελάνη του 19ου αιώνα το χρυσό εφαρμόστηκε στην γυαλισμένη επιφάνεια, στερεώθηκε με καύση και μπορούσε να μαυριστεί αργότερα για μεγαλύτερη φωτεινότητα. Η διατήρηση μιας τόσο εκτεταμένης χρυσίδωσης συνιστά ένα από τα πιο εκτιμηθέντα διακοσμητικά στοιχεία του ζευγαριού. Η ακριβής σύνθεση και το πορσελάνι από χρυσά ορίζονται μόνο μέσω οργανολογικών αναλύσεων και όχι από τη μονή φωτογραφική παρατήρηση.

Πρώτο αγγείο – φιγούρα γυναίκας στο τοπίο
Το πρώτο αγγείο παρουσιάζει μια νέα γυναίκα με παραδοσιακή ενδυμασία, με μπλούζα γαλάζιας απόχρωσης, κορμάκι σε βιολετιά τόνους, φουστάνι ανοιχτόχρωμο και κάπα κεφαλής. Η φιγούρα βρίσκεται σε ένα βραχώδες και φυσικό τοπίο, δομημένο με βαθιές αποχρώσεις και ατμοσφαιρικές μεταβάσεις.

Το θέμα ανήκει στην όπερα του 19ου αιώνα για τις ζωγραφισμένες σκηνές των τοπικών πληθυσμών και των ενδυμασιών τους. Αυτές οι εικόνες ήταν ιδιαίτερα ζητούμενες από τους ταξιδιώτες του Grand Tour και από την ευρωπαϊκή αριστοκρατική πελατεία, μαγεμένη από τα σκηνικά της καθημερινής ζωής της Νότιας Ιταλίας. Η φιγούρα δεν φαίνεται να σχεδιάζεται ως απλό διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως πραγματική μικρή ζωγραφιά μεταφερμένη στην επιφάνεια της πορσελάνης.

Δεύτερο αγγείο – οικογενειακή ομάδα σε ενδυμασία
Το δεύτερο αγγείο παρουσιάζει μια ακόμη πιο σύνθετη σύνθεση, με τρεις γυναικείες φιγούρες διαφόρων ηλικιών, ανάμεσά τους ένα κοριτσάκι, σε πρώτο πλάνο μέσα σε ένα τοπίο. Οι φορέσεις σε αποχρώσεις του μπλε, βιολέ, λευκού και ροζ δημιουργούν ένα ισχυρό σημείο εστίασης σε σχέση με το σκούρο υπόβαθρο.

Το σκηνικό μπορεί να ερμηνευθεί ως απεικόνιση ζωής οικογενειακής ή λαϊκής της νότιας Ιταλίας. Η παρουσία της ενήλικης γυναίκας μαζί με τα νεότερα πρόσωπα δίνει στην σύνθεση έναν οικείο και αφηγηματικό χαρακτήρα. Το θέμα εντοπίζεται σε σημαντικά σημεία του ναπολιτανού ρεύματος της εποχής και, ειδικότερα, στις απεικονίσεις γυναικών και παιδιών ενδεδυμένων με ενδυμασίες που αφορούν το περιβάλλον του Ραφαέλε Τζιόβινε.

Ιστορικό πλαίσιο
Στην περίοδο περίπου 1820-1840 η Νάπολη αποτέλεσε ένα από τα κύρια ευρωπαϊκά κέντρα διακοσμήσεων πορσελάνης. Οι αδιακοσμήτως πορσελάνες μπορούσαν να αγοραστούν από γαλλικές βιομηχανίες και αργότερα μετατρέπονταν από Ναπολιτάνους καλλιτέχνες σε προϊόντα μεγάλου πλούτου. Η μουσειακή τεκμηρίωση επιβεβαιώνει επίσης ότι το εργαστήριο του Τζιόβινε εργάστηκε και σε πορσελάνες από σημαντικές ξένες βιομηχανίες.

Ο ίδιος ο Τζιόβινε είχε σχέσεις με την αυλή των Μπορνών και το εργαστήριό του παρήγαγε αντικείμενα προορισμένα και για βασιλικά δώρα και διπλωματικές αποστολές. Γνωστές είναι έργα τιμητικής αξίας που του αποδίδονται, ανάμεσα στα οποία μεγάλα αγγεία με πορτρέτα της βασιλικής οικογένειας των μπουρβόνων.