Lluís Domingo Abelló (1917) - Soledad en la llanura

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτήν τη Magnífica εργασία τέχνης που ανήκει στον Domingo Abelló, η οποία απεικονίζει μια μοναχική φιγούρα με καπέλο που προχωρά μέσα από εκτεταμένα πράσινα και χρυσά πεδία κάτω από έναν ευρύ και φωτεινό ουρανό. Ο πίνακας διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική και τη μεγάλη ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 46x55x1 cm.
· Λάδι σε χαρτί υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στα δεξιά του έργου, Domingo Abelló.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γέρινα.

Σημαντική σημείωση: οι συμπεριλαμβανόμενες φωτογραφίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του LOT. Ψευδο-εικόνα ψηφιακή σε mockup καθοδηγητική· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο ως προς το χρώμα, την κλίμακα και τις λεπτομέρειες.

Το κάδρο θα συσκευαστεί με επαγγελματικό τρόπο από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για την εξασφάλιση της προστασίας του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Αποστολή θα γίνει μέσω Correos, GLS ή NACEX με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει ένα εκτεταμένο αγροτότοπο τοπίο λουσμένο από ένα καθαρό και απαλό φως, στο οποίο μια μοναχική φιγούρα προχωρά μέσα από τα πεδία, κοιτώντας από πίσω. Το εύρος του εδάφους και η χαμηλή γραμμή ορίζοντα απονέμουν μεγάλο πρωταγωνισμό στον ουρανό, ενώ η ανθρώπινη παρουσία, τοποθετημένη στο πρώτο πλάνο, εισάγει μια διακριτή, προσωπική διάσταση και αφήγηση. Η σκηνή μεταδίδει την αίσθηση ενός ήσυχου εγχειρήματος στο πεδίο, σημαδεμένο από τη σιωπή, τη δουλειά και τη άμεση σύνδεση με τη γη.

Η φιγούρα εμφανίζεται στο κάτω δεξί μέρος και φορά ένα ευρύ καπέλο σε αποχρώσεις καφέ, ώχρας και ροζ. Το σώμα της βρίσκεται μερικώς κρυμμένο από τη βλάστηση, ώστε να φαίνεται να περπατά μέσα από τα ψηλά χόρτα ή να σταματά για να παρατηρήσει το τοπίο. Η απουσία χαρακτηριστικών προσώπου επιτρέπει να φανταστεί κανείς ελεύθερα την ταυτότητά της και την ιστορία της. Θα μπορούσε να είναι ένα άτομο που εργάζεται στο χωράφι, ένας πεζοπόρος ή κάποιος που επιστρέφει στο σπίτι μετά από μια βόλτα στην πεδιάδα.

Το καπέλο αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία της σύνθεσης. Το στρογγυλό σχήμα και το γήινο χρώμα του αντίπαλα με τα κίτρινα και τα πράσινα του τοπίου το κάνουν ως άμεση σημειακή αναφορά. Επιπλέον, προστατεύει τη φιγούρα από το φως, ενισχύει τη σύνδεση του χαρακτήρα με το αγροτικό περιβάλλον και προτείνει μια ζωή συνδεδεμένη με τους ρυθμούς της φύσης, τις εποχές και τις εργασίες της γης.

Η ενδυμασία της φιγούρας εναρμονίζεται με τα χρώματα της γης μέσω γήινων αποχρώσεων καφέ, κόκκινες, ώχρες και κίτρινες. Αυτή η χρωματική εγγύτητα κάνει τον χαρακτήρα να φαίνεται ότι αποτελεί μέρος του τοπίου, σαν να αναδύεται από τη γη που τον περιβάλλει. Η παρουσία του δεν διακόπτει τη γαλήνη του πεδίου, αλλά την ολοκληρώνει, προσφέροντας μια ανθρώπινη κλίμακα στην ευρεία φυσική έκταση.

Το πρώτο επίπεδο καλύπτεται από βλάστηση πλούσια, σχηματισμένη από βαθιά πράσινα, λαμπερά κίτρινα, καφέ και μικρές κόκκινες αχνές. Τα χόρτα φαίνονται να αναπτύσσονται ελεύθερα και φτάνουν σε επαρκές ύψος ώστε να καλύψουν μερικώς τη φιγούρα. Η ποικιλία των χρωμάτων προμηνύει ένα εύφορο πεδίο σε μια στιγμή μετάβασης, ίσως στο τέλος της άνοιξης ή στις αρχές του καλοκαιριού.

Στην κεντρική ζώνη εκτείνονται διαφορετικές ζώνες γης που διασχίζουν οριζόντια τη σύνθεση. Κάποιες κυριαρχούνται από χρυσά κίτρινα και ανοιχτά πράσινα, ενώ άλλες ενσωματώνουν καφέ, κόκκινες και σκοτεινότερες σκιές. Αυτές οι διαδοχικές ζώνες χρώματος δημιουργούν βάθος και επιτρέπουν την φαντασία για δρόμους, οριογραμμές αγρών ή ζώνες καλλιέργειας που εκτείνονται προς τον ορίζοντα.

Η γραμμή του ορίζοντα χαρακτηρίζεται από ένα ακανόνιστο σύνολο δέντρων, θάμνων και μικρών σχημάτων που θα μπορούσαν να αντιστοιχούν σε αγροικίες. Αυτά τα στοιχεία εμφανίζονται κατανεμημένα διασκορπισμένα, χωρίς να επιβάλλονται πάνω στην πλατιά έκταση του τοπίου. Οι σκιές τους οριοθετούν διακριτά ένα διάστημα μεταξύ αγρού και ουρανού, προσδίδοντας σταθερότητα και απόσταση στη σύνθεση.

Ο ουρανός κατέχει ένα σημαντικό μέρος του έργου και παρουσιάζεται με ανοιχτές αποχρώσεις πράσινου, κρέμας, γκρι και απαλού μπλε. Η φωτεινότητά του δημιουργεί μια ζεστή και ελαφρώς ομίχλινη ατμόσφαιρα, όπως σε ένα ήσυχο πρωινό ή ένα απόγευμα κατά το οποίο το φως αρχίζει να μαλακώνει. Το εύρος του ορίζοντα ενισχύει το αίσθημα ελευθερίας και επιτρέπει στον τοπίου να «αναπνεύει».

Το συνθέτριο οργανώνεται με ένα ενδιαφέρον αντίθεση ανάμεσα στην οριζόντια διάταξη των πεδίων και την στρογγυλεμένη παρουσία της φιγούρας στο πρώτο πλάνο. Η ματιά ξεκινά από τον χαρακτήρα και κινείται μετά μέσα από τις διάφορες ζώνες βλάστησης μέχρι να φτάσει τον ορίζοντα. Αυτό το οπτικό ταξίδι μεταμορφώνει τον θεατή σε σιωπηλό συνταξιδιώτη της φιγούρας, μοιράζοντας μαζί της την παρατήρηση της πεδιάδας.

Το έργο φέρει έναν βαθιά εκκλησιαστικό χαρακτήρα. Πέρα από την απεικόνιση ενός αγροτικού τοπίου, φαίνεται να μιλά για την καθημερινή προσπάθεια, για την επιλεγμένη μοναξιά και για τη αρχέγονη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση. Η φιγούρα δεν εμφανίζεται ως ιδιοκτήτης του περιβάλλοντος, αλλά ως ένα ακόμη κομμάτι του, μικρή μπροστά στο απέραντο του πεδίου και του ουρανού.

Συνόλω, αυτό το πίνακας παρουσιάζει μια μοναχική φιγούρα που διασχίζει ή παρατηρεί ένα εκτεταμένο πεδίο καλυμμένο με χρυσή και πράσινη βλάστηση. Το εύρος του τοπίου, η γαλήνη του ουρανού και η ενοποίηση του χαρακτήρα με τη γη δημιουργούν μια ιδιαίτερα προσωπική και ποιητική σκηνή. Είναι ένα έργο που μεταδίδει ηρεμία, ταπεινότητα και σεβασμό για τη ζωή στην ύπαιθρο, προσκαλώντας τον θεατή να φανταστεί τον δρόμο και τα σκεφτόμενα της φιγούρας που προχωρά σιωπηλά ανάμεσα στα πεδία.