Julio Álvarez Yagüe - “Origen”

Τρεις υπέροχες φωτογραφίες του μεγάλου φωτογράφου Χουλιάν Álvarez Yagüe που φέρουν χειρόγραφη υπογραφή και είναι αριθμημένες P.A. 3/3 για εκλεκτούς συλλέκτες.
Αυτές οι τρεις εντυπωσιακές εικόνες σε μαύρο και άσπρο αποτελούν μέρος του οπτικού και εννοιολογικού σύμπαντος του Julio Álvarez Yagüe, ενός σημείου αναφοράς της σύγχρονης φωτογραφίας στην Ισπανία και ιστορικά συνδεδεμένος με τη Real Sociedad Fotográfica.
Οι φωτογραφίες αντανακλούν με ιδιαίτερο καθαρότητα τους πυλώνες του έργου του: την εκφραστική χρήση αντιθέσεων, τη μινιμαλιστική γλώσσα, την υφή και μια βαθιά συναισθηματική και εννοιολογική σύνδεση με το φως και τη γη (στοιχεία έντονα παρόντα στο πρότζεκτ του «Origin»).

Το χέρι και η ξηρή γη
εμφανίζει ένα πολύ κοντινό πλάνο όπου ένα τραχύ χέρι κρατά με σταθερότητα έναν κονδύλι ή ραβδί πάνω σε ξηρή και ρωγισμένη γη, σε ισχυρή αντίθεση με το σκοτάδι της ενδυμασίας.
Καλεί τη ριζωμένη σύνδεση με τη γη, τη σκληρή δουλειά και το πέρασμα του χρόνου. Είναι μια άμεση μεταφορά των ριζών, της βετερανίας και της ανθρώπινης ουσίας συνδεδεμένης με τον αγρό ή το αγροτικό περιβάλλον, υπενθύμιση του πρωταρχικού «origin».
Τονίζει τον υψηλό αντίθεση σε μαύρο και άσπρο χαρακτηριστικό του συγγραφέα, όπου οι υφές του δέρματος, του ξύλου και της ξεραμένης άργιλου αποκτούν σχεδόν γλυπτό απτικό ρόλο.

Το μόνο δέντρο κάτω από το προσκήνιο
παρουσιάζει ένα πλάνο όπου ένα δέντρο με πυκνό και σκούρο φύλλωμα ξεχωρίζει πάνω από φωτεινό υπόβαθρο, κορυφωμένο πάνω από μια μαύρη κυματιστή μορφή στην άνω μεριά που προσομοιώνει το χείλος μιας στέγης ή κεραμοσκεπής.
Παίζει με τη δυαδικότητα μεταξύ του φυσικού και του δομημένου, ή μεταξύ εξωτερικού χώρου και καταφύγιου. Το δέντρο φαίνεται σαν μόνος ναός, ένα σύμβολο αντίστασης και ριζώματος τοπίο.
Αισθητική: Η γεωμετρική σύνθεση με καθαρότητα και η χρήση του αντίθετου πλάνου επιβεβαιώνουν το ενδιαφέρον του Álvarez Yagüe για δομή του χώρου με καθαρές γραμμές και σκιές κομμένες με χειρουργική ακρίβεια.

Η υφή υφάσματος και ο δυναμικός ουρανός
Μία λήψη σε πολύ κοντινό πλάνο και αντίστροφη γωνία όπου ένα ρούχο με καρώ (ή βιτσι) κατανικά μέρος του κάτω μέρους, ενώ το φόντο κυριαρχείται από έναν υφασμένο ή υφασματοειδή ουρανό με έντονο κόκκο ή υφή.
Αυτό το έργο υπονομεύει την παραδοσιακή κλίμακα: μια καθημερινή και κοντινή λεπτομέρεια (τα ρούχα) συγχωνεύεται οπτικά με την απεραντοσύνη της ατμόσφαιρας του ουρανού. Υποδεικνύει μια στενή ενσωμάτωση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντός του, έναν άμεσο διάλογο μεταξύ της υφής του οικείου και της απεραντοσύνης της φύσης.
Η έντονη κόκκινο-γκρι κόκκωση και η σχεδίαση σχεδόν γραφική του ουρανού δίνουν στη φωτογραφία μια ονειρική και ακαταληπτή ατμόσφαιρα.

Το νόημα της τριλογίας
Οι σειρές που συνθέτουν τα έργα αυτής της περιόδου (Γεωμετρία, Σκιάσεις του φωτός και Origin) καλύπτουν δεκαετίες πορείας του Μαδριλένου φωτογράφου. Η επιστροφή του στο μαύρο και άσπρο σε αυτά τα κομμάτια δεν αποτελεί απλά νοσταλγία, αλλά μια ανάγκη να αποκολλήσει την εικόνα από τα τεχνητά στοιχεία ώστε να εστιάσει στο ουσιαστικό: το φως ως συναισθηματικό και εννοιολογικό παλμό.
Οι φωτογραφίες του Álvarez Yagüe θεωρούνται πολύτιμα κομμάτια στους συλλέκτες και τους επενδυτές που αναζητούν ισπανική φωτογραφία μεταπολεμική και σύγχρονη υψηλής ποιότητας.
Αναλογική φωτογραφία σε μαύρο και άσπρο / Ψηφιακή εκτύπωση Fine Art σε χαρτί αρχείου υψηλής γράμμαας
Ο Julio Álvarez Yagüe αποτελεί μια καίρια μορφή της ισπανικής σύγχρονης φωτογραφίας. Το έργο του, παγκοσμίως αναγνωρισμένο και αντιπροσωπευόμενο σε συλλογές μουσείων μεγέθους του Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (MNCARS), του Instituto Valenciano de Arte Moderno (IVAM) και του Telefónica Foundation, διακρίνεται για αυστηρή τεχνική ακρίβεια και βαθιά ποιητική ευαισθησία προς το καθημερινό.
Το έργο του Álvarez Yagüe κινείται ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τη αρχιτεκτονική φωτογραφία, αναζητώντας την ουσία των μορφών στο περιβάλλον. Το βλέμμα του διασπά την πραγματικότητα, εξάγοντας υφές και όγκους που μετατρέπονται σε αφηρημένα στοιχεία. Είναι δάσκαλος του φωτός σκιάς, χρησιμοποιώντας το φως όχι μόνο για να φωτίσει, αλλά ως πινέλο που ζωγραφίζει γραμμές, τρίγωνα και κύκλους που αλλάζουν την αντίληψή μας για τον χώρο.