Primo Conti (1900-1988) - Senza titolo. 1975

Primo Conti (Φirenze, 16 Οκτωβρίου 1900 – Fiesole, 12 Νοεμβρίου 1988), Χωρίς τίτλο. Περίπου 1970. Ακουαφόρτα αυθεντικό. Φύλλο διαστάσεων 70 × 50 εκ. Μέρος τυπωμένο 33 × 28 εκ. Υπογεγραμμένο με μολύβι και αριθμημένο 85/100. Χαρτί Fabriano. Σε άριστη κατάσταση.


Umberto Primo Conti (Φirenze, 16 Οκτωβρίου 1900 – Fiesole, 12 Νοεμβρίου 1988) υπήρξε ιταλός ζωγράφος, συνθέτης και συγγραφέας.
Βιογραφία
Ήδη από οκτώ χρονών άρχισε να ενδιαφέρεται για τη ζωγραφική, και ένα αυτοπορτραίτο του ζωγραφισμένο σε ηλικία 11 ετών είχε σημαντική ανταπόκριση στους κριτικούς.
Το 1913 συνέθεσε το μουσικό έργο Romanza για βιόλα και πιάνο και είχε την πρώτη επαφή με τους φουτουριστές της Φλωρεντίας, από την οποία προέκυψε στον Conti ένα ενδιαφέρον προς το στυλ του κινήματος, που μεγάλωνε μέχρι που το 1917, όταν συνάντησε τον Giacomo Balla στη Ρώμη και τον Filippo Tommaso Marinetti στη Νάπολι, τον οδήγησε να ενταχθεί στο κίνημα του φουτουρισμού.
Στον Φουτουρισμό θα δώσει τη βασική του συνεισφορά με τους πίνακες και τα σκίτσα που πραγματοποιήθηκαν ανάμεσα στο 1917 και το 1919, χρονιά κατά την οποία το ύφος του εξελίχθηκε προς μια μεταφυσική θέαση.
Το 1930 παντρεύτηκε τη Munda Cripps, από την οποία απέκτησε δύο κόρες· στα χρόνια αυτά τα έργα του αντλούσαν έμπνευση από την οικογενειακή ζωή: Bambina e farfalla; Bambina con coniglio di gomma; Ritratto della moglie; Frutta dall'alto; Nudino.
Από το 1935 ως το 1939 συνεργάστηκε με το Maggio Musicale Fiorentino δημιουργώντας σκηνικά, προσχέδια και κοστούμια· το 1941 έγινε κάτοχος της έδρας της ζωγραφικής στην Accademia di Belle Arti της Φλωρεντίας. Από το 1947 ως το 1957 υπήρξε Πρόεδρος της Società delle Belle Arti και με αυτή την ιδιότητα προώθησε την ένωση (29 Οκτωβρίου 1957) με τον Circolo degli artisti di Firenze - Casa di Dante, προεδρευόμενος από τον δικηγόρο Renato Zavataro ο οποίος ανέλαβε τη θέση προέδρου από το 1958 ως το 1960. Μεταξύ 1948 και 1963 πέρασε από μια βαθιά μистраκή κλήση και εντάχθηκε στην Τάξη των Αβράνων (Ordine Francescano). Το 1983 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του υπό τον τίτλο La gola del merlo.

Μεταξύ, το 1980, είχε τελειοποιήσει, με τη δωρεά του αρχοντικό του στη Fiesole, της συλλογής του από εικαστικά έργα και του αρχείου του, τη δημιουργία ενός Ιδρύματος αφιερωμένου στις ιστορικές προόδους, που ακόμη και σήμερα διαχειρίζεται το Museo Primo Conti."