Paolo Fedeli - Omaggio Floreale

Ο Πάολο Φεντέλι γεννήθηκε στη Τοσκάνη το 1957. Έχει φοιτήσει στο Ινστιτούτο Τέχνης της Σιένα, αποκτώντας το δίπλωμα του Μαέστρου της Τέχνης. Έχει παρουσιάσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Μεταξύ άλλων, στην Ουκρανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, την Ισπανία, τη Ρώμη και πολλές άλλες. Διαθέτει συμμετοχές σε διάφορες Μόνιμες Εκθέσεις. Τα έργα του φιγουράρουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε περιοδικά και εφημερίδες εθνικά και διεθνή. Έχει συμμετάσχει στις σημαντικότερες εθνικές εκθέσεις ομαδικής τέχνης, αποκομίζοντας σημαντικές αναφορές και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα κερδίζει οκτακόσια με πολύ λεπτομέρειες εκατόν εβδομήντα έξι Πρώτα Βραβεία σε διαγωνισμούς ζωγραφικής. Ο Paolo Fedeli είναι μυστικός ψάλτης της φύσης.

ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ:

Ο Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής πιθανών και ακατανόητων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση. Η περιπλάνησή του ανάμεσα στην Τοσκάνη και τη μονότονη μητρόπολη ενός σύγχρονου δυτικού κόσμου, όπου όλα τα αρχιτεκτονικά τοπία μοιάζουν εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης με ανοησία, μπορεί να μας φαίνεται ακόμη και έκπληξη. Όπως και η μεταβολή της γλώσσας του. Ωστόσο βλέπουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα στα εξοχικά σπίτια, τις λόφους, τους καθαρούς ουρανούς, τα νυχτερινά φώτα, τους γυαλιστερούς δρόμους με υγρασία, τις θολές ατμόσφαιρες του smog: δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί, σαν να έχουν η κοινωνία, η καθημερινότητα, η εργασία, ο έρωτας, το μίσος, ο ανταγωνισμός, η νύχτα, ο ύπνος αποφύγει από τη φαντασία του καλλιτέχνη, o οποίος ήθελε να εξαιρέσει από τη ποιητική του οτιδήποτε κοινωνικό ή για να το πούμε σωστό, τον ρεαλισμό. Προφανώς ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλέν συμφωνούσε μαζί του, βάζοντας τις κατάλληλες μεταξύ λέξεων και χρωμάτων αποστάσεις:
Είναι απαραίτητο να μη διαλέγεις
τις λέξεις σου χωρίς λίγη σφάλμα:
τίποτα δεν είναι πιο αγαπημένο από το γκρι τραγούδι
στο οποίο το αβέβαιο συνδέεται με το ακριβές.
Πήγαινε όσο το δυνατόν πιο μακριά από τη στυγνή ευφυΐα
από το σκληρό πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο·
που κάνουν κλάμα τα μάτια του γαλάζιου!
Πάρε την ρητορεία και γύρνε το λαιμό της!
Αυτή λοιπόν είναι η ερμηνεία κλειδί για τον Πάολο Φεντέλι: η αυτοαναφορικότητα και το εκπληκτικό, τα αντικατέστησε με τη θολερότητα του αβέβαιου. Η ρητορική της καθημερινότητας και ο θόρυβος των φωνών μετριοπαθως έχουν αντικατασταθεί από τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η απεικόνιση του αναγνωρίσιμου τον έχει αντικαταστήσει με τη μετουσίωση της ποιητικής οπτικής.

Paolo Levi