Paolo Fedeli - Venezia

PAOLO FEDELI γεννήθηκε στην Τοσκάνη το 1957. Παρακολουθήσε το ινστιτούτο τέχνης της Σιένας αποκτώντας το δίπλωμα του Μάστορα 'Τέχνη'. Έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις εντός και εκτός Ιταλίας. Μεταξύ άλλων, Ουκρανία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Ρώμη και πολλές άλλες. Διαθέτει παρουσία σε διάφορες Διαρκείς Εκθέσεις. Τα έργα του φιγουράρουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε εφημερίδες και εθνικές και διεθνείς εκδόσεις. Έχει συμμετάσχει στις σημαντικότερες ομαδικές εθνικές εκθέσεις τέχνης αποκομίζοντας σημαντικές αναφορές και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα κερδίζει οκτακοσιακά δέκα οκτώ Πρώτα Βραβεία διαγωνισμών ζωγραφικής. Paolo Fedeli είναι καντονόρος της μυστηριώδους φύσης.

ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ:

Ο Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής ασυνήθιστων και ακατανόητων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση.
Ο περίπλουν ης του ανάμεσα στην Τοσκάνη και την αδιάκριτη μετρόπολη ενός δυτικού σύγχρονου κόσμου, όπου όλα τα αρχιτεκτονικά τοπία μοιάζουν μεταξύ τους στην παράνοια της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να μας φανεί και εκπληκτικό. Όπως εξάλλου και η μεταβολή της γλώσσας του. Παρόλα αυτά βλέπουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα στα σπίτιαρία, τους λόφους, τους καθαρούς ουρανούς, τα νυχτερινά φώτα, τους λαμπερούς δρόμους υγρασίας, τις οριβατικές ατμόσφαιρες της μείξης της μόλυνσης: δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί οργανισμοί, καθώς ο κόσμος, η καθημερινότητα, η εργασία, η αγάπη, ο μίσος, ο ανταγωνισμός, ο ύπνος, έχουν αποφύγει τη φαντασία του καλλιτέχνη, ο οποίος ήθελε να αποκλείσει από την ποιητική του οποιοδήποτε αναφορά στο κοινωνικό ή για να το πούμε σωστά, στο ρεalisme. Πιθανώς ο Γάλλος ποιητής Paul Verlaine να συμφωνούσε μαζί του, θέτοντας τις απαραίτητες αποστάσεις μεταξύ λέξεων και χρωμάτων:
«Είναι αναγκαίο τότε να μη διαλέξεις
τις λέξεις σου χωρίς λίγο λάθος:
τίποτα δεν είναι πιο αγαπητό από το γκρίζο τραγούδι
στο οποίο το αβέβαιο συνδέεται με το ακριβές.
Πήγαινε όσο πιο μακριά γίνεται από την αιχμηρή λογιστική
από το σκληρό πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο;
που κάνουν να κλαίνε τα μάτια του γαλάζιου!
Πάρε την ευφημία και γύρισε τον λαιμό της!
Άρα λοιπόν ο γρίφος ανάγνωσης για τον Paolo Fedeli:
|η αυτοαναφορικότητα και το εκπληκτικό, τα αντικατέστησε με τη χρησιμότητα της αβεβαιότητας. Η ρητορική της καθημερινότητας και ο θόρυβος των φωνών που διαφωνούν, τα αντικατέστησε με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η απεικόνιση του αναγνωρίσιμου την αντικατέστησε με την υπέρβαση της ποιητικής όρασης.

Paolo Levi