Paolo Fedeli - Times Square

Ο Paolo Fedeli γεννήθηκε στην Τοσκάνη το 1957. Παρακολούθησε το ιnstitut d'arte di Siena αποκτώντας το δίπλωμα Μαέστρο «Τέχνη». Έχει οργανώσει πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Μεταξύ άλλων, Ουκρανία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Ρώμη και πολλές άλλες. Διατηρεί παρουσία σε διάφορες μόνιμες εκθέσεις. Τα έργα του φιγουράρουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε περιοδικά και εφημερίδες εθνικές και διεθνείς. Έχει συμμετάσχει στις μεγαλύτερες ομαδικές εκθέσεις τέχνης εθνικές, προβάλλοντας σημαντικές αναφορές και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα κερδίζει 176 Πρώτα Βραβεία σε διαγωνισμούς ζωγραφικής. Paolo Fedeli είναι καντόρος άρρητος της φύσης.

ΛΕΝΕ ΓΙ' ΑΥΤΟΝ:

Ο Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής αδύνατων και αγνώριστων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση. Η περιπλάνησή του ανάμεσα στην Τοσκάνη και τη «μη οικεία» μητρόπολη ενός συγχρόνου δυτικού κόσμου, όπου όλα τα αρχιτεκτονικά τοπία ομοιάζουν στην α-ίσθητη γάγγραια της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να μας φαίνεται και έκπληκτη. Όπως άλλωστε και η μεταβολή της γλώσσας του. Ωστόσο διακρίνουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα στους αγροτόσπιτους, τα λόφια, τους καθαρούς αιθέρες, τα νυχτερινά φώτα, τους λαμπερούς δρόμους από υγρασία, τις μουντές ατμόσφαιρες της αιθαλομίχλης· δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί άνθρωποι, σαν να έχει αποφύγει ο κόσμος, η καθημερινότητα, η εργασία, η αγάπη, ο μίσος, ο ανταγωνισμός, ο ύπνος, το όνειρο, τον φαντασιακό χώρο του καλλιτέχνη, ο οποίος ήθελε να εξαιρέσει από την ποιητική του οτιδήποτε κοινωνικό ή, για να το πούμε σωστά, τον ρεαλισμό. Προφανώς ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλέν θα συμφωνούσε μαζί του, λαμβάνοντας τις κατάλληλες αποστάσεις ανάμεσα στις λέξεις και τα χρώματα:
«Και χρειάζεται να μη διαλέξεις
τις λέξεις σου χωρίς κάποια σφάλματα:
τίποτα δεν είναι πιο αγαπητό από το γκρίζο τραγούδι
στο οποίο το αβέβαιο συνενώνεται με το ακριβές.
Πήγαινε όσο το δυνατόν πιο μακριά από την αχαλίνωτη οξυδέρκεια
από το σκληρό πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο;
που φέρνουν τα δάκρυα των οφθαλμών του γαλάζιου!
Πάρε την ρητορική και γύρνα της τον λαιμό!
Άρα λοιπόν είναι το κλειδί ανάγνωσης για τον Paolo Fedeli: η αυτοαναφορικότητα και το εντυπωσιακό, τα αντικατέστησε με τη ρευστότητα του αβέβαιου. Η ρητορική του καθημερινού β धमνούργου και ο θόρυβος των ασυμφώνων φωνών, τα αντικατέστησε με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η απεικόνιση του αναγνωρίσιμου την έχει αντικαταστήσει με την υπερβατικότητα της οπτικής ποίησης.

Paolo Levi