Anton Kaestner - #410 - S - " Sanguine #1 ".

#410 - S - " Sanguine#1 ".
Μονογραφία, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το Παρισινό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικό πάνω σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτό το έργο δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα βαφής και/ή σπρέι, το τελικό γυαλιστερό αποτέλεσμα —που μοιάζει με την εφαρμογή ρητίνης— είναι μοναδικό.

Διαστάσεις: 12,6" × 9,1" × 0,12" / 32 × 23 × 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Το έργο παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα υψηλής ποιότητας του γερμανικού οίκου Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο υπογράφεται στο πίσω μέρος.
Το πιστοποιητικό γνησιότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετίας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο θείος μου, ένας τεχνίτης & καλλιτέχνης, που άσκησε την επιρροή του και φύτεψε τον σπόρο γι’ αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, experimenting με άμέτρες ακρυλικές ύλες σε σημειωματάρια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με παρέσυρε η μη απεικονιστική ζωγραφική και ο αφαιρετικός εξπρεσιονισμός. Με την πάροδο του χρόνου, και εφόσον θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανάπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς ευθυγραμμίζονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν την οπτική μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη πάντα αποτελούσε μέρος μου, βαθιά σιγοβράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστηριακής διαλογιστικής άσκησης για μένα — ένας τρόπος να απαλλαγώ από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούριο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αληθινές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική. Μέχρι τα τέλη του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τους Κάτω Χώρες.

— Art καριέρα βιογραφικού

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που φιλοξενήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην Τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωθημένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαιές πειραματικές» κινήσεις —οτιδήποτε επιτρέπεται για να διακόψει τη λογική!— να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, και αφήνω περιθώριο αποκάλυψης και ανακάλυψης όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που εναρμονίζεται με τη διαδικασία της αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και ελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, αποδίδοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «μη αναγκαίες ανάγκες», δηλαδή ό,τι πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φωτεινοί.
Κρατώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε «συναισθήμα» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά η εμπειρία του being. Ούτε «άμεση κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου αποτελεί επιδίωξη για τη «ζωή στην καρδιά της ζωής», le vif όπως θα το έλεγε ο γαλλικός φανταστικός συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass προσφέρει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέπτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η διαδραστικότητα του φωτός, του χρώματος και της υφής, καθώς και τα κενά μέρη, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιγνιώδης συνδυασμός «λεπτομέρειες για το κοντινό» και «εξάπλωση για το σύνολο» να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν διεκδικώ ότι γνωρίζω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία εξέτασης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί αντίσταση με τα όριά μου, πίεσή μου να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να καταφέρω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner