Γλυπτό, Santo Obispo - 90 cm - Limewood

Εξαιρετική ελεύθερη γλυπτική ενός Αγίου Επισκόπου, λαξευμένη σε συμπαγές ξύλο, πλήρως ενταγμένη στη Σχολή του Νότου της Γερμανίας (περί το 1600–1700). Μία θαυμάσια τεμάχιο της Απαρχής Περιόδου, χαρακτηρισμένη από τον γραμμικό ιερατικό ηρωισμό του γοτθικού ύστερου κεντροευρωπαϊκού (Spätgotik) και από μια μοναδική ιστορική πατίνα.

Λόγω της γεωμετρικής και άκαμπτης πτώσης των πτυχώσεων του ενδύματος, του αυστηρού προσώπου και της κοντής χαίτης που έχει διαμορφωθεί σε μόνιμα σπειρώματα, το έργο θα μπορούσε να καταταχθεί ως: «Κύκλος Tilman Riemenschneider» ή «Εργαστήριο Hans Bilger». Δικαιολόγηση: Οι περιφερειακοί δάσκαλοι της Φρανκόνια και της Σουαβίας (νότια Γερμανίας) επέβαλαν στις αρχές του 16ου αιώνα αυτή την τυπολογία ιερατικών εικονογραφημάτων. Οι βοηθοί τους και τα τοπικά εργαστήρια αναπαρήγαγαν πιστά αυτόν τον τύπο ξύλινων σκαλιστών χωρίς πολυχρωμία για μικρούς ναούς.

Παρουσιάζεται σε δημοπρασία μια επιβλητική ελεύθερη ξυλόγλυπτη φιγούρα ύψους από τον 17ο αιώνα από έναν άγνωστο μαστό της Γερμανικής Σχολής. Το έργο απεικονίζει τη λατρευτική αξιοπρέπεια ενός Αγίου Επισκόπου, ντυμένου με τα παραδοσιακά εκκλησιαστικά ενδύματα λεπτομερώς λαξευμένα: φέρει μια υψηλή κορυφαία μίτρα (χαρακτηριστική τυπολογία που άρχισε να τυποποιείται στα κεντροευρωπαϊκά εργαστήρια κατά την αλλαγή του αιώνα) διακοσμημένη με σταυρό ανάγλυφο, επένδυση στους ώμους και τον αλβόκι ( alba ) στη μέση, με μια πλέξη στο κορδόνι από την οποία κρέμονται δύο κύκλοι με φούντες.Στυλ και τεχνικά χαρακτηριστικά: Η γλυπτική ξεχωρίζει για την εξαιρετική γραμμική και γεωμετρική επεξεργασία των ενδυμάτων, με πτυχώσεις έντονα κάθετες και οξείες που τελειώνουν καθαρά στα πόδια· χαρακτηριστικό αναγνωριστικό γνώρισμα του γοτθικού ύστερου κεντροευρωπαϊκού (Spätgotik). Το πρόσωπο φέρει σιωπηρή, μυστικιστική και εγκρατή έκφραση, περιβαλλόμενο από μια χαίτη που λύεται σε σταθερά και συμμετρικά μπριόζια που πέφτουν και από τις δύο πλευρές. Σε τεχνικό επίπεδο, το αγαλμάτι έχει κοπεί από ένα μονοκόρυφο, συμπαγές μπλοκ και δεν παρουσιάζει την οπίσθια μερίδα τρυπημένη σε κανάλι. Αυτή η αρχιτεκτονική ιδιότητα εκτιμάται πολύ στην γερμανική εικόνα της εποχής, καθώς πιστοποιεί ότι προοριζόταν να σταθεί εξάρτια, σχεδιασμένη αρχικά να προεδρεύει σε προδέλα θυσιαστηρίου, σε ατομική ωναία ή σε ιδιωτικό ιερό παρεκκλήσιο. Κατάσταση διατήρησης: Το ξύλο εμφανίζει απομάκρυνση αρχαίας πολυχρωμίας ή μεταχρωματίσεων, επιτρέποντας να θαυμάζονται οι λεπτές ενδείξεις των εργαλείων αφαίρεσης χειρός (σκαπάνες) και η βαθιά φυσική οξείδωση που συσσώρευσε στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια σχεδόν πεντακοσίων ετών. Εμφανίζει φθορές επιφανείας λόγω της προχωρημένης του ηλικίας, μικρές ρωγμές συστολής φυσικές του ξύλου σταθεροποιημένες και αρχαίες ενδείξεις σφήνας (καρμόμα) που έχουν ήδη θεραπευθεί και είναι ανενεργές. Τα μισάνοιχτα χέρια μαρτυρούν την έλλειψη των αρχαίων εξαρτημάτων εξόδων (όπως το λειτουργικό ράβδον ή ένα βιβλίο γραπτών), φθορές συνήθεις σε θρησκευτικά κομμάτια της περιόδου που δεν μειώνουν τη συνταρακτική ιστορική αξία του.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ:
Μάικελ Μπαξάνταλ, Michael. The Limewood Sculptors of Renaissance Germany (Yale University Press). Κύρια μελέτη για τη γλυπτική ξύλου που βλέπει το Νότο της Γερμανίας και τις δομές των πτυχώσεων. Kammel, Frank Matthias. Spätgotische Skulptur in Schwaben und Franken (Nürnberg). Ταξινόμηση μεσαίου μεγέθους ιερέων αγίων για περιφερειακούς ναούς κατά τη μεταβολή του 15ου προς τον 16ο αιώνα.
Προερχόμενο από ιδιωτική συλλογή
Σημείωση:
«Για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της τέλειας κατάστασης του έργου, ανάλογα με τον όγκο και τη φύση του, η μεταφορά και η παράδοσή του μπορεί να γίνει από τον ίδιο τον πωλητή»