Gomez Esteban - 1 Original colour drawing - Romántica - 1964

Καλλιτέχνης-σχεδιαστής που ανέπτυξε μεγάλο μέρος της δουλειάς του για τη διεθνή αγορά μέσω πρακτορείου κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960, κυρίως σε ρομαντικά και περιπετειώδη κόμικς, με μετέπειτα επαφές και στον τρόμο.

Ο Gómez Esteban γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1939. Σε ηλικία 17 ετών εντάχθηκε στην ομάδα των σκιτσογράφων της Editorial Bruguera, πραγματοποιώντας πολυάριθμα έργα διαφόρων ειδών για το πρακτορείο Creaciones Editoriales, που ανήκει στην ίδια την εκδοτική, τόσο για την εγχώρια αγορά όσο και για τη διεθνή, κυρίως την αγγλική. Εκεί συνυπάρχει αμέσως με άλλους σκιτσογράφους της ίδιας ηλικίας, όπως ο Luis Martínez Roca και ο Pedro Martínez Henares και πάνω απ’ όλα με τον Enrique Montserrat Boj.
Ήδη από εκείνα τα χρόνια ο Gómez Esteban διακρίνεται για την ικανότητα και την ευκολία με την οποία ζωγραφίζει το γυναικείο σώμα, γι’ αυτό και η καριέρα του τελικά στράφηκε προς το είδος του ρομαντικού. Μέρος του υλικού που δημιούργησε για τα πρακτορεία επανέρχεται σε ισπανικές εκδόσεις, όπως στη συλλογή που ονομάζεται γενικά Sissi. Novelas Gráficas (της Bruguera) ή Rosas Blancas και Brigada Secreta της Toray.
Το 1959 καλείται από τον José María Arman, ιδρυτή της Ibero Mundial de Ediciones (IMDE), ως βασικός σκιτσογράφος στις πρώτες εκδόσεις της εκδοτικής για να εργαστεί υπό πολύ ευνοϊκές συνθήκες (αν και ποτέ τόσο καλές όσο αυτές που προσέφερε η Fleetway μέσω της Selecciones Ilustradas ή Bardon Art) που του δίδει πλήρη ελευθερία δράσης. Έτσι, γίνεται ένας από τους κύριους δημιουργούς της συλλογής Claro de Luna, στην οποία θα υπογράψει εκατοντάδες επεισόδια αρχικά ως M. G. Esteban και αργότερα ως Est., μοιράζοντας το πρωταγωνιστικό μερίδιο με την άλλη αστέρα σκιτσογράφο της IMDE, την Carmen Barbará. Συμμετέχει και σε άλλες συλλογές του ρομαντικού είδους, όπως η Lilian, η Azafata del Aire και η Romántica. Ο σκιτσογράφος φτάνει σε μεγάλη δημοτικότητα σε αυτό το είδος, μετατρέπεται σε πρόσωπο που ζητούσαν οι φανς από όλη τη χώρα· στην εταιρεία λαμβάνονταν σε εβδομαδιαία βάση πλήθος επιστολών που επαινούσαν τον σκιτσογράφο, ζητώντας επιστολές, συναισθηματικές ερωτήσεις, σκίτσα και αφιερωμένες φωτογραφίες. Σύμφωνα με δηλώσεις επαγγελματιών που τον γνώρισαν, θεωρούνταν ισάξιος με τον άλλο μεγάλο καλλιτέχνη των γυναικών, τον Pepe González, που εργαζόταν για SI και τη βρετανική αγορά, ενώ ο Gómez Esteban εργαζόταν για IMDE και την ισπανική αγορά.
Gómez Esteban υπήρξε σκιτσογράφος με αποδεδειγμένη ακρίβεια, πολύ ασφαλής στο πάγωμα της πόζας και στην αναζήτηση δυναμικών σελίδων παρά τον περιορισμένο αριθμό καρέ. Στις ρομαντικές του ιστορίες δοκίμαζε ατμόσφαιρες ομίχλης και διακριτικά περιγράμματα για να επιταχύνει τις φιγούρες, και στα εξώφυλλά του σχεδίαζε τέλειες συνθέσεις, καθαρές και πολύ ελκυστικές. Παράξενα, σε αντίθεση, αποδεικνύεται και ένας αποτελεσματικός δημιουργός τρόμου, καθώς βρωμούσε τα φόντα με δεξιοτεχνία και κατασκεύασε εκφράσεις πόνου ή κακίας όπως κανείς άλλος.

Το 1962 ο Gómez Esteban ανοίγει ένα στούντιο στη γωνία Consejo de Ciento της Βαρκελώνης με τον φίλο του Blas Gallego, ο οποίος προερχόμενος από τον χώρο της διαφήμισης αρχίζει τότε ως σκιτσογράφος κόμικ. Το 1965 κλείνουν το στούντιο και σταματούν να δουλεύουν μαζί. Από τότε, αναπτύσσει περιστασιακές δουλειές για άλλες εκδόσεις της IMDE, όπως οι Gringo και Delta 99. Το 1968, κουρασμένος από το ρομαντικό είδος, ο Gómez Esteban κάνει ριζική στροφή στην καριέρα του και αφοσιώνεται εξ ολοκλήρου στο είδος του τρόμου, στις σειρές Dossier Negro πρώτα και Vampus, Rufus και Vampirella μετά, όλες τους του σκήλου IMDE (μετά εκδόθηκαν από Garbo). Υιοθετεί το ψευδώνυμο Michael G. Esteban για να ασχοληθεί με μερικά από αυτά τα κόμικ, και το ψευδώνυμο Mauvais για να εργαστεί επίσης στο είδος του τρόμου σε περιοδικά των Ediciones Vilmar (Pánico και Escorpión), αν και αυτή η υπογραφή εμφανίζεται και σε περιστασιακές εργασίες προοριζόμενες για άλλα τίτλους. Κάποια από αυτά τα ιστορίες θα επανενταχθούν μετά τον θάνατό του σε εκδόσεις όπως Morbo (της Bruguera) και Delta.

Στα μέσα της δεκαετίας του εβδομήντα φαίνεται στην εργασία του Gómez Esteban εμφανής κόπωση και αδιαφορία, ίσως ως συνεπακόλουθο της προοδευτικής αλκοολικής εξάρτησής του.