Tijs Dragtsma (1992) - A Hush Behind Antennae

Ένας ήχος ησυχίας πίσω από κεραίες κρατά μια μόνο, αιχμαλωτισμένη στιγμή. Ένας επισκέπτης από αλλού υψώνει ένα χέρι προς το στόμα της, τα μάτια ορθάνοιχτα χωρίς να blink, οι κεραίες υψωμένες σαν όργανα που ακόμη ακούν. Τίποτα εδώ δεν κρατιέται εντός μίας μίας φράσης. Κρατιέται εν μέσω σιωπής.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς αποτύπωμα. Χωρίς μελάνι. Η μορφή χαράσσεται επιδερμικά μέσα στην επιφάνεια γυαλισμένου καθρέφτη σε βαθύ πράσινο, εμφανίζεται δια της αφαίρεσης αντί της προσθήκης. Το έντονο περίγραμμα του κρανίου της, η ράχη του λαιμού, το ακανόνιστο πεδίο τεμαχίων που συγκεντρώνονται along την πλευρά της, όλα κρατούνται από ελεγχόμενες χαράξεις, ένα πεδίο λεπτών scratches που πιάνει το μάτι ακριβώς όπου η επιφάνεια έχει αφαιρεθεί, όχι προστεθεί.

Το πράσινο τη φέρνει. Είναι το χρώμα κάτι που δεν ανήκει ακριβώς σε αυτόν τον κόσμο, σε εγρήγορση και δροσερό, ούτε προειδοποιεί ούτε καλωσορίζει. Εναντίον του, η μορφή της φέρει μια αλλοτινή οντότητα που μαύρο ή γκρι καθρέφτης δεν μπορούσαν να της δώσουν, μια ήσυχη υπόμνηση ότι βλέπεται μέσα από ένα χρώμα που δεν ανήκει σε κανένα συγκεκριμένο μέρος.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο διαβάζει ως ένα μόνο γραφικό σήμα, ένα πρόσωπο, ένα υψωμένο χέρι, μια γραμμή φωτός κομμένη από το σκοτάδι. Βήμα πιο κοντά, και αυτή η σαφήνεια μεταμορφώνεται σε ένα πεδίο μεμονωμένων σημειώσεων, καθεµιά μέρος του συνόλου και καμία από αυτές το ίδιο το σύνολο.

Ο καθρέφτης δεν αφήνει ποτέ τον θεατή να σταθεί εκτός του έργου. Το δωμάτιο πίσω της, και το άτομο που βλέπει, εγκαθίστανται στο αντανακλαστικό έδαφος γύρω από τη μορφή, ώστε όποιος προσεγγίζει να γίνεται μέρος του ίδιου ήρεμου εσωτερικού που φαίνεται να παρακολουθεί. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει, η αντίθεση βαθύνει υπό άμεση πηγή, ενώ η εικόνα η ίδια ποτέ δεν αφήνει την επιφάνεια.

Το υψωμένο της χέρι διαβάζεται ως σιωή περισσότερο από χαιρετισμό, μια κίνηση που ζητά ησυχία αντί για ανακοίνωση άφιξης. Τα ευρύχωρα, μη κλειστά μάτια προμηνύουν ύπαρξη φτιαγμένη για να παρακολουθεί αντί να μιλά, παρούσα στο δωμάτιο χωρίς να χρειάζεται ποτέ να εξηγήσει τον εαυτό της. Εκείνη η ένταση, ανάμεσα σε έναν εξωγήινο που κρατάται ακινητοποιημένος στη μέση μιας κίνησης και ένα βλέπων που αιχμαλωτίζεται αντίστοιχα δίπλα της, είναι το ήρεμο φορτίο του έργου.

Ένας ήχος ησυχίας πίσω από κεραίες συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, στην οποία χαραγμένες εικόνες τοποθετούνται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλιού και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέπω σε συμμετοχή.

"Κάποιοι επισκέπτες συστήνονται. Άλλοι απλώς σε παρακαλούν να σ quiet, και να κοιτάς."

Σχετικά με το Art on Mirror – Green

Το Art on Mirror αποτελεί ένα σώμα έργων όπου η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλιού, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά πράσινη καθρέφτη επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι χαράξεις υπάρχουν πάντοτε, φωτεινές έναντι του χρώματος, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντανακλά το δωμάτιο, το φως του ήλιου και το άτομο που βλέπει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα αχνό σχήμα κρατημένο σε ένα πεδίο πράσινου. Βήμα πιο κοντά και το έργο ανοίγει σε ένα ευαίσθητο ιστό από μεμονωμένες γραμμές, λεπτές και μελετημένες, καθεμιά ουσιώδη για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσα τους, ο καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, ώστε τα περιβάλλοντα στο έργο να αλλάζουν με τη θέση που κρεμάται, ενώ η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το πράσινο έδαφος απορροφά και αντικατοπτρίζει, οι χαράξεις πιάνουν και κρατούν, και υπό ένα εστιακό προβολέα το αντίθεση βαθύνει μέχρι η μορφή να πάρει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Με ήπιο φως το χρώμα προβάλλεται μπροστά και το έργο καταλήγει σε μια πιο ήρεμη εγγραφή, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το πράσινο είναι το χρώμα της ανάπτυξης, των δασών και των πραγμάτων που επιστρέφουν. Αυτό είναι το συναισθηματικό υπόβαθρο εντός του οποίου κάθε έργο σε αυτή τη σειρά τοποθετείται, και τα υποκείμενα επιλέγονται να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη εικόνα του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Όπου τα μαύρα έργα αντλούν δύναμη από την απουσία, αυτά αντλούν από την ανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το Υλικό, η Δομή, το φως και το συναίσθημα συνδυάζονται.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε πράγματος που δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε δυναμικό έργο προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ ό,τι είναι ορατό και ό,τι παραμένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάκλαση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνενώνονται. Δεν αποτελεί μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν μορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και το όραμα να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, πρόθετικά και ζωντανά.