Tijs Dragtsma (1992) - Tears Traced in Red

Μια μοναδική μορφή αναδύεται από το βαθύ κόκκινο, μισά held σε σκιά, μισά παγιδευμένη σε ένα πεδίο λεπτών γραμμών που πιάνουν το φως σαν ανάσα που τραβιέται. Κάτω από το φρύδι και το μάγουλο κυλούν μακριές, προσεκτικές γραμμές, σταγόνες παγωμένες στη πτώση, ο οπτικός αντίλαλος ενός μόνο κολοσσιαίου πινελιού που μετατράπηκε σε κάτι πιο κοντά σε πληγή απ’ ότι σε εικόνα. Αυτό είναι Τα Δάκρυα Απεικονισμένα με Κόκκινο.

Τίποτα εδώ δεν προστέθηκε. Το πρόσωπο, οι πτώσεις των γραμμών, οι σκορπισμένες σημειώσεις πάνω στο πλάκα, όλα υπάρχουν επειδή αφαιρέθηκε υλικό αντί να προστεθεί. Ένα πεδίο από ατομικές σημειώσεις δούλευε σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλιού, και όπου η επιφάνεια παρέμεινε ανέπαφη, παραμένει σκούρο και κλειστό, ένα αληθινό μαύρο που δίνει βάρος στα μάτια και στο hairline έναντι της λάμψης.

Το Κόκκινο δεν είναι επιλογή φόντου, είναι το ίδιο το χρώμα του υποκειμένου. Μεταφέρει το πικρό δάκρυ που δεν θα μείνει καθαρό, το κοκκίνισμα ενός συναισθήματος που είναι υπέρμετρο για να το κρατήσεις σιωπηλό, τον παλμό που βρίσκεται λίγο κάτω από το δέρμα. Μέσα σε αυτήν την συγκεκριμένη απόχρωση του κόκκινου, ο πόνος διαβάζεται πιο πολύ σαν κλίμα στο οποίο το πρόσωπο ζει πάντα.

Η εικόνα δεν χρειάζεται φως για να υπάρξει. Είναι πάντα εκεί, παρούσα στην επιφάνεια είτε το δωμάτιο φωτίζεται απαλά είτε δραματικά. Τι αλλάζει το φως είναι το βάθος, όχι η παρουσία, υπό γωνία πιο αιχμηρή οι γρατζουνιές μαζεύουν περισσότερο αστραπή και η αντίθεση μεταξύ της λάμψασας επιδερμίδας και των μαύρων βαθουλωμάτων γύρω από τα μάτια δυναμώνει. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την αγριεύει.

Γύρω από το πρόσωπο, και στο ανέπιπτο κόκκινο ανάμεσα στα σημάδια, φαίνεται ο ίδιος ο χώρος. Όποιος στέκεται κοντά, διπλώνεται σε αυτήν την ανάκλαση, έλκεται στο ίδιο πεδίο κόκκινου που κρατά τη μορφή, ώστε ο θεατής να μην κοιτάζει πλέον μόνο τη θλίψη αλλά να βρίσκεται μέσα στο χρώμα της.

Τα Δάκρυα Απεικονισμένα με Κόκκινο συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, όπου σαρωμένες εικόνες τοποθετούνται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλιού και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέμμα σε συμμετοχή.

"Ορισμένα δάκρυα δεν πέφτουν, παραμένουν χαραγμένα στην επιφάνεια, περιμένοντας να γίνουν ορατά."

Σχετικά με το Art on Mirror – Red

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέφτη γυαλιού, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κοπεί σε μια βαθιά κόκκινη καθρεπτιζόμενη επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι γδαρσίσεις υπάρχουν πάντοτε, φωτεινές απέναντι στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντανακλά το δωμάτιο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτάζει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρά και ολοκληρωμένα, ένα χλωμό μορφή κρατημένη σε ένα πεδίο κόκκινου. Πλησιάζοντας, το έργο ανοίγει σε μια ευαίσθητη πλέξη από ατομικά σημάδια, λεπτά και προμελετημένα, καθένα ουσιώδες για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους ο καθρέφτης κάνει ό,τι κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι ώστε το περιβάλλον στο έργο να αλλάζει με τον χώρο όπου κρεμιέται, ενώ η ίδια η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την αγριεύει. Το κόκκινο υπόβαθρο απορροφά και ανακλά, οι χαραγμένες γραμμές πιάνουν και κρατούν, και υπό έναν εστιασμένο προβολέα το αντίθεση βαθαίνει μέχρι η μορφή να λάβει μια γλυπτή, σχεδόν φωσφορίζουσα ποιότητα. Σε πιο απαλό φως το χρώμα προβάλλει και το έργο καταλήγει σε μια ήσυχη καταγραμμένη εκδοχή, χωρίς ποτέ να χάνει το θέμα του.

Το Κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος, της φωτιάς και κάθε τι που δεν μπορούμε να διατηρήσουμε ήρεμο. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος κατά το οποίο κάθε έργο σε αυτή τη σειρά εδράζεται, και τα θέματα επιλέγονται ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε ένα νέο έδαφος. Ενώ τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την απουσία, αυτά τα έργα την αντλούν από την ανάκλαση. Ο θεατής πλέον όχι μόνο κοιτάζει το έργο. Είναι μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναισθηματισμός συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου ξεκινά συχνά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια μπορεί να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα ξεπηδούν μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που παραμένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάδραση και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.