Tijs Dragtsma (1992) - Bruce Lee Cut From the Beam

Bruce Lee Cut From the Beam τον κρατά στιγμιαία πριν από το χτύπημα, γροθιές υψωμένες, βάρος χαμηλό, ολόσωμη σπονδή σε μια στάση που χρειάζεται καμία λεζάντα για να αναγνωριστεί. Τίποτα από τον μαχητή δεν εξηγείται ρητά. Το πρόσωπο μένει καθαρό σκοτεινό, τα χαρακτηριστικά κλειστά, και είναι η στάση μόνη, η ετοιμότητα στους ώμους και η έκταση των ποδιών, που μεταφέρει ποιος είναι.

Πάνω από αυτόν, μια μεμονωμένη ακτίνα φωτός πέφτει από το σκοτεινό, και αυτή η δέσμη είναι όπου πραγματοποιείται η εργασία. Ένα πεδίο από ατομικά αποτυπώματα έχει χαραχτεί σε βαθύ κόκκινο καθρέπτη γυαλί, πυκνό όπου το φως είναι ισχυρότερο, αραιώνοντας καθώς φτάνει στο δάπεδο, έτσι ώστε η ίδια η δέσμη να φαίνεται να αποτελείται από κτυπημένα σπίρτα αντί για μπογιά. Το σχήμα κάτω από αυτήν παραμένει σχεδόν εντελώς μαύρο, μια σιλουέτα που διατηρεί το έδαφος μέσα στο φως αντί να διαλυθεί σε αυτό.

Το κόκκινο φέρει τη δική του φόρτιση εδώ. Είναι το χρώμα του αίματος και της μάχης, ενός σώματος που έχει οδηγηθεί στα άκρα του, και ενάντια σε αυτό οι αχνές γρατζουνιές διαβάζονται σαν σπίθες που πέφτουν από επαφή. Η εικόνα δεν εφαρμόζεται πάνω στην επιφάνεια. Υφίσταται επειδή υλικό έχει αφαιρεθεί, ένα ελεγχόμενο πεδίο επιφανειακής βλάβης που πιάνει το βλέμμα ακριβώς όπου η φωτεινή γραμμή στην αρχική εικόνα θα είχε πέσει.

Επειδή η επιφάνεια είναι καθρέπτιστη, ο χώρος εισέρχεται στο έργο. Οι τοίχοι της γκαλερί, άλλες κορνίζες, το περίγραμμα του θεατή καθίστανται στο κόκκινο γύρω από τον μαχητή και επιπλέουν πάνω από τον στιλβωμένο χώρο ανάμεσα του, έτσι ώστε όποιος στέκεται απέναντι στο έργο να γίνεται μέρος του σκηνικού του. Η δέσμη από γρατζουνιές παραμένει σταθερή, ανεξάρτητα από το ποιος κοιτάζει, παρούσα στον φως της ημέρας όσο και υπό έναν προβολέα.

Ο φωτισμός δεν δημιουργεί την εικόνα εδώ. Την οριοθετεί βαθύτερα, ενισχύοντας τη διαφορά μεταξύ της ακτινοβολούσας δέσμης και του μαύρου βάρους του σώματος μέχρι ολόκληρη η στάση να ηχεί. Γυρίστε μακριά και ο μαχητής παραμένει ακριβώς εκεί που ήταν, πιασμένος στον ρυθμό της ανάσας κάτω από το δικό του ιδιωτικό προβολέα.

Bruce Lee Cut From the Beam συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, στην οποία χαραγμένες εικόνες τοποθετούνται σε χρωματιστό καθρέπτινο γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημία δεν αποτελεί καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέπω σε συμμετοχή. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Η ηρεμία που κρατείται στις ακμές ενός χτυπήματος, φωτισμένη από πάνω, κομμένη από το κόκκινο."

Σχετικά με το Art on Mirror – Red

To Art on Mirror είναι ένα σώμα έργου στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε χρωματιστό καθρέπτινο γυαλί, και ο κόσμος μπροστά στο έργο γίνεται μέρος αυτού. Κάθε γραμμή κόβεται σε μια βαθιά κόκκινη καθρεπτινή επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι γρατζουνιές είναι πάντα εκεί, φωτεινές ενάντια στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους διατηρεί τον χώρο, το φως της ημέρας και το άτομο που κοιτάζει.

Από απόσταση, η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα αχνό σχήμα που κρατείται σε ένα πεδίο κόκκινου. Κοντύτερα βήματα αποκαλύπτουν μια ευαίσθητη αράχνη από μεμονωμένες γραμμές, λεπτές και συνειδητές, κάθε μια ουσιώδης για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσα τους το καθρέπτισμα κάνει ό,τι κάνει ένα καθρέφτης. Μεταφέρει τον χώρο και τον θεατή στην σύνθεση, έτσι ώστε το περιβάλλον στο έργο να αλλάζει με τον τόπο όπου κρέμεται, ενώ η εικόνα παραμένει σταθερή στη θέση της.

Ο φωτισμός δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οριοθετεί. Το κόκκινο έδαφος απορροφά και αντανακλά, οι χαραγμένες γραμμές πιάνουν και κρατούν, και υπό έναν εστιακό προβολέα η αντίθεση βαθύνει μέχρι η μορφή να πάρει γλυπτικό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα. Με πιο απαλό φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο εγκαθίσταται σε ένα ήρεμο καταγραφικό, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος, της φωτιάς και όλων όσα δεν μπορούμε να μείνουμε ήρεμοι. Αυτό είναι το συναισθηματικό έδαφος απέναντι στο οποίο κάθε έργο σε αυτή τη σειρά τίθεται, και τα θέματα επιλέγονται ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Art on Mirror συνεχίζει την γρατζουνισμένη απεικόνιση του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Ενώ τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την απουσία, αυτά τα έργα την αντλούν από την ανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο. Ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη στατική στυλ, αλλά εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναισθήματα έρχονται μαζί.

Η εργασία μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα ενώνει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με εκπλήσσει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

To TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις ενώνονται. Είναι όχι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που να αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.