Tijs Dragtsma (1992) - Ember Dots on a Sleeping Cheek

Κλείνει τα μάτια της. Στο Ember Dots on a Sleeping Cheek, μια ηρωίδα δανεισμένη από τη γλώσσα των ρομαντικών και πολεμικών κόμικ της δεκαετίας του 1960 γυρίζει το πρόσωπό της από την ιστορία και απλώς ξεκουράζεται· και αυτή η ακινησία, όχι το δράμα της σκηνής από την οποία προέρχεται, επιβιώνει στο καθρέπτισμα της γυάλινης επιφάνειας.

Τίποτε εδώ δεν προστέθηκε. Ούτε χρώμα, ούτε εκτύπωση, ούτε μελάνι δεν απλώθηκε πάνω σε αυτή την επιφάνεια. Η εικόνα υπάρχει μόνο εκεί όπου αφαιρείται η επιφάνεια: ένα εν κατάσταση χώρο από μεμονωμένα ίχνη που γκρεμίζονται σε βαθύ κόκκινο κίτρινο γυαλί καθρέφτη, αριστερές για να αιχμαλωτίσει το φως του δωματίου όπως η επιδερμίδα αιχμαλωτίζει ένα φως λάμπας. Το βαρύ περίγραμμα του καπελακίου της, τα μισότοντα σκόρπια σαν σπίθες across το μάγουλο και τη σιαγόνα της, το μαλακό βάρος των κλειστών ματιών της, όλα ταύτα σχεδιάζονται από την απουσία, από ό,τι έχει αφαιρεθεί αντί από ό,τι έχει τοποθετηθεί επάνω.

Το κόκκινο φέρνει το αίσθημα εδώ. Είναι το χρώμα ζεστασιάς που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το δέρμα, μια φιλική ρόδινη έκφραση, ένα κάτι που βρίσκεται σε χαμηλό αλλά λαμπερό βαθμό αντί να καίει, όπως αποτυπώνεται στις ember dots που φαίνεται να πλέουν και να αφήνονται πάνω στο sleeping πρόσωπό της. Το χρώμα δεν διακοσμεί την εικόνα· είναι η θερμοκρασία της στιγμής αυτής, ιδιωτική, ζεστή, απροστάτευτη.

Σε κοντινή απόσταση το πρόσωπο διαλύεται σε поле γρατζουνιών, τραχιών υφών κουκκίδων και παχιών περιγραμμάτων που χωρίζονται από πλατιά μαύρα περιθώρια και ένα βαθύ, αφύσικο κενό γύρω της. Λαμβάνοντας βήμα πίσω, ξανασυναρμολογείται σε ένα ενιαίο ήρεμο προφίλ, μεγαλοπρεπές ενάντια στο κόκκινο. Το έργο ζητά και αποστάσεις, την οικειότητα του ίχνους και τη διαύγεια ολόκληρου.

Ο καθρέπτης ποτέ δεν σε αφήνει να σταθείς απέναντι στην εικόνα. Γύρω από το σταματημένο της πρόσωπο, το δωμάτιο στο οποίο στέκεσαι, οι φωτιστικοί του, οι τοίχοι του, οι περαστικοί του, εμφανίζονται στο αδιαπέραστο γυαλί, έτσι ώστε η δική σου αντανάκλαση να κάθεται δίπλα στη δική της. Εκείνη κοιμάται, εσύ κοιτάς, και για μια στιγμή και οι δύο κρατιούνται στο ίδιο κόκκινο επιφάνειας.

Το φως δεν δημιουργεί το πρόσωπο. Το ακονίζει, βαθαίνει τη φλόγα των ατελειωμένων σημείων και τη χλωμή γραμμή του μάγουλου της, ενώ η αντανάκλαση γύρω της μεταβάλλεται με το δωμάτιο, η εικόνα ίδια ποτέ δεν κινείται. Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, στην οποία γρατζουνισμένες εικόνες τοποθετούνται σε έγχρωμο γυαλί καθρέπτη και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Το έργο αυτό είναι μοναδικό.

“Ακόμη και κοιμισμένη, κρατά το δωμάτιο κοντά της και το τραβάει στο φως της.”

Σχετικά με το Art on Mirror – Red

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράσσεται σε έγχρωμο γυαλί καθρέφτη, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος του. Κάθε γραμμή κόβεται σε βαθύ κόκκινο καθρέπτη από ακρυλικό γυαλί. Οι γρατζουνιές είναι πάντα εκεί, φωτεινές έναντι του χρώματος, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντανακλά το δωμάτιο, το φως της ημέρας και το άτομο που βλέπει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα χλωμό σώμα σε ένα πεδίο κόκκινου. Πλησίασε και το έργο ανοίγει σε ένα ευαίσθητο ιστό από μεμονωμένα ίχνη, λεπτά και σκόπιμα, κάθε ένα ουσιώδες για το σύνολο. Πίσω και ανάμεσά τους το ίδιο το καθρέπτισμα κάνει ό,τι κάνει ο καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη συνθεση, έτσι οι περιβάλλοντες στο έργο αλλάζουν με τον τόπο στον οποίο κρέμεται, ενώ η εικόνα διατηρείται σταθερά στη θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το κόκκινο υπόβαθρο απορροφά και αντανακλά, οι γρατζουνισμένες γραμμές αγγίζουν και κρατούν, και υπό ένα εστιακό φακό το αντίθεση ενισχύεται μέχρι το πρόσωπο να πάρει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Με πιο ήπιο φως το χρώμα προβάλλεται και το έργο μετατίθεται σε μια πιο ήσυχη εγγραφή, χωρίς ποτέ να χάσει το αντικείμενο του.

Το κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος, της φωτιάς και όλων όσων δεν μπορούμε να μείνουμε ήρεμοι γι' αυτά. Αυτό αποτελεί το συναισθηματικό έδαφος με το οποίο κάθε έργο σε αυτή τη σειρά τοποθετείται, και τα θέματα επιλέγονται ώστε να ανήκουν σε αυτό.

Το Art on Mirror συνεχίζει την γρατζουνισμένη εικόνα του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε μια νέα βάση. Όπου τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την απουσία, αυτά τα έργα από ανάκλαση την αντλούν. Ο θεατής δεν κοιτά μόνο πλέον το έργο· ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με ονομάζομαι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθηματικότητα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και τη συναισθηματική παρουσία.

Μ' ενδιαφέρει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και τρωτότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ του ορατού και του τι αφήνεται ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την ανάδραση και συνεχίζει να αποκαλύπτει τον εαυτό του με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο συγκεντρώνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν αποτελεί μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.