Tijs Dragtsma (1992) - A Sword Held Against Erosion

Ενας πολεμιστής βρίσκεται εν κινήσει, τοξοειδές σπαθί υψωμένο, το σώμα κολλημένο ανάμεσα στην αντίσταση και τη διάλυση. Εκεί που του έπρεπε να είναι ολόκληρο το κεφάλι, αυτό διασκορπίζεται αντί γι' αυτό, σπάζοντας σε ένα πλάνι ομίχλης από θραύσματα που ανεβαίνουν στο σκοτάδι. Δεν χαμηλώνει τη λάμα. Το κρατάει σαν να ήταν η τελευταία μορφή αντίστασης που του απομένει.

Αυτή είναι η εικόνα στην καρδιά του A Sword Held Against Erosion, μια κλασική μορφή χαραγμένη στη γλώσσα του αρχαίου μαρμάρου, παγιδευμένη τη στιγμή που η ιστορία της αρχίζει να λυώνει. ο κίονες τον οποίο πιάζει ήδη είναι σπασμένος. Το πρόσωπο κάτω από τα σγουρά μαλλιά ήδη φεύγει. Μόνο ο βραχίονας, το στήθος και η λαβή του σπαθιού μένουν σταθερά, αρνούμενοι την πτώση.

Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Το σχήμα υπάρχει μόνο όπου η επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού έχει ανοιχτεί από ελεγχόμενες γρατσουνιές, ένα πεδίο λεπτών σημαδιών που συγκεντρώθηκαν μέχρι ένα σώμα, μια λεπίδα και ένας διαλυόμενος κεφαλός να ξεπετάγονται από το σκοτάδι. Η εικόνα δεν εφαρμόζεται στην επιφάνεια, γίνεται αφαιρώντας κάτι από αυτήν.

Το έργο είναι πάντα παρόν, με ή χωρίς άμεσο φως. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα εδώ, την οξύνεται, βαθαίνοντας τη αντίθεση όπου οι χαραγματιές πιάνουν και συγκεντρώνουν, ώστε ο κορμός και ο υψωμένος βραχίονας να διαβάζονται ως πεδία ήσυχου φωτισμού ενώ ο διαλυόμενος κεφαλός αιωρείται πάνω σαν μνήμη που χάνει το σχήμα της. Από απέναντι ενός δωματίου η μορφή διαβάζεται ως μα monumental, μια ενιαία δραματική σιλουέτα στο σκοτάδι. Σε κοντινή απόσταση, μετατρέπεται σε ένα πεδίο ατομικών σημαδιών, κάθε ένα μέρος ενός σώματος που βρίσκεται εκεί και ήδη φεύγει.

Υπάρχει μια δεύτερη ιστορία κάτω από την πρώτη, ο τύπος της Τέχνης με Γρατσουνιές που επιστρέφει, πώς η εξουσία διατηρεί τον εαυτό της ενωμένο ακόμη και όταν διαλύεται, πώς η ιστορία είναι ένα πράγμα που αγγιζούμε σφιχτά τη στιγμή που αισθανόμαστε πως γλιστρά. Το σπαθί εδώ δεν υψώνεται σε θρίαμβο. Υψώνεται ενάντια στην ίδια τη διάβρωση, ενάντια στον χρόνο, ενάντια στη σταδιακή διασπορά που έρχεται για κάθε μνημείο τελικά.

A Sword Held Against Erosion συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία μια εικόνα χτίζεται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς της επιφάνειας αντί μέσω χρωμάτων ή εκτύπωσης, και όπου αυτή η ίδια η ζημιά γίνεται τρόπος έκφρασης για το τι παραμένει όταν τα πάντα έχουν φθαρεί. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Ακόμη κι όταν σκορπίζει, δεν χαμηλώνει τη λάμα."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε εργασία ξετυλίγεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατσουνιές που πιάνουν το φως και βγάζουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ασήκωτες. Ό,τι φαινόταν στερεό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ από γραμμές, κάθε μία μια σκόπιμη κίνηση, κάθε μια ουσιώδης ολόκληρο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνεται. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι γρατσουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει διάβαση πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή στέκεται καθαρή και ορισμένη. Από άλλη εξαφανίζεται και επιστρέφει στη σιωπή από την οποία προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί πραγματικά. Κάτω από ένα εστιακό φωτισμό, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα αποκτά γλυπτό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη της γρατσουνιάς είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτραίτο, το σώμα δεν παραμένει ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φως και σκιά, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε συγκεκριμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται στην ηρεμία. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την γαλήνη, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε χάραγμα κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φως.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από την ακμάζουσα επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα ενώνουν τις δυνάμεις τους.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ορατού και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τον προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο αυτές οι αναζητήσεις συγκεντρώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν επηρεασμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.