Tijs Dragtsma (1992) - A Wing Against the Dark

Σε αυτή τη δουλειά, ένας λευκός κύκνος καμπυλώνει το σώμα πάνω από μια κοιμώμενη γυναίκα, ένα τεράστιο φτερό υψωμένο σαν ασπίδα ενάντια στο περιβάλλον μαύρο. Ο χειρισμός αυτός διαβάζεται ως ταυτόχρονα προστασία και προειδοποίηση, τρυφερότητα που κρατείται μια ανάσα από την κίνδυνο, πιασμένη κάτω από ένα μόνο σκληρό φως που πέφτει από πάνω, με αχνό κόκκο και αιωρούμενη σκόνη να αιωρείται σε αυτό το φως. Είναι αυτή η αμφισημία που δίνει στο έργο την ήσυχη θεατρικότητα του.

Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα χαράσσεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, χτισμένη μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί για οτιδήποτε προστιθέμενο από πάνω. Όπου ένας άλλος καλλιτέχνης θα έβαφε χρωστική· αυτό το έργο διαμορφώνεται με το να αφαιρείς, στιγμή προς στιγμή, μέχρι ένα φτερό, ένα κοιμώμενο πρόσωπο και ένα πεδίο καθαρού μαύρου να ξεπροβάλλουν από ό,τι κάποτε ήταν μια απλή σανίδα.

Η εικόνα υπάρχει πάντα, με το φως της ημέρας όσο και σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οριοθετεί. Καθώς μετακινείται το φως, το φτερό και η κοιμώμενη φιγούρα κινούνται ανάμεσα στην καθαρότητα και τη σιωπή, η αντίθεση βαθαίνει υπό άμεση πηγή και ξανακατασταίνει καθώς σβήνει. Διαβάζεται διαφορετικά από κάθε γωνία, χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα από κάτω.

Βλέποντας από απέναντι σε ένα δωμάτιο, η σύνθεση διατηρεί μια ενιαία δραματική, σχεδόν παλιο-δασκάλικη ζωγραφιά, με βαθύ μαύρο και γλυπτό λευκό. Πλησιάζεις περισσότερο και η ίδια εικόνα ανοίγει σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χαραγών, που λύνονται σε ολόκληρο όταν απομακρυνθείς. Ένα έργο σχεδιασμένο για αποστάσεις, ταυτόχρονα μεγεθυμένο και οικείο.

Ο κύκνος κουβαλά τη μακρά ιστορία του ως σύμβολο χάριτος, πίστης και άγρυπνης, αστείρευτης προστασίας, και εδώ αυτή η ιστορία στρέφεται προς κάτι πιο ευάλωτο, μια γυναίκα που κοιμάται, άγνωστη στο ότι ο φύλακας τη φρουρεί ή στο ότι το σκοτάδι πατάει από κάθε πλευρά. Το φτερό γίνεται ένα όριο ανάμεσα στην ανάπαυση και τη απειλή, σχεδιασμένο όχι με μελάνι αλλά με την επιφάνεια καθ’ αυτή.

A Wing Against the Dark συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα χτίζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποια πράγματα φυλάσσονται όχι από καλύβες, αλλά από φτερά."

Σχετικά με το Art with Scratch

Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνιών που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημείων. Ωραία, εύθραυστη και σχεδόν ασήκωτη. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, κάθε μια από τις οποίες είναι μια συνειδητή κίνηση, καθεμιά σημαντική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οριοθετεί. Το μαύρο επιφανειακό απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται κατά την επιφάνεια, η εικόνα σώζεται. Από μια γωνία η φιγούρα διακρίνεται ξεκάθαρα και ορισμένα. Από μια άλλη μαλακώνει και επιστρέφει στη νύχτα από την οποία προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτή η προσωπογραφία, το πρόσωπο δεν παραμένει ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται ότι βγαίνει από το μαύρο. Άλλοτε, επιστρέφει στη σιγή. Εκείνο το κίνηση, ανάμεσα στην ακρίβεια και την ηρεμία, κάνει το έργο να ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που σημάδεψαν τον χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια αναπνοή, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τις Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από την αδιάκοπη επιθυμία να εξερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να μετατραπεί σε οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στον πυρήνα όλων όσα δημιουργώ.

Στον TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσα από απουσία, σκιά, αντανάκλαση ή ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και τη συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο συγκεντρώνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν αποτελεί μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από τη περιέργεια, την ακρίβεια και την επιδίωξη να δημιουργώ έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.