Tijs Dragtsma (1992) - Bowie Dissolving Into Berlin

Το ήμισυ του προσώπου ανεβαίνει από το σκοτάδι. Το άλλο ήμισυ ήδη αποχωρεί, διαχωρισμένο σε έναν τοίχο από θραύσματα, σωρό μπάζα, σύρμα, σχισμένη δομή, τα οστά μίας διαιρεμένης πόλης. Αυτό είναι ο Bowie στο Βερολίνο, τα χρόνια που ήρθε εδώ να εξαφανιστεί και βρήκε τον εαυτό του αντί γι’ αυτού.

Το μάτι που παραμένει φαίνεται ευθεία μέσα από εμάς. Είναι το μόνο σταθερό σημείο σε ένα πορτρέτο που αρνείται να μείνει ακίνητο. Γύρω από αυτό, ο άνθρωπος σπάει σε αρχιτεκτονική, σαν ταυτότητα καθ’ εαυτόν να είναι κάτι χτισμένο, και κάτι που θα μπορούσε εξίσου εύκολα να διαλυθεί λίθο προς λίθο.

Χωρίς μπογιά. Χωρίς αντίγραφο. Χωρίς μελάνι. Το πρόσωπο και η ερείπωση γύρω από αυτό χαράχτηκαν στη επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, ο έλεγχο επιφανειακή ζημιά αντικαθιστά το χρωστήρα. Η εικόνα δεν εφαρμόζεται στην επιφάνεια, αλλά κόβεται από αυτήν, πραγματικός την στιγμή που κοιτάς και αμετάβλητη από το δωμάτιο γύρω της.

Το φως δεν δημιουργεί αυτή την εικόνα. Την ακονίζει. Υπό άμεση πηγή, οι γρατζουνιές πιάνουν και η αντίθεση βαθαίνει, το πεδίο συντρίμμιας αποκτά βάρος και σκιά, το μάτι διατηρεί τη θέση του. Περιφέρεσαι γύρω της και διαβάζεται διαφορετικά από κάθε γωνία, το πρόσωπο ποτέ δεν χάνεται, απλώς αναδρομολογείται.

Από απέναντι σε ένα δωμάτιο διαβάζεται ως ένα ενιαίο, μνημειώδες πορτρέτο, μισό άνθρωπος, μισό συντρίμμια. Κοντινά dissolves σε ένα πεδίο αμέτρητων ατομικών γρατζουνιών, μια επιφάνεια που είχε αποσυναρμολογηθεί για να ξαναενώσει έναν άνθρωπο.

Bowie Dissolving Into Berlin συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής ζημιάς αντί χρωστικής ή εκτύπωσης. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Ήρθε σε μια διαιρεμένη πόλη για να βρει το μέρος του εαυτού του που ήταν ακόμη ολόκληρο."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι μια σειρά έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χάραξη γραμμή προς γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο προκύπτει μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημείων. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν ελαφρύ. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα τρυφερό δίχτυ γραμμών, καθεμία ενός σκόπιμου χεριού, κάθε μία ουσιώδης για ολόκληρο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο πεδίο απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανάκλαζουν. Καθώς το φως αλλάζει πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνία το σχήμα παραμένει σαφές και ορισμένο. Από την άλλη χαλαρώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως προβολής, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συνεκτικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Και παρόλα αυτά το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε επικύρωση.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το фигуρα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φως και σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωράOut of darkness. Σε άλλες, επιστρέφει στη σιγή. Είναι μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την γαλήνη, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χέρι. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και ο συναισθηματισμός συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς λεπτομέρεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου αντιμετωπίζεται ως ο δικός του κόσμος, με δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα ξεπροβάλλουν μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αρχ originality, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγεύει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ό,τι visible και ό,τι αφήνεται ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνταιριάζονται. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, πρόθεσι και ζωντανά.