Tijs Dragtsma (1992) - Climbing Toward a Single Glow

Αναρρίχηση προς ένα Μοναδικό Φως αρχίζει στο σκοτάδι. Ένας σκάλωμα ανεβαίνει μέσα από επίπεδα προς επίπεδα, καθένα καταπίνεο από τη σκιά, μέχρι ο τρίτος όροφος να κρατά το μόνο φως σε όλη την ανάβαση. Ένα μόνο σχήμα κινείται προς αυτό, ένα βήμα τη φορά, αδύναμο να δει τι περιμένει πέρα από τη λάμψη, πιστεύοντας μόνο ότι υπάρχει εκεί.

Η εικόνα δεν ζωγραφίζεται ή τυπώνεται πάνω στο ακρυλικό γυαλί. Χάρασσεται σε αυτό, σχεδιάζεται μέσα από ελεγχόμενη φθορά της επιφάνειας αντί να προστεθεί από πάνω. Χρώμα; Καμία μπογιά. Καμία εκτύπωση. Καμία μελάνι. Αυτό που βλέπεις είναι ό,τι έχει αφαιρεθεί μέχρι να αναδυθεί το σκάλωμα, η σκιά και το ανέρχον figure από την ίδια την επιφάνεια.

Το έργο είναι πάντα ορατό, είτε σε ημέρα είτε σε ένα αχνό δωμάτιο. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ορθώνει. Κάτω από μια άμεση πηγή, οι γαργαλιές πιάνουν και κρατούν το φως, η αντίθεση βαθύνει, το σκάλωμα πέφτει βαθύτερα στο μαύρο και η φωτισμένη προσγείωση καίει πιο έντονα. Διαβάζεται διαφορετικά από κάθε γωνία, χωρίς ποτέ να χάσει την εικόνα από κάτω.

Από απόσταση το κομμάτι διαβάζεται ως μια δραματική σκηνή, ένα μοναδικό φως που αιωρείται σε ένα πεδίο μαύρου. Πλησίασε πιο κοντά και η βεβαιότητα διαλυθεί σε ένα πεδίο ελεγχόμενων χαραγών, καθεμία μέρος μιας ευρύτερης δομής και καμία από αυτές δεν έχει νόημα από μόνη της.

Το θέμα φέρει το δικό του βάρος. Μια σκάλα με προσγειώσεις αφήνονται σκοτεινές είναι ένα οικείο σχήμα για φιλοδοξία, για πίστη, για οδύνη, για κάθε επιδίωξη όπου μόνο ένα σημείο εμπρός φωτίζεται και όλα πριν και μετά μένουν άγνωστα. Το άτομο ανεβαίνει anyway. Πρόκειται για μια εικόνα για το να προχωράς προς το μόνο φως που βλέπεις, χωρίς να χρειάζεται να δεις τις προσγειώσεις πέρα από αυτό.

Αναρρίχηση προς ένα Μοναδικό Φως συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch (Τέχνη με Χάραγμα) του Τijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί για βαφή ή εκτύπωση. Μολυβώδης γλώσσα εικόνας όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποιες σκάλες αναρριχώνται ένα σκοτεινό προσγείωση τη φορά, προς ένα φως που ποτέ δεν εξηγεί τον εαυτό του."

Σχετικά με την Art with Scratch

Η Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά αφήνεται ελεύθερη. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεπροβάλλει μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημείων. Λεπτή, εύθραυστη και σχεδόν αβαρής. Ό,τι φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα εύθραυστο δίχτυ γραμμών, κάθε μίας εκούσιο σωστός χειρονομία, κάθε μία ουσιαστική για το ολικό.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ορθώνει. Το μαύρο επιφανεια absorbs, ενώ οι γραμμές που χαράσσονται αντανακλούν. Καθώς το φως κινείται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνία το άτομο φαίνεται ξεκάθαρο και ορισμένο. Από μια άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως προβολέα, η αντίθεση βαθύνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο καθηλωτικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό τον πορτρέτο, το άτομο δεν είναι ποτέ πλήρως καθορισμένο. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προβάλλεται από το μαύρο. Άλλες, να κατεβαίνει σε ηρεμία. Είναι μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Για τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναισθήμα θα συγκρατούν.

Το έργο μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με μια νέα γλώσσα. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

ΜΕσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα κατασκευάζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα προκύπτουν μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι δέσμευση στην πρωτοτυπία, καθαρότητα και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγεύει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και εύθραυστης φύσης. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που να κρατά την προσοχή, να προσκαλεί στην ανάδραση και να συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

To TD Fine Art Studio είναι ο χώρος στον οποίο συγκεντρώνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.