Tijs Dragtsma (1992) - Dalí Etched From Darkness

Dalí Etched From Darkness αποτυπώνει τον Salvador Dalí ακριβώς όπως ήθελε η ιστορία να τον θυμάται: ήρεμος, θεατρικός, συνειδητοποιημένος για την κάμερα πολύ πριν καν πατήσει. Χωρίς μπογιά. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Η ομοιότητα κάθεται στο ίδιο το ακρυλικό γυαλί, σχηματιζόμενη από ελεγχόμενες γρατζουνιές παρά από χρωστικές ουσίες, ένα πεδίο λεπτών γρατζουνιών που συγκεντρώνονται σε ένα πρόσωπο μέσα σε μια κατά τα άλλα μαύρη επιφάνεια.

Το μέτωπο, τα βαθιά τοποθετημένα μάτια, το διάσημο μουστάκι που κυρτώνει προς τα πάνω σαν μια διακριτή διακόσμηση, και το χέρι που πιέζεται κάτω από τη πλάτη της χροιάς αποκαλύπτονται ως φως που παγιδεύεται μέσα στην επιφάνεια. Το σακάκι και ο χώρος γύρω του παραμένουν σκοτεινοί, αμετακίνητοι, έτσι ώστε ο άνθρωπος να διαλύεται στα άκρα ενώ το πρόσωπο διατηρείται στο κέντρο. Από απόσταση το πορτρέτο διαβάζεται ως μια ήρεμη, μονοumental παρουσία. Κοντά, διασπάται σε ένα πεδίο μεμονωμένων σημαδιών, υπομονετικά και ακριβή.

Η εικόνα δεν χρειάζεται προβολέα για να υπάρξει, είναι παρούσα σε κοινό φως όσο και σε άμεσο φως. Αυτό που αλλάζει είναι η Βάθος. Κάτω από πιο έντονο φως οι γρατζουνιές πιάνουν το φως και η αντίθεση βαθύνει, τα μάτια υποχωρούν περαιτέρω στη σκιά τους, το μουστάκι σκιαγραφείται σε μια ενιαία καθοριστική γραμμή. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Κινώντας γύρω από το έργο, διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάσει το πρόσωπο από κάτω.

Ο Dalí έχτισε ένα δημόσιο εαυτό τόσο πλήρες που έγινε δύσκολο να δει κανείς πέρα από αυτό, μια μάσκα τόσο πειστική που ο κόσμος τη μπερδεύετο με τον άνθρωπο. Αυτό το πορτρέτο λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, μια επιφάνεια που χτίστηκε ολόκληρη από όσα έχουν αποσυρθεί, κρατώντας ένα πρόσωπο ενωμένο μέσω της απουσίας αντί μέσω της προσθήκης. Μεταφέρει το ερώτημα που ο Dalí προκάλεσε όλη του τη ζωή, πού τελειώνει η παράσταση και πού αρχίζει ο άνθρωπος, και αφήνει αυτό το ερώτημα να καθίσει στο σκοτάδι, ανύπαρκτο, ακριβώς εκεί που θα το ήθελε.

Dalí Etched From Darkness συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία οι εικόνες κατασκευάζονται μέσα από ελεγχόμενη φθορά της επιφάνειας αντί για χρωστικές ή εκτύπωση.

Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Η μάσκα θυμάται τι εκτέλεσε ο άνθρωπος."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή με γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από ατέλειωτες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν αβάρικο. Ό,τι φαινόταν στερεό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίκτυ με γραμμές, καθεμία μια συνειδητή χειρονομία, καθεμιά ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο σώμα απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντηχούν. Καθώς το φως αλλάζει διάστροφα πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνία η μορφή διακρίνεται ξεκάθαρα και οριστικά. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από το οποίο ήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθύνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη του σκίζω είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σχήμα ποτέ δεν είναι πλήρως κολλημένο. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το subject φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, επιστρέφει σε ακινησία. Είμαστε εν μέσω αυτής της κίνησης, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, όπου το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια αναπνοή, μια χειρονομία. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια ύπαρξη που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια διαρκή επιθυμία να探索 νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και τα συναισθήματα συνέρχονται.

Οι δουλειές μου ξεκινούν συνήθως με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να ομιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα δουλειάς αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Ορισμένες εργασίες χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλες αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που συνδέει τα έργα είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που αφήνεται ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκλίνουν. Δεν αποτελεί μόνο ένα ατελιέ, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.