Tijs Dragtsma (1992) - Ember on the Line

Το Ember on the Line κρατά μια μόνο αναμονή αιωρούμενη στιγμή: μια ηρωίδα κόμικς που αιχμαλωτίζεται εν κινήσει κατά τη διάρκεια κλήσης, ο ακουστικός δέκτης πιεσμένος στο αυτί, τα μάτια κλειστά, τα χείλη μισάνοιχτα, σαν η φωνή από το άλλο άκρο να έχει σημασία περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στο δωμάτιο. Σχεδιάζεται στη μεταφορική γλώσσα των ρομάντζων και των πολεμικών κόμικς των δεκαετιών του 1960, αλλά εδώ απογυμνώνεται μέχρι τα κόκκαλά της: παχιές, ακόμη και περιγράμσεις γραμμών και τραχείς κουκίδες Ben Day, που δεν σχηματίζονται με μελάνι αλλά σε ένα πεδίο μεμονωμένων σημαδιών δουλεμένων σε βαθύ κόκκινο καθρέφτη.

Η εικόνα υπάρχει επειδή υλικό έχει αφαιρεθεί, όχι προστεθεί. Εκεί που έχει δουλευτεί η επιφάνεια, το φως συσσωρεύεται και το σώμα λάμπει με λεπτές λευκές γραμμές· οπουδήποτε αλλού, το αρχικό μαύρο της σχεδίασης γίνεται το ακάθεκτο κόκκινο του ιδίου του καθρέφτη γυαλιού, κρατώντας την σε σχεδόν ολοκληρωτικό σκοτάδι παρά μόνο με μια μοναχική ακτινοβολία προβολέα που πέφτει από πάνω.

Το Κόκκινο φέρει τη δική του φόρτιση εδώ. Είναι το χρώμα της επείγουσας κατάστασης, της ζέστης πίσω από ένα τηλεφώνημα που κρατήθηκε κατά ένα χτύπο πέρα από το σωστό, μιας απόφασης ήδη ληφθείσας πριν καν συνδεθεί ο γραμμή. Μετατρέπει μια ιδιωτική, ήσυχη χειρονομία σε κάτι πιο κοντά σε μια κρατημένη ανάσα.

Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, με ή χωρίς κατευθυνόμενο φως. Εκείνο που αλλάζει δεν είναι ποτέ το σχέδιο αλλά ο χώρος γύρω του: υπό ισχυρότερο φως οι γρατσουνιές πιάνουν, και η αντίθεση βαθαίνει, τονίζοντας ό,τι ήδη υπάρχει. Το φως δεν δημιουργεί αυτήν την εικόνα. Την ακονίζει.

Δεδομένου ότι η επιφάνεια είναι χρωματισμένος καθρέφτης γυαλί, όχι κανvas, ο χώρος γύρω της συνεχίζει να μεταβάλλεται. Όποιος στέκεται απέναντι στο έργο βρίσκεται να υφίσταται ελαφρά έλξη προς το ίδιο πεδίο κόκκινου, στέκεται λίγο πίσω από τον ώμο της, μέρος της σιωπής στην οποία ακούει. Μεγαλοπρεπές από απόσταση, σε κοντινή απόσταση η φιγούρα διαμορφώνεται σε ένα πεδίο λεπτών γρατσουνιών που το μάτι συναρμολογεί σε μια γυναίκα που κρατά τηλέφωνο.

Το Ember on the Line συνεχίζει τη σειρά Art on Mirror από τον Tijs Dragtsma, στην οποία γρατζουνιτες εικόνες τοποθετούνται σε χρωματισμένο καθρέπτη γυαλί και ο θεατής γίνεται μέρος του έργου. Μια οπτική γλώσσα όπου η βλάβη δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή, και όπου ο καθρέφτης μετατρέπει το βλέπε προς συμμετοχή. Το έργο αυτό είναι μοναδικό.

"Κάποια τηλέφωνα αλλάζουν τίποτα. Άλλα αλλάζουν τα πάντα πριν καν ακουστεί μια λέξη."

Σχετικά με το Art on Mirror – Red

Το Art on Mirror είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα χαράζεται σε χρωματισμένο καθρέφτη γυαλί, και ο κόσμος μπροστά από το έργο γίνεται μέρος αυτού. Κάθε γραμμή κοπεί σε μια βαθιά κόκκινη καθρέφτισμένη επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού. Οι γρατσουνιές υπάρχουν μόνιμα, φωτεινές απέναντι στο χρώμα, ενώ η επιφάνεια γύρω τους συνεχίζει να αντικατοπτρίζει το δωμάτιο, το φως ημέρας και το άτομο που βλέπει.

Από απόσταση η εικόνα διαβάζεται καθαρή και πλήρης, ένα αχνό σχήμα κρατημένο σε ένα πεδίο κόκκινου. Πάμε πιο κοντά και το έργο ανοίγει σε ένα λεπτό πλέγμα μεμονωμένων σημαδιών, λεπτών και συνειδητών, καθένα ουσιαστικά για ολόκληρο. Πίσω και ανάμεσά τους το καθρέφτης κάνει αυτό που κάνει ένας καθρέφτης. Μεταφέρει το δωμάτιο και τον θεατή στη σύνθεση, έτσι που τα περιβάλλοντα στο έργο αλλάζουν με τη θέση όπου κρέμεται, ενώ η ίδια η εικόνα παραμένει σταθερά στην θέση της.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το κόκκινο υπόβαθρο απορροφά και αντικατοπτρίζει, οι γρατσουνιές πιάνουν και κρατούν, και υπό έναν εστιασμένο προβολέα το κοντράστ βαθαίνει μέχρι η φιγούρα να πάρει μια σφαλιστή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα. Με πιο ήπιο φως το χρώμα προχωρά και το έργο καταλήγει σε μια πιο ήπια καταγραφή, χωρίς ποτέ να χάσει το θέμα του.

Το Κόκκινο είναι το χρώμα του αίματος, της φωτιάς και του οτιδήποτε δεν μπορούμε να μείνουμε ήρεμοι. Αυτή είναι η συναισθηματική βάση μέσα στην οποία βασίζονται όλα τα έργα αυτής της σειράς, και οι θεματικοί επιλέγονται ώστε να ανήκουν σε αυτήν.

Το Art on Mirror συνεχίζει την χαραγμένη εικονογραφία του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma σε νέα βάση. Όπου τα μαύρα έργα αντλούν τη δύναμή τους από την απουσία, αυτά από την ανάκλαση. Ο θεατής δεν κοιτάζει πλέον μόνο το έργο· ο θεατής βρίσκεται μέσα σε αυτό.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης με καθοδηγεί μια διαρκής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως ένα σταθερό ύφος, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου ύλη, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου ξεκινά συνήθως με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί μια ύλη να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Εκείνη η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά ό,τι δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ορατού και ανοιχτού σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φέρνω μια εικόνα σε ύπαρξη, αλλά να δημιουργώ ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Είναι όχι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.